Jubileeën 18

¹En God zei tot hem: Abraham, Abraham; en hij zei: Zie, hier ben ik.

²En Hij zei tot hem: Neem uw geliefde zoon, die u liefhebt, Izak, en ga naar het hoge land, en offer hem op een van de bergen die Ik u wijzen zal.

³En hij stond vroeg op in de morgen en zadelde zijn ezel, en nam twee van zijn knechten met zich mee, en Izak zijn zoon, en hij kloofde het hout voor het brandoffer, en ging naar de plaats op de derde dag.

⁴En hij kwam tot een put met water, en hij zei tot zijn knechten: Blijft hier met de ezel, en ik en de jongen zullen heengaan; en wanneer wij aangebeden hebben, zullen wij tot u terugkeren.

⁵En hij nam het hout van het brandoffer en legde het op Izak zijn zoon, en hij nam in zijn hand het vuur en het mes.

⁶En Izak zei tot zijn vader: Vader.

⁷En hij zei: God zal voor Zichzelf een lam tot brandoffer voorzien, mijn zoon.

⁸En hij bouwde een altaar, en legde het hout op het altaar, en bond Izak zijn zoon, en legde hem op het hout dat boven op het altaar was, en strekte zijn hand uit om het mes te nemen, om Izak zijn zoon te slachten.

⁹En ik stond voor zijn aangezicht en voor het aangezicht van de vorst Mastema, en God zei: Zeg hem dat hij zijn hand niet op het kind neerlegt en dat hij hem niets aandoet, want Ik heb geweten dat hij godvrezend is.

¹⁰Ik riep tot hem uit de hemel en zei tot hem: Abraham; en hij ontstelde en zei: Zie, hier ben ik.

¹¹En ik zei tot hem: Strek uw hand niet uit tegen het kind en doe hem niets, want nu heb Ik geweten dat u godvrezend bent, en u hebt uw zoon, uw eerstgeborene, niet voor Mij gespaard.

¹²En de vorst Mastema werd beschaamd. En Abraham hief zijn ogen op en zag, en zie, een ram, vastgehouden bij zijn horens, kwam aan; en Abraham ging en nam de ram en offerde hem tot brandoffer in de plaats van zijn zoon.

¹³En Abraham noemde die plaats: God heeft gezien, zodat men zegt: God heeft gezien; dat is de berg Sion.

¹⁴En God riep Abraham een tweede maal bij zijn naam uit de hemel, zoals Hij ons deed verschijnen om tot hem te spreken in de naam van God.

¹⁵En Hij zei: Bij Mijzelf heb Ik gezworen, zegt JAHWEH, omdat u deze zaak gedaan hebt en uw zoon, uw eerstgeborene, die u liefhebt, niet voor Mij gespaard hebt:

¹⁶in uw zaad zullen alle heidenen van de aarde gezegend worden, omdat u naar Mijn stem geluisterd hebt.

¹⁷En Abraham ging tot zijn knechten, en zij stonden op en gingen tezamen naar Berseba.

¹⁸En hij vierde dit feest elk jaar, zeven dagen met vreugde, en hij noemde het het feest van God, naar de zeven dagen waarin hij ging en in vrede terugkeerde.

¹⁹En zo is het verordend en geschreven op de tafelen van de hemel aangaande Israël en zijn zaad, om dit feest zeven dagen te vieren als een feest met vreugde.