Johannes 4

¹Als dan de Heere verstond, dat de Farizeeën gehoord hadden, dat Jezus meer discipelen maakte en doopte dan Johannes;

²(Hoewel Jezus zelf niet doopte, maar Zijn discipelen),

³Zo verliet Hij Judea, en ging opnieuw heen naar Galilea.

⁴En Hij moest door Samaria gaan.

⁵Hij kwam dan in een stad van Samaria, genoemd Sichar, nabij het stuk land, dat Jakob zijn zoon Jozef gaf.

⁶En daar was de fontein van Jakob. Jezus dan, vermoeid zijnde van de reize, zat zo neer naast de fontein. Het was ongeveer het zesde uur.

⁷Er kwam een vrouw uit Samaria om water te putten. Jezus zei tot haar: Geef Mij te drinken.

⁸(Want Zijn discipelen waren heengegaan in de stad, opdat zij zouden eten kopen.)

⁹Zo zei dan de Samaritaanse vrouw tot Hem: Hoe begeert U, Die een Jood bent, van mij te drinken, die een Samaritaanse vrouw ben? Want de Joden houden geen gemeenschap met de Samaritanen.

¹⁰Jezus antwoordde en zei tot haar: Als u de gave van God kende, en Wie Hij is, Die tot u zegt: Geef Mij te drinken, zo zou u van Hem hebben begeerd, en Hij zou u levend water gegeven hebben.

¹¹De vrouw zei tot Hem: Heere! U hebt niet om mee te putten, en de put is diep; vanwaar hebt U dan het levend water?

¹²Bent U meerder dan onze vader Jakob, die ons de put gegeven heeft, en hijzelf heeft daaruit gedronken, en zijn kinderen en zijn vee?

¹³Jezus antwoordde, en zei tot haar: Een ieder, die van dit water drinkt, zal opnieuw dorsten;

¹⁴Maar zo wie gedronken zal hebben van het water, dat Ik hem geven zal, die zal in eeuwigheid niet dorsten; maar het water, dat Ik hem zal geven, zal in hem worden een fontein van water, springende tot in het eeuwige leven.

¹⁵De vrouw zei tot Hem: Heere, geef mij dat water, opdat mij niet dorste, en ik hier niet moet komen, om te putten.

¹⁶Jezus zei tot haar: Ga heen, roep uw man, en kom hier.

¹⁷De vrouw antwoordde en zei: Ik heb geen man. Jezus zei tot haar: U hebt wel gezegd: Ik heb geen man.

¹⁸Want u hebt vijf mannen gehad, en die u nu hebt, is uw man niet; dat hebt u met waarheid gezegd.

¹⁹De vrouw zei tot Hem: Heere, ik zie, dat U een profeet bent.

²⁰Onze vaders hebben op deze berg aangebeden; en u zegt, dat te Jeruzalem de plaats is, waar men moet aanbidden.

²¹Jezus zei tot haar: Vrouw, geloof Mij, het uur komt, wanneer u, noch op deze berg, noch te Jeruzalem, de Vader zult aanbidden.

²²U aanbidt, wat u niet weet; wij aanbidden, wat wij weten; want de zaligheid is uit de Joden.

²³Maar het uur komt, en is nu, wanneer de ware aanbidders de Vader aanbidden zullen in geest en waarheid; want de Vader zoekt ook zulke, die Hem zo aanbidden.

²⁴God is één Geest, en die Hem aanbidden, moeten Hem aanbidden in geest en waarheid.

²⁵De vrouw zei tot Hem: Ik weet, dat de Messias komt (Die genoemd wordt Christus); wanneer Die zal gekomen zijn, zo zal Hij ons alle dingen verkondigen.

²⁶Jezus zei tot haar: Ik ben het, Die met u spreek.

²⁷En daarop kwamen Zijn discipelen en verwonderden zich, dat Hij met een vrouw sprak. Toch zei niemand: Wat vraagt U, of: Wat spreekt U met haar?

²⁸Zo verliet de vrouw dan haar watervat, en ging heen in de stad en zei tot de mensen:

²⁹Kom, ziet een Mens, Die mij gezegd heeft alles, wat ik gedaan heb; is Deze niet de Christus?

³⁰Zij dan gingen uit de stad, en kwamen tot Hem.

³¹En ondertussen baden Hem de discipelen, zeggende: Rabbi, eet.

³²Maar Hij zei tot hen: Ik heb een voedsel om te eten, die u niet weet.

³³Zo zeiden dan de discipelen tegen elkaar: Heeft Hem iemand te eten gebracht?

³⁴Jezus zei tot hen: Mijn voedsel is, dat Ik doe de wil Van Degene, Die Mij gezonden heeft, en Zijn werk volbrenge.

³⁵Zegt u niet: Het zijn nog vier maanden, en dan komt de oogst? Zie, Ik zeg u: Hef uw ogen op en aanschouwt de landen; want zij zijn al wit om te oogsten.

³⁶En die maait, ontvangt loon, en verzamelt vrucht ten eeuwigen leven; opdat zich samen verblijde, zowel, die zaait als die maait.

³⁷Want hierin is die spreuk waarachtig: Een ander is het, die zaait, en een ander, die maait.

³⁸Ik heb u uitgezonden, om te maaien, wat u niet bearbeid hebt; anderen hebben het bearbeid, en u bent tot hun arbeid ingegaan.

³⁹En velen van de Samaritanen uit die stad geloofden in Hem, om het woord van de vrouw, die getuigde: Hij heeft mij gezegd alles, wat ik gedaan heb.

⁴⁰Als dan de Samaritanen tot Hem gekomen waren, baden zij Hem, dat Hij bij hen bleef; en Hij bleef daar twee dagen.

⁴¹En er geloofden er veel meer omwille van Zijn woord;

⁴²En zeiden tot de vrouw: Wij geloven niet meer vanwege wat u zei; want wij zelf hebben Hem gehoord, en weten, dat Deze werkelijk is de Christus, de Zaligmaker van de wereld.

⁴³En na de twee dagen ging Hij van daar en ging heen naar Galilea;

⁴⁴Want Jezus heeft Zelf getuigd, dat een profeet in zijn eigen vaderland geen eer heeft.

⁴⁵Als Hij dan in Galilea kwam, ontvingen Hem de Galileërs, gezien hebbende al de dingen, die Hij te Jeruzalem op het feest gedaan had; want ook zij waren tot het feest gegaan.

⁴⁶Zo kwam dan Jezus opnieuw te Kana in Galilea, waar Hij het water wijn gemaakt had. En er was een zeker koninklijk hoveling, wiens zoon ziek was, te Kapernaüm.

⁴⁷Deze, gehoord hebbende, dat Jezus uit Judea in Galilea kwam, ging tot Hem, en bad Hem, dat Hij afkwame, en zijn zoon gezond maakte; want hij lag op zijn sterven.

⁴⁸Jezus dan zei tot hem: Tenzij dat u tekenen en wonderen ziet, zo zult u niet geloven.

⁴⁹De koninklijke hoveling zei tot Hem: Heere, kom af, eer mijn kind sterft.

⁵⁰Jezus zei tot hem: Ga heen, uw zoon leeft. En de mens geloofde het woord, dat Jezus tot hem zei, en ging heen.

⁵¹En als hij nu afging, kwamen hem zijn dienaren tegemoet, en boodschapten, zeggende: Uw kind leeft!

⁵²Zo vraagde hij dan van hen het uur, waarin het beter met hem geworden was. En zij zeiden tot hem: Gisteren om zeven uur verliet hem de koorts.

⁵³De vader bekende dan, dat het in dit uur was, in die Jezus tot hem gezegd had: Uw zoon leeft. En hij geloofde zelf, en zijn hele huis.

⁵⁴Dit tweede teken heeft Jezus opnieuw gedaan, als Hij uit Judea in Galilea gekomen was.