Lukas 1

¹Aangezien velen ter hand genomen hebben, om in orde te stellen een verhaal van de dingen, die onder ons volkomen zekerheid hebben;

²Zoals ons overgeleverd hebben, die van de beginne zelf aanschouwers en dienaren van het Woord geweest zijn;

³Zo heeft het ook mij goed gedacht, hebbende alles van voren aan ijverig onderzocht, vervolgens aan u te schrijven, voortreffelijke Theofilus!

⁴Opdat u mag kennen de zekerheid van de dingen, waarvan u onderwezen bent.

⁵In de dagen van Herodes, de koning van Judea, was een zeker priester, met de naam Zacharias, van de dagorde van Abia; en zijn vrouw was uit de dochters van Aäron, en haar naam Elizabet.

⁶En zij waren beiden rechtvaardig voor God, wandelende in al de geboden en rechten van de Heere, onberispelijk.

⁷En zij hadden geen kind, omdat Elizabet onvruchtbaar was, en zij beiden verre op hun dagen gekomen waren.

⁸En het gebeurde, dat, als hij het priesterambt bediende voor God, in de beurt van zijn dagorde.

⁹Naar de gewoonte van de priesterlijke bediening, hem het lot was gevallen, dat hij zou ingaan in de tempel van de Heere om te reukoffers.

¹⁰En al de menigte van het volk was buiten, biddende, op het uur van het reukoffer.

¹¹En van hem werd gezien een engel van de Heere, staande aan de rechterzijde van het altaar van het reukoffer.

¹²En Zacharias, hem ziende, werd ontroerd, en vrees is op hem gevallen.

¹³Maar de engel zei tot hem: Vrees niet, Zacharias! want uw gebed is verhoord, en uw vrouw Elizabet zal u een zoon baren, en u zult zijn naam heten Johannes.

¹⁴En u zal blijdschap en verheuging zijn, en velen zullen zich over zijn geboorte verblijden.

¹⁵Want hij zal groot zijn voor de Heere; noch wijn, noch sterke drank zal hij drinken, en hij zal met de Heilige Geest vervuld worden, ook van zijn moeders lijf aan.

¹⁶En hij zal velen van de Israëlieten bekeren tot de Heere, hun God.

¹⁷En hij zal voor Hem heengaan, in de geest en de kracht van Elia, om te bekeren de harten van de vaders tot de kinderen, en de ongehoorzamen tot de voorzichtigheid van de rechtvaardigen, om de Heere te bereiden een toegerust volk.

¹⁸En Zacharias zei tot de engel: Waarbij zal ik dat weten? Want ik ben oud, en mijn vrouw is ver op haar dagen gekomen.

¹⁹En de engel antwoordde en zei tot hem: Ik ben Gabriël, die voor God sta, en ben uitgezonden, om tot u te spreken, en u deze dingen te verkondigen.

²⁰En zie, u zult zwijgen, en niet kunnen spreken, tot op de dag, dat deze dingen gebeurd zullen zijn; om daarom wil, dat u mijn woorden niet geloofd hebt, die vervuld zullen worden op hun tijd.

²¹En het volk was wachtende op Zacharias, en zij waren verwonderd, dat hij zo lang bleef in de tempel.

²²En als hij uitkwam, kon hij tot hen niet spreken; en zij bekenden, dat hij een visioen in de tempel gezien had. En hij wenkte hun toe, en bleef stom.

²³En het gebeurde, als de dagen van zijn bediening vervuld waren, dat hij naar zijn huis ging.

²⁴En na die dagen werd Elizabet, zijn vrouw, bevrucht; en zij verborg zich vijf maanden, zeggende:

²⁵Zo heeft mij de Heere gedaan, in de dagen, waarin Hij mij aangezien heeft, om mijn versmaadheid onder de mensen weg te nemen.

²⁶En in de zesde maand werd de engel Gabriël van God gezonden naar een stad in Galilea, genoemd Nazareth;

²⁷Tot een maagd, die ondertrouwd was met een man, van wie de naam Jozef was, uit het huis van David; en de naam van de maagd was Maria.

²⁸En de engel tot haar ingekomen zijnde, zei: Wees gegroet, u begenadigde; de Heere is met u; u bent gezegend onder de vrouwen.

²⁹En als zij hem zag, werd zij zeer ontroerd over dit zijn woord, en overlegde, wat voor groetenis dit mocht zijn.

³⁰En de engel zei tot haar: Vrees niet, Maria, want u hebt genade bij God gevonden.

³¹En zie, u zult bevrucht worden, en een Zoon baren, en zult Zijn naam heten JEZUS.

³²Deze zal groot zijn, en de Zoon van de Allerhoogste genoemd worden; en God, de Heere, zal Hem de troon van Zijn vader David geven.

³³En Hij zal over het huis van Jakob Koning zijn in de eeuwigheid, en aan Zijn Koninkrijk zal geen einde zijn.

³⁴En Maria zei tot de engel: Hoe zal dat wezen, omdat ik geen man bekenne?

³⁵En de engel, antwoordende, zei tot haar: De Heilige Geest zal over u komen, en de kracht van de Allerhoogste zal u overschaduwen; daarom ook, dat Heilige, Dat uit u geboren zal worden, zal Gods Zoon genoemd worden.

³⁶En zie, Elizabet, uw nicht, is ook zelf bevrucht, met een zoon, in haar ouderdom; en deze maand is haar, die onvruchtbaar genoemd was, de zesde.

³⁷Want geen ding zal bij God onmogelijk zijn.

³⁸En Maria zei: Zie, de dienstmaagd van de Heere; mij gebeure naar uw woord. En de engel ging weg van haar.

³⁹En Maria, opgestaan zijnde in diezelfde dagen, reisde met haast naar het gebergte, in een stad van Juda;

⁴⁰En kwam in het huis van Zacharias, en groette Elizabet.

⁴¹En het gebeurde, als Elizabet de groetenis van Maria hoorde, zo sprong het kind op in haar buik; en Elizabet werd vervuld met de Heilige Geest;

⁴²En riep uit met een luide stem, en zei: Gezegend bent u onder de vrouwen, en gezegend is de vrucht van uw buik!

⁴³En vanwaar komt mij dit, dat de moeder van mijn Heere tot mij komt?

⁴⁴Want zie, als de stem van uw groetenis in mijn oren klonk, zo sprong het kind van vreugde op in mijn buik.

⁴⁵En zalig is zij, die geloofd heeft; want de dingen, die haar van de Heere gezegd zijn, zullen volbracht worden.

⁴⁶En Maria zei: Mijn ziel maakt groot de Heere;

⁴⁷En mijn geest verheugt zich in God, mijn Zaligmaker;

⁴⁸Omdat Hij de nederheid van Zijn dienstmaagd heeft aangezien; want zie, van nu aan zullen mij zalig spreken al de geslachten.

⁴⁹Want grote dingen heeft aan mij gedaan Hij, Die machtig is, en heilig is Zijn Naam.

⁵⁰En Zijn barmhartigheid is van geslacht tot geslacht over degenen, die Hem vrezen.

⁵¹Hij heeft een krachtig werk gedaan door Zijn arm; Hij heeft verstrooid de hoogmoedigen in de gedachten van hun harten.

⁵²Hij heeft machtigen van de tronen afgetrokken, en nederigen heeft Hij verhoogd.

⁵³Hongerigen heeft Hij met goederen vervuld; en rijken heeft Hij leeg weggezonden.

⁵⁴Hij heeft Israël, Zijn knecht, opgenomen, opdat Hij gedachtig was van de barmhartigheid.

⁵⁵(Zoals Hij gesproken heeft tot onze vaders, namelijk tot Abraham, en zijn zaad) in eeuwigheid.

⁵⁶En Maria bleef bij haar ongeveer drie maanden, en keerde weer tot haar huis.

⁵⁷En de tijd van Elizabet werd vervuld, dat zij baren zou, en zij baarde een zoon.

⁵⁸En die daar rondom woonden, en haar familieleden hoorden, dat de Heere Zijn barmhartigheid enorm aan haar bewezen had, en waren met haar verblijd.

⁵⁹En het gebeurde, dat zij op de achtste dag kwamen, om het kind te besnijden, en noemden het Zacharias, naar de naam van zijn vader.

⁶⁰En zijn moeder antwoordde en zei: Niet zo, maar hij zal Johannes heten.

⁶¹En zij zeiden tot haar: Er is niemand in uw familie, die met die naam genoemd wordt.

⁶²En zij wenkten zijn vader, hoe hij wilde, dat hij genoemd zou worden.

⁶³En als hij een schrijftafeltje geëist had, schreef hij, zeggende: Johannes is zijn naam. En zij verwonderden zich allen.

⁶⁴En meteen werd zijn mond geopend, en zijn tong losgemaakt; en hij sprak, God lovende.

⁶⁵En er kwam vrees over allen, die rondom hen woonden; en in het hele gebergte van Judea werd veel gesproken van al deze dingen.

⁶⁶En allen, die het hoorden, namen het ter harte, zeggende: Wat zal toch dit kind wezen? En de hand van de Heere was met hem.

⁶⁷En Zacharias, zijn vader, werd vervuld met de Heilige Geest, en profeteerde, zeggende:

⁶⁸Geloofd zij de Heere, de God van Israël, want Hij heeft bezocht, en verlossing te weeg gebracht Zijn volk;

⁶⁹En heeft een hoorn van de zaligheid ons opgericht, in het huis van David, Zijn knecht;

⁷⁰Zoals Hij gesproken heeft door de mond van Zijn heilige profeten, die van het begin van de wereld geweest zijn;

⁷¹Namelijk een verlossing van onze vijanden, en van de hand al van degenen, die ons haten;

⁷²Opdat Hij barmhartigheid deed aan onze vaders, en gedachtig was aan Zijn heilig verbond;

⁷³En aan de eed, die Hij Abraham, onze vader, gezworen heeft, om ons te geven.

⁷⁴Dat wij, verlost zijnde uit de hand van onze vijanden, Hem dienen zouden zonder vrees.

⁷⁵In heiligheid en gerechtigheid voor Hem, al de dagen van ons leven.

⁷⁶En u, kind, zult een profeet van de Allerhoogste genoemd worden; want u zult voor het aangezicht van de Heere heengaan, om Zijn wegen te bereiden;

⁷⁷Om Zijn volk kennis van de zaligheid te geven, in vergeving van hun zonden,

⁷⁸door de innerlijke bewegingen van de barmhartigheid van onze God, met welke ons bezocht heeft de Opgang uit de hoogte;

⁷⁹Om te verschijnen van hen, die gezeten zijn in duisternis en schaduw van de dood; om onze voeten te richten op de weg van de vrede.

⁸⁰En het kind wies op, en werd gesterkt in de geest, en was in de woestijnen, tot de dag van zijn vertoning aan Israël.