Job 20

¹Toen antwoordde Zofar, de Naämathiet, en zei:

²Daarom doen mijn gedachten mij antwoorden, en daarover is mijn verhaasten in mij.

³Ik heb aangehoord een bestraffing, die mij schande aandoet; maar de geest zal uit mijn verstand voor mij antwoorden.

⁴Weet u dit? Van altijd af, van dat God de mens op de wereld gezet heeft,

⁵Dat het gejuich de goddelozen van nabij geweest is, en de vreugde van de huichelaar voor een ogenblik?

⁶Wanneer zijn hoogheid tot de hemel toe opklomme, en zijn hoofd tot aan de wolken raakte;

⁷Zal hij, zoals zijn mest, in eeuwigheid vergaan; die hem gezien hadden, zullen zeggen: Waar is hij?

⁸Hij zal wegvlieden als een droom, dat men hem niet vinden zal, en hij zal verjaagd worden als een visioen in de nacht.

⁹Het oog, dat hem zag, zal het niet meer doen; en zijn plaats zal hem niet meer aanschouwen.

¹⁰Zijn kinderen zullen zoeken de armen te behagen; en zijn handen zullen zijn vermogen moeten weer uitkeren.

¹¹Zijn beenderen zullen vol van zijn verborgen zonden zijn; waarvan elk met hem op het stof neerliggen zal.

¹²Als het kwaad in zijn mond zoet is, hij dat verbergt, onder zijn tong,

¹³Hij dat spaart, en het niet verlaat, maar dat in het midden van zijn gehemelte inhoudt;

¹⁴Zijn voedsel zal in zijn binnenste veranderd worden; gal van de adderen zal het in het binnenste van hem zijn.

¹⁵Hij heeft goed ingeslokt, maar zal het uitspuwen; God zal het uit zijn buik uitdrijven.

¹⁶Het vergif van de adderen zal hij zuigen; de tong van de slang zal hem doden.

¹⁷De stromen, rivieren, beken van honing en boter zal hij niet zien.

¹⁸De arbeid zal hij wedergeven en niet inslokken; naar het vermogen van zijn verandering, zo zal hij van vreugde niet opspringen.

¹⁹Omdat hij onderdrukt heeft, de armen verlaten heeft, een huis geroofd heeft, dat hij niet opgebouwd had;

²⁰Omdat hij geen rust in zijn buik gekend heeft, zo zal hij van zijn gewenst goed niet uitbehouden.

²¹Er zal niets overig zijn, dat hij ete; daarom zal hij niet wachten naar zijn goed.

²²Als zijn genoegzaamheid zal vol zijn, zal hem bang zijn; alle hand van de ellendigen zal over hem komen.

²³Er zij wat om zijn buik te vullen; God zal over hem de hitte van Zijn toorn zenden, en over hem regenen op zijn voedsel.

²⁴Hij zij gevlucht van de ijzeren wapenen, de stalen boog zal hem doorschieten.

²⁵Men zal het zwaard uittrekken, het zal uit het lijf uitgaan, en glinsterende uit zijn gal voortkomen; verschrikkingen zullen over hem zijn.

²⁶Alle duisternis zal verborgen zijn in zijn schuilplaatsen; een vuur, dat niet aangeblazen is, zal hem verteren; de overigen in zijn tent zal het kwalijk gaan.

²⁷De hemel zal zijn ongerechtigheid openbaren, en de aarde zal zich tegen hem opmaken.

²⁸De opbrengst van zijn huis zal weggevoerd worden; het zal al henenvloeien in de dag van Zijn toorn.

²⁹Dit is het deel van de goddeloze mens van God, en de erfenis van zijn redenen van God.