Jezus Sirach 43

¹HET zuivere uitspansel is een roem van de hoogte; de gedaante van de hemel is heerlijk om aan te zien.

²De zon wanneer men haar aanschouwt, verkondigt God in haar opgang; zij is een wonderlijk instrument, een werk van de Allerhoogste.

³Als zij op de middag is, verdroogt zij het land, en wie zal tegen haar hitte bestaan?

⁴Men blaast een oven aan tot werken van de hitte, maar de zon verhit drie keer meer; die de bergen aansteekt, en vurige dampen uitblaast, en met het glinsteren van haar stralen de ogen verduistert.

⁵Heere is groot, die ze gemaakt heeft, en die haar loop door woorden heeft doen stilstaan.

⁶Ook heeft hij de maan gemaakt, dat zij staan zou in haar tijd, tot een aanwijzing van de tijden, en tot een teken van de eeuw.

⁷Van de maan heeft men een teken van het feest, zij is een licht dat geheel afneemt.

⁸De maand heeft haar naam naar haar; groeiende is zij wonderbaar in haar verandering.

⁹Zij is een voorwerp dat legerplaats heeft in de hoogte, schijnende in het uitspansel van de hemel.

¹⁰De schoonheid van de hemel is dat heerlijk gesternte, een sieraad lichtende in de hoogste plaatsen van Heere.

¹¹Door de woorden van de heilige worden zij gesteld tot een veroordeling, en worden niet verhinderd in haar wacht.

¹²Zie de regenboog, en loof hem die hem gemaakt heeft, die zeer schoon is in zijn schijnsel.

¹³Hij omvat de hemel met een heerlijke kring, de handen van de Allerhoogste spannen hem uit.

¹⁴Door zijn bevel doet hij de sneeuw ophouden, en verhaast de bliksem van zijn oordeel.

¹⁵Daarom worden de schatten geopend, en de wolken vliegen uit, zoals de vogels.

¹⁶Door zijn grote heerlijkheid versterkt hij de wolken, en de hagelstenen worden verbroken.

¹⁷De stem van zijn donder brengt de aarde in barensnood, en door zijn aanschouwen worden de bergen bewogen.

¹⁸Door zijn wil blaast de zuidenwind, en de buiige noordenwind, en de wervelwind.

¹⁹Hij verspreidt de sneeuw zoals vogels, die naar beneden vliegen, en ze daalt af zoals de sprinkhanen, die zich neerzetten op enig land.

²⁰Het oog is verwonderd over de schoonheid van haar witheid, en het hart wordt ontsteld over haar regen.

²¹En hij giet de rijm op de aarde zoals zout, die bevroren zijnde wordt zoals de punten van de grenzen.

²²Wanneer de koude noordenwind blaast, en het water tot ijs bevriest, zo zet hij zich op alle vergadering van het water neer, en trekt het water zoals een pantser aan.

²³Hij verteert de bergen en verbrandt de woestijn, en blust het groene gras uit, zoals het vuur.

²⁴Maar een haastige genezing van al deze dingen is de nevel, de dauw die door de hitte ontstaat, verblijdt ze.

²⁵Door de raad van Heere staat de afgrond stil, en die heeft daarin eilanden geplant.

²⁶Die de zee bevaren vertellen het gevaar daarvan, en wij zijn verwonderd als wij het met onze oren horen.

²⁷Want daar zijn ongelofelijke en wonderlijke werken; verscheidenheid van alle gedierten en onderscheid van de walvissen.

²⁸Door hem is zijn bode voorspoedig, en door zijn woord bestaan al die dingen.

²⁹Wij zouden wel veel dingen zeggen, maar wij zouden het niet kunnen bereiken, en opdat ik mijn woorden voleindige, hij is het Al.

³⁰Willen wij hem verheerlijken, waar zullen wij het vermogen? Want hij is groot boven al zijn werken.

³¹Verschrikkelijk is Heere, en zeer groot, en zijn vermogen is wonderbaar.

³²Verheerlijk Heere en verhoogt Hem zoveel u kunt; evenwel zal Hij het nog overtreffen.

³³Verhoog hem en brengt hem veel sterkte toe; maar vermoeit u niet, want u zult het niet bereiken.

³⁴Wie heeft hem gezien, en zal het vertellen? en wie zal hem groot maken zoals hij is?

³⁵Daar zijn nog vele verborgen dingen meer dan deze; wij hebben van zijn werken weinig gezien.

³⁶Want Heere heeft alle dingen gemaakt, en heeft de godvrezende wijsheid gegeven.