Lukas 13

¹En er waren op dat tijdstip enige aanwezig, die Hem boodschapten van de Galileërs, van wie Pilatus het bloed met hun offergaven gemengd had.

²En Jezus antwoordde, en zei tot hen: Denkt u, dat deze Galileërs zondaars zijn geweest boven al de Galileërs, omdat zij dat geleden hebben?

³Ik zeg u: Nee zij; maar als u zich niet bekeert, zo zult u allen evenzo vergaan.

⁴Of die achttien, op wie de toren in Siloam viel, en doodde ze; meent u, dat deze schuldenaars zijn geweest, boven alle mensen, die in Jeruzalem wonen?

⁵Ik zeg u: Nee zij; maar als u zich niet bekeert, zo zult u allen ook vergaan.

⁶En Hij sprak deze gelijkenis: Iemand had een vijgeboom, geplant in zijn wijngaard; en hij kwam en zocht vrucht daarop, en vond ze niet.

⁷En hij zei tot de wijngaardenier: Zie, ik kom nu drie jaar, zoekende vrucht op deze vijgeboom, en vind ze niet; houw hem uit; waartoe beslaat hij ook nutteloos de aarde?

⁸En hij, antwoordende, zei tot hem: Heere, laat hem ook nog dit jaar, totdat ik om hem gegraven en mest gelegd zal hebben;

⁹En als hij vrucht zal voortbrengen, laat hem staan; maar als niet, zo zult u hem later uithouwen.

¹⁰En Hij leerde op de sabbat in één van de synagogen.

¹¹En ziet, er was een vrouw, die een geest van de ziekte achttien jaren lang gehad had, en zij was samengebogen, en kon zich geheel niet oprichten.

¹²En Jezus, haar ziende, riep haar tot Zich, en zei tot haar: Vrouw, u bent verlost van uw ziekte.

¹³En Hij legde de handen op haar; en zij werd meteen weer recht, en verheerlijkte God.

¹⁴En de overste van de synagoge, kwalijk nemende, dat Jezus op de sabbat genezen had, antwoordde en zei tot de menigte: Er zijn zes dagen, waarin men moet werken; kom dan daarin, en laat u genezen, en niet op de dag van de sabbat.

¹⁵De Heere dan antwoordde hem en zei: U geveinsde, maakt niet ieder van u op de sabbat zijn os of ezel van de kribbe los, en leidt hem heen om te doen drinken?

¹⁶En deze, die een dochter van Abraham is, die de satan, ziet, nu achttien jaren gebonden had, moest die niet losgemaakt worden van deze band, op de dag van de sabbat?

¹⁷En als Hij dit zei, werden zij allen beschaamd, die zich tegen Hem stelden; en al de menigte verblijdde zich over al de heerlijke dingen, die van Hem gebeurden.

¹⁸En Hij zei: Waaraan is het Koninkrijk van God gelijk, en waarbij zal Ik hetzelfde vergelijken?

¹⁹Het is gelijk aan een mostaardzaad, dat een mens genomen en in zijn tuin geworpen heeft; en het groeide op, en werd tot een grote boom, en de vogels des hemels nestelden in zijn takken.

²⁰En Hij zei opnieuw: Waarbij zal Ik het Koninkrijk van God vergelijken?

²¹Het is gelijk aan een zuurdesem, die een vrouw nam, en verborg in drie maten meel, totdat het geheel gezuurd was.

²²En Hij reisde van de ene stad en plaats tot de andere, lerende, en richtende Zijn reis naar Jeruzalem.

²³En er zei een tot Hem: Heere, zijn er ook weinigen, die zalig worden? En Hij zei tot hen:

²⁴Strijd om in te gaan door de nauwe poort; want velen, zeg Ik u, zullen zoeken in te gaan, en zullen niet kunnen;

²⁵Namelijk nadat de Heere van het huis zal opgestaan zijn, en de deur zal gesloten hebben, en u zult beginnen buiten te staan, en aan de deur te kloppen, zeggende: Heere, Heere, doe ons open! en Hij zal antwoorden en tot u zeggen: Ik ken u niet, vanwaar u bent.

²⁶Dan zult u beginnen te zeggen: Wij hebben in Uw aanwezigheid gegeten en gedronken, en U hebt in onze straten geleerd.

²⁷En Hij zal zeggen: Ik zeg u, Ik ken u niet, vanwaar u bent; wijk van Mij af, alle u werkers van de ongerechtigheid!

²⁸Daar zal zijn gehuil en knersing van de tanden, wanneer u zult zien Abraham, en Izak, en Jakob, en al de profeten in het Koninkrijk van God, maar u buiten uitgeworpen.

²⁹En daar zullen er komen van Oosten en Westen, en van Noorden en Zuiden, en zullen aanzitten in het Koninkrijk van God.

³⁰En ziet, er zijn laatsten, die de eersten zullen zijn; en er zijn eersten, die de laatsten zullen zijn.

³¹Op dezelfde dag kwamen er enige Farizeën, zeggende tot Hem: Ga weg, en vertrek van hier; want Herodes wil U doden.

³²En Hij zei tot hen: Ga heen, en zegt die vos: Zie, Ik werp demonen uit, en maak gezond, vandaag en morgen, en op de derde dag worde Ik voltooid.

³³Maar Ik moet vandaag, en morgen, en de volgenden dag reizen; want het gebeurt niet, dat een profeet gedood wordt buiten Jeruzalem.

³⁴Jeruzalem, Jeruzalem! u, die de profeten doodt, en stenigt, die tot u gezonden zijn, hoe vaak heb Ik uw kinderen willen bijeenbrengen, zoals een hen haar kuikens onder de vleugels verzamelt; en u hebt niet gewild?

³⁵Zie, uw huis wordt u woest gelaten. En voorwaar, Ik zeg u, dat u Mij niet zult zien, totdat de tijd zal gekomen zijn, als u zult zeggen: Gezegend is Hij, Die komt in de Naam van de Heere!