Jozua 2

¹Jozua nu, de zoon van Nun, had twee mannen, die in het geheim spioneren zouden, gezonden van Sittim, zeggende: Ga heen, bezichtigt het land en Jericho. Zij dan gingen, en kwamen in het huis van een vrouw, een hoer, van wie de naam was Rachab, en zij sliepen daar.

²Toen werd de koning te Jericho geboodschapt, zeggende: Zie, in deze nacht zijn hier mannen gekomen van de Israëlieten, om dit land te doorzoeken.

³Daarom zond de koning van Jericho tot Rachab, zeggende: Breng de mannen uit, die tot u gekomen zijn, die in uw huis gekomen zijn; want zij zijn gekomen, om het hele land te doorzoeken.

⁴Maar die vrouw had die beide mannen genomen, en zij had hen verborgen; en zei zo: Er zijn mannen tot mij gekomen, maar ik wist niet, vanwaar zij waren.

⁵En het gebeurde, als men de poort zou sluiten, als het duister was, dat die mannen uitgingen; ik weet niet, waarheen die mannen gegaan zijn; jaag hen haastig na, want u zult ze achterhalen.

⁶Maar zij had hen op het dak doen klimmen, en zij had hen verstopt onder de vlasstoppelen, die van haar op het dak beschikt waren.

⁷Die mannen nu jaagden hen na op de weg van de Jordaan, tot aan de doorwaadbare plaatsen; en men sloot de poort toe, nadat zij uitgegaan waren, die hen najaagden.

⁸Voordat zij nu sliepen, zo klom zij tot hen op, op het dak.

⁹En zij sprak tot die mannen: Ik weet, dat JAHWEH u dit land gegeven heeft, en dat uw verschrikking op ons gevallen is, en dat al de inwoners van dit land voor uw aangezicht gesmolten zijn.

¹⁰Want wij hebben gehoord, dat JAHWEH de wateren van de Schelfzee uitgedroogd heeft voor uw aangezicht, toen u uit Egypte ging; en wat u aan de twee koningen van de Amorieten, Sihon en Og, gedaan hebt, die aan de overzijde van de Jordaan waren, die u verbannen hebt.

¹¹Als wij het hoorden, zo versmolt ons hart, en er bestaat geen moed meer in iemand, vanwege uw aanwezigheid; want JAHWEH, uw God, is een God boven in de hemel, en beneden op de aarde.

¹²Nu dan, zweert mij toch bij JAHWEH, omdat ik goedertierenheid aan u gedaan heb, dat u ook goedertierenheid doen zult aan het huis van mijn vader, en geeft mij een waarteken,

¹³Dat u mijn vader en mijn moeder in het leven zult behouden, als ook mijn broers en mijn zussen, met alles, wat zij hebben; en dat u onze zielen van de dood redden zult.

¹⁴Toen spraken die mannen tot haar: Onze ziel zij voor u om te sterven, als u deze onze zaak niet te kennen geeft; het zal dan gebeuren, wanneer JAHWEH ons dit land geeft, zo zullen wij aan u goedertierenheid en trouw bewijzen.

¹⁵Zij liet hen dan neer met een touw door het venster; want haar huis was op de stadsmuur; en zij woonde op de muur.

¹⁶En zij zei tot hen: Ga op het gebergte, opdat niet misschien de vervolgers u ontmoeten, en verbergt u daar drie dagen, totdat de vervolgers teruggekeerd zullen zijn; en gaat daarna uw weg.

¹⁷Ook zeiden die mannen tot haar: Wij zullen onschuldig zijn van deze uw eed, die u ons hebt doen zweren;

¹⁸Zie, wanneer wij in het land komen, zo zult u dit snoer van scharlakendraad aan het venster binden, waardoor u ons zult neergelaten hebben; en u zult tot u in het huis verzamelen uw vader, en uw moeder, en uw broers, en het hele huisgezin van uw vader.

¹⁹Zo zal het gebeuren, al wie uit de deuren van uw huis naar buiten gaan zal, zijn bloed zij op zijn hoofd, en wij zullen onschuldig zijn; maar al wie bij u in het huis zijn zal, diens bloed zij op ons hoofd, als een hand tegen hem zijn zal!

²⁰Maar als u deze onze zaak te kennen zult geven, zo zullen wij onschuldig zijn van uw eed, die u ons hebt doen zweren.

²¹Zij nu zei: Het zij zo naar uw woorden. Toen liet zij hen gaan; en zij gingen heen; en zij bond het scharlakensnoer aan het venster.

²²Zij dan gingen heen, en kwamen op het gebergte, en bleven daar drie dagen, totdat de vervolgers teruggekeerd waren; want de vervolgers hadden hen op de hele weg gezocht, maar niet gevonden.

²³Zo keerden die twee mannen weer, en gingen af van het gebergte, en voeren over, en kwamen tot Jozua, de zoon van Nun; en zij vertelden hem al wat hun overkomen was.

²⁴En zij zeiden tot Jozua: Zeker, JAHWEH heeft dat hele land in onze handen gegeven; want ook zijn al de inwoners van het land voor onze aangezichten gesmolten.