Johannes 12

¹Jezus dan kwam zes dagen voor het pascha te Bethanië, daar Lazarus was, die gestorven was geweest, wie Hij opgewekt had uit de doden.

²Zij bereidden Hem dan daar een avondmaal, en Martha diende; en Lazarus was één van degenen, die met Hem aanzaten.

³Maria dan, genomen hebbende een pond zalf van onvervalste, zeer kostelijke nardus, heeft de voeten van Jezus gezalfd, en met haar haar Zijn voeten afgedroogd; en het huis werd vervuld van de reuk van de zalf.

⁴Zo zei dan één van Zijn discipelen, namelijk Judas, Simons zoon, Iskariot, die Hem verraden zou:

⁵Waarom is deze zalf niet verkocht voor driehonderd penningen, en de armen gegeven?

⁶En dit zei hij, niet omdat hij bezorgd was voor de armen, maar omdat hij een dief was, en de beurs had, en droeg wat gegeven werd.

⁷Jezus dan zei: Laat af van haar; zij heeft dit bewaard tegen de dag van Mijn begrafenis.

⁸Want de armen hebt u altijd met u, maar Mij hebt u niet altijd.

⁹Een grote menigte dan van de Joden verstond, dat Hij daar was; en zij kwamen, niet alleen om Jezus' wil, maar opdat zij ook Lazarus zouden zien, die Hij uit de doden opgewekt had.

¹⁰En de overpriesters beraadslaagden, dat zij ook Lazarus doden zouden.

¹¹Want velen van de Joden gingen heen om zijnentwil, en geloofden in Jezus.

¹²Op de andere dag, een grote menigte, die tot het feest gekomen was, horende, dat Jezus naar Jeruzalem kwam,

¹³Namen de takken van palmbomen, en gingen uit Hem tegemoet, en riepen: Hosanna! Gezegend is Hij, Die komt in de Naam van de Heere, Hij, Die is de Koning van Israël!

¹⁴En Jezus vond een jonge ezel, en zat daarop, zoals geschreven is:

¹⁵Vrees niet, u dochter van Sion, zie, uw Koning komt, zittende op het veulen van een ezelin.

¹⁶Maar dit verstonden Zijn discipelen in het eerst niet; maar als Jezus verheerlijkt was, toen werden zij indachtig, dat dit van Hem geschreven was, en dat zij Hem dit gedaan hadden.

¹⁷De menigte dan, die met Hem was, getuigde dat Hij Lazarus uit het graf geroepen, en hem uit de doden opgewekt had.

¹⁸Daarom ging ook de menigte Hem tegemoet, omdat zij gehoord had, dat Hij dat teken gedaan had.

¹⁹De Farizeeën dan zeiden onder elkaar: Ziet u wel, dat u geheel niet vordert? Ziet, de hele wereld gaat Hem na.

²⁰En er waren sommige Grieken uit degenen, die opgekomen waren, opdat zij op het feest zouden aanbidden;

²¹Deze dan gingen tot Filippus, die van Bethsaïda in Galilea was, en baden hem, zeggende: Heere, wij wilden Jezus wel zien.

²²Filippus kwam en zei het Andreas; en Andreas en Filippus opnieuw zeiden het Jezus.

²³Maar Jezus antwoordde hun, zeggende: Het uur is gekomen, dat de Zoon des mensen zal verheerlijkt worden.

²⁴Voorwaar, voorwaar zeg Ik u: Als het tarwegraan in de aarde niet valt, en sterft, zo blijft het alleen; maar als het sterft, zo brengt het veel vrucht voort.

²⁵Die zijn leven liefheeft, zal het verliezen; en die zijn leven haat in deze wereld, zal het bewaren tot het eeuwige leven.

²⁶Zo iemand Mij dient, die volge Mij; en waar Ik ben, daar zal ook Mijn dienaar zijn. En zo iemand Mij dient, de Vader zal hem eren.

²⁷Nu is Mijn ziel ontroerd; en wat zal Ik zeggen? Vader, verlos Mij uit dit uur! Maar hierom ben Ik in dit uur gekomen.

²⁸Vader, verheerlijk Uw Naam. Er kwam dan een stem uit de hemel, zeggende: En Ik heb Hem verheerlijkt, en Ik zal Hem opnieuw verheerlijken.

²⁹De menigte dan, die daar stond, en dit hoorde, zei, dat er een donderslag gebeurd was. Anderen zeiden: Een engel heeft tot Hem gesproken.

³⁰Jezus antwoordde en zei: Niet om Mijnentwil is deze stem gebeurd, maar om uwentwil.

³¹Nu is het oordeel van deze wereld; nu zal de overste van deze wereld buiten geworpen worden.

³²En Ik, zo wanneer Ik van de aarde zal verhoogd zijn, zal hen allen tot Mij trekken.

³³(En dit zei Hij, betekenende, wat voor dood Hij sterven zou.)

³⁴De menigte antwoordde Hem: Wij hebben uit de wet gehoord, dat de Christus blijft in de eeuwigheid; en hoe zegt U, dat de Zoon des mensen moet verhoogd worden? Wie is deze Zoon des mensen?

³⁵Jezus dan zei tot hen: Nog een kleine tijd is het Licht bij u; wandel, terwijl u het Licht hebt, opdat de duisternis u niet bevange. En die in de duisternis wandelt, weet niet, waar hij heengaat.

³⁶Terwijl u het Licht hebt, gelooft in het Licht, opdat u kinderen van het Licht mag zijn. Deze dingen sprak Jezus; en weggaande verborg Hij Zich van hen.

³⁷En hoewel Hij zovele tekenen voor hen gedaan had, toch geloofden zij in Hem niet;

³⁸Opdat het woord van Jesaja, de profeet, vervuld werd, dat hij gesproken heeft: Heere, wie heeft onze prediking geloofd, en wie is de arm van de Heere geopenbaard?

³⁹Daarom konden zij niet geloven, omdat Jesaja opnieuw gezegd heeft:

⁴⁰Hij heeft hun ogen verblind, en hun hart verhard; opdat zij met de ogen niet zien, en met het hart niet verstaan, en zij bekeerd worden, en Ik hen geneze.

⁴¹Dit zei Jesaja, toen hij Zijn heerlijkheid zag, en van Hem sprak.

⁴²Toch geloofden ook zelfs velen uit de oversten in Hem; maar vanwege de Farizeeën beleden zij het niet; opdat zij uit de synagoge niet zouden geworpen worden.

⁴³Want zij hadden de eer van de mensen lief, meer dan de eer van God.

⁴⁴En Jezus riep, en zei: Die in Mij gelooft, gelooft in Mij niet, maar in Degene, Die Mij gezonden heeft.

⁴⁵En die Mij ziet, die ziet Degene, Die Mij gezonden heeft.

⁴⁶Ik ben een Licht, in de wereld gekomen, opdat een ieder, die in Mij gelooft, in de duisternis niet blijve.

⁴⁷En als iemand Mijn woorden gehoord, en niet geloofd zal hebben, Ik oordeel hem niet; want Ik ben niet gekomen, opdat Ik de wereld oordele, maar opdat Ik de wereld zalig make.

⁴⁸Die Mij verwerpt, en Mijn woorden niet ontvangt, heeft, die hem oordeelt; het woord, dat Ik gesproken heb, dat zal hem oordelen ten laatsten dage.

⁴⁹Want Ik heb uit Mijzelf niet gesproken; maar de Vader, Die Mij gezonden heeft, Die heeft Mij een gebod gegeven, wat Ik zeggen zal, en wat Ik spreken zal.

⁵⁰En Ik weet, dat Zijn gebod het eeuwige leven is. Wat Ik dan spreek, dat spreek Ik zo, zoals Mij de Vader gezegd heeft.