Job 15

¹Toen antwoordde Elifaz, de Themaniet, en zei:

²Zal een wijs man holle wetenschap voor antwoord geven, en zal hij zijn buik vullen met oostenwind?

³Bestraffende door woorden, die niet baten, en door redenen, waarmee hij geen voordeel doet?

⁴Ja, u vernietigt de vrees, en neemt het gebed voor het aangezicht van God weg.

⁵Want uw mond leert uw ongerechtigheid, en u hebt de tong van de sluwen gekozen.

⁶Uw mond verdoemt u, en niet ik; en uw lippen getuigen tegen u.

⁷Bent u de eerste een mens geboren? Of bent u voor de heuvelen voortgebracht?

⁸Hebt u de verborgen raad van God gehoord, en hebt u de wijsheid naar u getrokken?

⁹Wat weet u, dat wij niet weten? Wat verstaat u, dat bij ons niet is?

¹⁰Onder ons is ook een grijze, ja, een stokoude, meerder van dagen dan uw vader.

¹¹Zijn de vertroostingen Gods u te klein, en schuilt er enige zaak bij u?

¹²Waarom rukt uw hart u weg, en waarom wenken uw ogen?

¹³Dat u uw geest keert tegen God, en zulke redenen uit uw mond laat uitgaan.

¹⁴Wat is de mens, dat hij zuiver zou zijn, en die geboren is van een vrouw, dat hij rechtvaardig zou zijn?

¹⁵Zie, op Zijn heiligen zou Hij niet vertrouwen, en de hemelen zijn niet zuiver in Zijn ogen.

¹⁶Hoeveel te meer is een man gruwelijk en stinkende, die het onrecht indrinkt als water?

¹⁷Ik zal u wijzen, hoor mij aan, en wat ik gezien heb, dat zal ik vertellen;

¹⁸Dat de wijzen verkondigd hebben, en men voor hun vaders niet verborgen heeft;

¹⁹Die alleen het land gegeven was, en door wier midden niemand vreemds doorging.

²⁰Te alle dage doet de goddeloze zichzelf smart aan; en weinig jaren in getal zijn voor de tiran weggelegd.

²¹Het geluid van de verschrikkingen is in zijn oren; in de vrede zelf komt de verwoester hem over.

²²Hij gelooft niet uit de duisternis weer te keren, maar dat hij beloerd wordt ten zwaarde.

²³Hij zwerft heen en weer om brood, waar het zijn mag; hij weet, dat bij zijn hand gereed is de dag van de duisternis.

²⁴Angst en benauwdheid verschrikken hem; zij overweldigt hem, zoals een koning, bereid ten strijde.

²⁵Want hij strekt tegen God zijn hand uit, en tegen de Almachtige stelt hij zich geweldig aan.

²⁶Hij loopt tegen Hem aan met de hals, met zijn dikke, hoog verhevene schilden;

²⁷Omdat hij zijn aangezicht met zijn vet bedekt heeft, en rimpelen gemaakt om de weekdarmen;

²⁸En heeft bewoond vernietigde steden, en huizen, die men niet bewoonde, die gereed waren tot steenhopen te worden.

²⁹Hij zal niet rijk worden, en zijn vermogen zal niet bestaan; en hun volmaaktheid zal zich niet uitbreiden op de aarde.

³⁰Hij zal van de duisternis niet ontwijken, de vlam zal zijn scheut verdrogen; hij zal wijken door het geblaas van zijn mond.

³¹Hij betrouwe niet op zinloosheid, waardoor hij verleid wordt; want zinloosheid zal zijn vergelding wezen.

³²Als zijn dag nog niet is, zal hij vervuld worden; want zijn tak zal niet groenen.

³³Men zal zijn onrijpe druiven afrukken, als van een wijnstok, en zijn bloeisel afwerpen, als van een olijfboom.

³⁴Want de vergadering van de huichelaren wordt eenzaam, en het vuur verteert de tenten van de geschenken.

³⁵Zij ontvangen moeite, en baren zinloosheid, en hun buik richt bedrog aan.