Jezus Sirach 29

¹WIE barmhartigheid oefent, die leent zijn naaste en wie hem sterkt met zijn hand, die houdt de geboden.

²Leen uw naaste in de tijd van zijn behoefte, en opnieuw, geef het uw naaste weer te zijner tijd.

³Bevestig uw woord en wees hem getrouw en u zult hem altijd uw behoefte vinden.

⁴Velen menen dat het geleende als gevonden is, en doen degenen moeite aan, die hen geholpen hebben.

⁵Zolang als hij ontvangt, kust hij zijn naastens handen, en om het geld van de naaste vernedert hij zijn stem.

⁶Maar wanneer hij het behoort weer te geven, dan stelt hij de tijd uit, en geeft reden van zijn zorgeloosheid en wijt het de tijd.

⁷En als hij het vermag te geven, zo zal hij nauwelijks de helft brengen, en zal het rekenen als gevonden.

⁸Maar als niet, zo berooft hij hem van zijn geld, en maakt hem tot een vijand zonder oorzaak.

⁹Hij betaalt hem met vloeken en scheldwoorden, en voor eer vergeldt hij hem oneer.

¹⁰Velen dan vanwege zulke boosheid, wenden zich van de mens af, en vrezen dat zij van het hunne mochten beroofd worden.

¹¹Evenwel in de vernedering van uw naasten wees geduldig, en stel hem niet uit met uw liefdegave.

¹²Neem u de arme aan vanwege het gebod, en keer u niet af van zijn behoeftigheid.

¹³Verlies uw geld omwille van uw vriend en broer, en verberg dat niet onder een steen tot verderfenis.

¹⁴Leg uw schat naar de geboden van de Allerhoogste, en hij zal u voordeliger zijn dan goud.

¹⁵Sluit uw liefdegave in uw schatkamers, en ze zal u redden uit alle jammer.

¹⁶Zij zal meer dan een sterk schild, en meer dan een harde speer, tegen uw vijand voor u strijden.

¹⁷Een goed man zal voor zijn naaste borg worden, maar die de schaamte verloren heeft, zal hem verlaten.

¹⁸Vergeet de weldaden niet van degene die voor u borg geworden is, want hij heeft zijn ziel voor u gesteld.

¹⁹De zondaar keert een goede borgschap om.

²⁰De zondaar, wanneer men voor hem borg geworden is, zal vluchten, en een onnut mens zal in zijn gedachten verlaten degene, die hem verlost heeft.

²¹Borgschap heeft er velen verdorven, die welgesteld waren, en heeft hen bewogen zoals een golf van de zee.

²²Machtige mannen heeft zij doen verhuizen, die onder vreemde volken zijn gaan dwalen.

²³Een zondaar overtredende de geboden van Heere zal in borgschap vervallen, en die aanneming van zware werken nastreeft, zal in het gericht vallen.

²⁴Neem u de naaste aan naar uw vermogen, en heb acht op uzelf dat u niet valt.

²⁵Het voornaamste van het leven van de mens is water en brood en een kleed, en een huis dat bedekt wat niet wel voegt.

²⁶Het leven van de arme onder een deksel van planken, is beter dan heerlijk voedsel onder de vreemden.

²⁷Heb een welbehagen zo wel aan het kleine als aan het grote, opdat u niet hoort het verwijt van uw huis.

²⁸Het is een ellendig leven uit het ene huis in het andere te vertrekken, want waar u bij wonen zult, daar zult u de mond niet durven opendoen.

²⁹U zult gasten hebben en de ondankbaren te drinken geven, en nog daartoe bittere woorden horen.

³⁰Namelijk, inwoner ga heen, bereid de tafel, en zo u wat hebt, voedsel mij.

³¹Ga uit, inwoner, van dat heerlijk aangezicht, ik heb het huis nodig, mijn broer is bij mij geherbergd.

³²Deze dingen zijn zwaar voor een die verstand heeft. De bestraffing vanwege het huis, en het verwijt van die hem geleend heeft.