Job 8

¹Toen antwoordde Bildad, de Suhiet, en zei:

²Hoe lang zult u deze dingen spreken, en de redenen van uw mond een geweldige wind zijn?

³Zou dan God het recht verdraaien, en zou de Almachtige de gerechtigheid verdraaien?

⁴Als uw kinderen gezondigd hebben tegen Hem, Hij heeft hen ook in de hand van hun overtreding geworpen.

⁵Maar als u naar God vroeg zoekt, en tot de Almachtige om genade bidt;

⁶Zo u zuiver en recht bent, zeker zal Hij nu opwaken, om uwentwil, en Hij zal de woning van uw gerechtigheid volmaken.

⁷Uw begin zal wel gering zijn; maar uw laatste zal zeer vermeerderd worden.

⁸Want vraag toch naar het vorige geslacht, en bereid u tot de onderzoeking van hun vaders.

⁹Want wij zijn van gisteren en weten niet; omdat onze dagen op de aarde een schaduw zijn.

¹⁰Zullen die u niet leren, tot u spreken, en uit hun hart redenen voortbrengen?

¹¹Verhef zich de bieze zonder slijk? Groeit het rietgras zonder water?

¹²Als het nog in zijn groenigheid is, hoewel het niet afgesneden wordt, toch verdort het voor alle gras.

¹³Zo zijn de paden van allen, die God vergeten; en de verwachting van de huichelaar zal vergaan.

¹⁴Van wie zijn hoop walgen zal; en zijn vertrouwen zal zijn een huis van de spinnekop.

¹⁵Hij zal op zijn huis leunen, maar het zal niet bestaan; hij zal zich daaraan vasthouden, maar het zal niet staande blijven.

¹⁶Hij is sappig voor de zon, en zijn scheuten gaan over zijn hof uit.

¹⁷Zijn wortels worden bij de springader ingevlochten; hij ziet een stenige plaats.

¹⁸Maar als God hem verslindt uit zijn plaats, zo zal zij hem ontkennen, zeggende: Ik heb u niet gezien.

¹⁹Zie, dat is de vreugde van zijn weg; en uit het stof zullen anderen voortspruiten.

²⁰Zie, God zal de oprechte niet verwerpen; Hij vat ook de boosdoeners niet bij de hand;

²¹Totdat Hij uw mond met gelach vervulle, en uw lippen met gejuich.

²²Uw vijanden zullen met schaamte bekleed worden; en de tent van de goddelozen zal niet meer zijn.