Jozua 24

¹Daarna verzamelde Jozua al de stammen van Israël te Sichem, en hij riep de oudsten van Israël, en zijn hoofden, en zijn richters, en zijn voormannen; en zij stelden zich voor het aangezicht van God.

²Toen zei Jozua tot het hele volk: Zo zegt JAHWEH, de God van Israël: Aan de overzijde van de rivier hebben uw vaders van ouds gewoond, Terah, de vader van Abraham, en de vader van Nahor; en zij hebben andere goden gediend.

³Toen nam Ik uw vader Abraham van de overzijde van de rivier, en deed hem wandelen door het hele land Kanaän; Ik vermeerderde ook zijn zaad en gaf hem Izak.

⁴En aan Izak gaf Ik Jakob en Ezau; en Ik gaf aan Ezau het gebergte Seïr, om dat erfelijk te bezitten; maar Jakob en zijn kinderen trokken af in Egypte.

⁵Toen zond Ik Mozes en Aäron, en Ik plaagde Egypte, zoals Ik in zijn midden gedaan heb; en daarna leidde Ik u daaruit.

⁶Als Ik uw vaders uit Egypte gevoerd had, zo kwam u aan de zee, en de Egyptenaars jaagden uw vaders na met wagens en met ruiters, tot de Schelfzee.

⁷Zij nu riepen tot JAHWEH, en Hij stelde een duisternis tussen u en tussen de Egyptenaars, en Hij bracht de zee over hen, en bedekte hen; en uw ogen hebben gezien, wat Ik in Egypte gedaan heb. Daarna hebt u vele dagen in de woestijn gewoond.

⁸Toen bracht Ik u in het land van de Amorieten, die aan de overzijde van de Jordaan woonden, die streden tegen u; maar Ik gaf hen in uw hand, en u bezat hun land erfelijk, en Ik vernietigde hen voor uw aangezicht.

⁹Ook maakte zich Balak op, de zoon van Zippor, de koning van de Moabieten, en hij streed tegen Israël; en hij zond heen, en deed Bileam, de zoon van Beor, roepen, opdat hij u vervloeken zou.

¹⁰Maar Ik wilde Bileam niet horen; daarom zegende hij u gestadig, en Ik verloste u uit zijn hand.

¹¹Toen u over de Jordaan getrokken was, en te Jericho kwam, zo streden de burgers van Jericho tegen u, de Amorieten, en de Ferezieten, en de Kanaänieten, en de Hethieten, en de Girgazieten, de Hevieten en de Jebusieten; maar Ik gaf hen in uw hand.

¹²En Ik zond horzels voor u heen; die dreven hen weg van uw aangezicht, [zoals] de beide koningen van de Amorieten, niet door uw zwaard, noch door uw boog.

¹³Dus heb Ik u een land gegeven, waaraan u niet gewerkt hebt, en steden, die u niet gebouwd hebt, en u woont daarin; u eet van de wijngaarden en olijfbomen, die u niet geplant hebt.

¹⁴En nu, vreest JAHWEH, en dient Hem in oprechtheid en in waarheid; en doet weg de goden, die uw vaders gediend hebben, aan de overzijde van de rivier, en in Egypte; en dient JAHWEH.

¹⁵Maar zo het kwaad is in uw ogen JAHWEH te dienen, kiest u vandaag, wie u dienen zult; hetzij de goden, die uw vaders, die aan de andere zijde van de rivier waren, gediend hebben, of de goden van de Amorieten, in wier land u woont; maar wat mij en mijn huis betreft, wij zullen JAHWEH dienen!

¹⁶Toen antwoordde het volk en zei: Het zij verre van ons, dat wij JAHWEH verlaten zouden, om andere goden te dienen.

¹⁷Want JAHWEH is onze God; Hij is het, Die ons en onze vaders uit het land van Egypte, uit het diensthuis heeft opgebracht, en Die deze grote tekenen voor onze ogen gedaan heeft, en ons bewaard heeft op de hele weg, waardoor wij getrokken zijn, en onder alle volken, door wier midden wij getrokken zijn.

¹⁸En JAHWEH heeft voor ons aangezicht uitgestoten al die volken, zelfs de Amoriet, inwoner van het land. Wij zullen ook JAHWEH dienen, want Hij is onze God.

¹⁹Toen zei Jozua tot het volk: U zult JAHWEH niet kunnen dienen, want Hij is een heilig God; Hij is een jaloers God; Hij zal uw overtredingen en uw zonden niet vergeven.

²⁰Als u JAHWEH verlaten en vreemde goden dienen zult, zo zal Hij Zich omkeren, en Hij zal u kwaad doen, en Hij zal u verdoen, naar dat Hij u goed gedaan zal hebben.

²¹Toen zei het volk tot Jozua: Nee, maar wij zullen JAHWEH dienen.

²²Jozua nu zei tot het volk: U bent getuigen over uzelf, dat u zich JAHWEH gekozen hebt, om Hem te dienen. En zij zeiden: Wij zijn getuigen.

²³En nu, doet de vreemde goden weg, die in het midden van u zijn, en neigt uw harten tot JAHWEH, de God van Israël.

²⁴En het volk zei tot Jozua: Wij zullen JAHWEH, onze God, dienen, en wij zullen Zijn stem gehoorzamen.

²⁵Zo maakte Jozua op die dag een verbond met het volk; en hij stelde het hun tot een inzetting en recht te Sichem.

²⁶En Jozua schreef deze woorden in het wetboek Gods; en hij nam een grote steen, en hij richtte die daar op onder de eik, die bij het heiligdom van JAHWEH was.

²⁷En Jozua zei tot het hele volk: Zie, deze steen zal ons tot een getuigenis zijn; want hij heeft gehoord al de redenen van JAHWEH, die Hij tot ons gesproken heeft; ja, hij zal tot een getuigenis tegen u zijn, opdat u uw God niet liegt.

²⁸Toen zond Jozua het volk weg, een ieder naar zijn erfdeel.

²⁹En het gebeurde na deze dingen, dat Jozua, de zoon van Nun, de knecht van JAHWEH, stierf, oud zijnde honderd en tien jaren.

³⁰En zij begroeven hem in het gebied van zijn erfdeel, te Timnath-serah, die is op een berg van Efraïm, aan het noorden van de berg Gaas.

³¹Israël nu diende JAHWEH al de dagen van Jozua, en al de dagen van de oudsten, die lang na Jozua leefden, en die al het werk van JAHWEH wisten, dat Hij aan Israël gedaan had.

³²Zij begroeven ook de beenderen van Jozef, die de Israëlieten uit Egypte opgebracht hadden, te Sichem, in dat stuk velds, dat Jakob gekocht had van de kinderen van Hemor, de vader van Sichem, voor honderd geldstukken, want zij waren aan de kinderen van Jozef ter erfenis geworden.

³³Ook stierf Eleazar, de zoon van Aäron; en zij begroeven hem op de heuvel van Pinehas, zijn zoon, die hem gegeven was geweest op het gebergte van Efraïm.