Klaagliederen 5

¹Gedenk, JAHWEH, wat ons gebeurd is, aanschouw het, en zie onze smaad aan.

²Ons erfdeel is tot de vreemdelingen gewend, onze huizen tot de buitenlanders.

³Wij zijn wezen zonder vader, onze moeders zijn als de weduwen.

⁴Ons water moeten wij voor geld drinken; ons hout komt ons op prijs te staan.

⁵Wij lijden vervolging op onze halzen; zijn wij moe, men laat ons geen rust.

⁶Wij hebben de Egyptenaar de hand gegeven, en de Assyriër, om met brood verzadigd te worden.

⁷Onze vaders hebben gezondigd, en zijn niet meer, en wij dragen hun ongerechtigheden.

⁸Knechten heersen over ons; er is niemand, die ons uit hun hand rukke.

⁹Wij moeten ons brood met gevaar van ons leven halen, vanwege het zwaard van de woestijn.

¹⁰Onze huid is zwart geworden gelijk een oven, vanwege de geweldige storm van de honger.

¹¹Zij hebben de vrouwen te Sion verkracht, en de meisjes in de steden van Juda.

¹²De vorsten zijn door hun hand opgehangen; de gezichten van de ouden zijn niet geëerd geweest.

¹³Zij hebben de jongemannen weggenomen, om te malen, en de jongens struikelen onder het hout.

¹⁴De ouden houden op van de poort, de jongemannen van hun snarenspel.

¹⁵De vreugde van ons hart houdt op, onze rei is in treurigheid veranderd.

¹⁶De kroon van ons hoofd is afgevallen; o wee nu over ons, dat wij zo gezondigd hebben!

¹⁷Daarom is ons hart mat, om deze dingen zijn onze ogen duister geworden.

¹⁸Omwille van de berg Sion, die verwoest is, waar de vossen op lopen.

¹⁹U, o JAHWEH, zit in eeuwigheid, Uw troon is van geslacht tot geslacht.

²⁰Waarom zou U ons steeds vergeten? Waarom zou U ons zo lange tijd verlaten?

²¹JAHWEH, bekeer ons tot U, zo zullen wij bekeerd zijn; vernieuw onze dagen als van ouds.

²²Want zou U ons geheel verwerpen? Zou U zozeer tegen ons toornig zijn?