Lukas 17

¹En Hij zei tot de discipelen: Het kan niet wezen, dat er geen struikelblokken komen; maar wee hem, door wie zij komen;

²Het zou hem nuttiger zijn, dat een molensteen om zijn hals gedaan was, en hij in de zee geworpen, dan dat hij één van deze kleinen ten val zou brengen.

³Wees op uw hoede. En als uw broeder tegen u zondigt, zo bestraf hem; en als het hem leed is, zo vergeef het hem.

⁴En als hij zevenmaal per dag tegen u zondigt, en zevenmaal per dag tot u terugkeert, zeggende: Het is mij leed; zo zult u het hem vergeven.

⁵En de apostelen zeiden tot de Heere: Vermeerder ons het geloof.

⁶En de Heere zei: Zo u een geloof had als een mostaardzaad, u zou tegen deze moerbeiboom zeggen: Word ontworteld, en in de zee geplant, en hij zou u gehoorzaam zijn.

⁷En wie van u heeft een dienaar ploegende, of de beesten hoedende, die tot hem, als hij van de akker inkomt, meteen zal zeggen: Kom bij, en zit aan?

⁸Maar zal hij niet tot hem zeggen: Bereid, dat ik te avond zal eten, en omgord u, en dien mij, totdat ik zal gegeten en gedronken hebben; en eet en drink u daarna?

⁹Dankt hij ook dezelfde dienaar omdat hij gedaan heeft, wat hem bevolen was? Ik meen, neen.

¹⁰Zo ook u, wanneer u zult gedaan hebben al wat u bevolen is, zo zegt: Wij zijn onnutte dienaren; want wij hebben maar gedaan, wat wij verplicht waren te doen.

¹¹En het gebeurde, als Hij naar Jeruzalem reisde, dat Hij door het midden van Samaria en Galilea ging.

¹²En als Hij in een zeker plaats kwam, ontmoetten Hem tien melaatse mannen, die stonden van verre;

¹³En zij verhieven hun stem, zeggende: Jezus, Meester! ontferm U over ons!

¹⁴En als Hij hen zag, zei Hij tot hen: Ga heen en vertoont uzelf de priesters. En het gebeurde, terwijl zij heengingen, dat zij gereinigd werden.

¹⁵En één van hen, ziende, dat hij genezen was, keerde opnieuw, met luide stem God verheerlijkende.

¹⁶En hij viel op het aangezicht voor Zijn voeten, Hem dankende; en dezelfde was een Samaritaan;

¹⁷En Jezus, antwoordende, zei: Zijn niet de tien gereinigd geworden, en waar zijn de negen?

¹⁸En zijn er geen gevonden, die terugkeren, om voor God eer te geven, dan deze vreemdeling?

¹⁹En Hij zei tot hem: Sta op, en ga heen; uw geloof heeft u behouden.

²⁰En gevraagd zijnde van de Farizeën, wanneer het Koninkrijk van God komen zou, heeft Hij hun geantwoord en gezegd: Het Koninkrijk van God komt niet met uiterlijk gezicht.

²¹En men zal niet zeggen: Zie hier, of ziet daar, want, ziet, het Koninkrijk van God is binnen u.

²²En Hij zei tot de discipelen: Er zullen dagen komen, wanneer u zult begeren één van de dagen van de Zoon des mensen te zien, en u zult die niet zien.

²³En zij zullen tot u zeggen: Zie hier, of ziet daar is Hij; ga niet heen, en volgt niet.

²⁴Want zoals de bliksem, die van het ene einde onder de hemel bliksemt, tot het andere onder de hemel schijnt, zo zal ook de Zoon des mensen wezen in Zijn dag.

²⁵Maar eerst moet Hij veel lijden, en verworpen worden van dit geslacht.

²⁶En zoals het gebeurd is in de dagen van Noach, zo zal het ook zijn in de dagen van de Zoon des mensen.

²⁷Zij aten, zij dronken, zij namen ten huwelijk, zij werden ten huwelijk gegeven, tot de dag, op welke Noach in de ark ging, en de zondvloed kwam, en verdierf ze allen.

²⁸Evenzo ook, zoals het gebeurde in de dagen van Lot; zij aten, zij dronken, zij kochten, zij verkochten, zij plantten, zij bouwden;

²⁹Maar op de dag, op welke Lot van Sodom uitging, regende het vuur en sulfer van de hemel, en verdierf ze allen.

³⁰Even zo zal het zijn in de dag, op welke de Zoon des mensen geopenbaard zal worden.

³¹In die dag, wie op het dak zal zijn, en zijn huisraad in huis, die kome niet af, om hetzelfde weg te nemen; en wie op de akker zijn zal, die kere evenzo niet naar wat, dat achter is.

³²Gedenk aan de vrouw van Lot.

³³Zo wie zijn leven zal zoeken te behouden, die zal het verliezen; en zo wie hetzelfde zal verliezen, die zal het in het leven behouden.

³⁴Ik zeg u: In die nacht zullen twee op één bed zijn; de één zal aangenomen, en de ander zal verlaten worden.

³⁵Twee vrouwen zullen samen malen; de ene zal aangenomen, en de andere zal verlaten worden.

³⁶Twee zullen op de akker zijn; de één zal aangenomen, en de ander zal verlaten worden.

³⁷En zij antwoordden en zeiden tot Hem: Waar, Heere? En Hij zei tot hen: Waar het lichaam is, daar zullen de adelaars verzameld worden.