Lukas 23

¹En de hele menigte van hen stond op, en leidde Hem tot Pilatus.

²En zij begonnen Hem te beschuldigen, zeggende: Wij hebben bevonden, dat Deze het volk afvallig maakt, en verbiedt de keizer belasting te geven, zeggende, dat Hij Zelf Christus, de Koning is.

³En Pilatus vraagde Hem, zeggende: Bent U de Koning van de Joden? En Hij antwoordde hem en zei: U zegt het.

⁴En Pilatus zei tot de overpriesters en de menigten: Ik vind geen schuld in deze Mens.

⁵En zij hielden te sterker aan, zeggende: Hij beroert het volk, lerende door geheel Judea, begonnen hebbende van Galilea tot hier toe.

⁶Als nu Pilatus van Galilea hoorde, vraagde hij, of die Mens een Galileër was?

⁷En verstaande, dat Hij uit het gebied van Herodes was, zond hij Hem heen tot Herodes, die ook zelf in die dagen binnen Jeruzalem was.

⁸En als Herodes Jezus zag, werd hij zeer verblijd; want hij was van over lang begerig geweest Hem te zien, omdat hij veel van Hem hoorde; en hoopte enig teken te zien, dat van Hem gedaan zou worden.

⁹En hij vraagde Hem met vele woorden; maar Hij antwoordde hem niets.

¹⁰En de overpriesters en de Schriftgeleerden stonden, en beschuldigden Hem heftig.

¹¹En Herodes met zijn soldaten Hem veracht en bespot hebbende, deed Hem een blinkend kleed aan, en zond Hem weer tot Pilatus.

¹²En op deze dag werden Pilatus en Herodes vrienden met elkaar; want zij waren te voren in vijandschap tegen de anderen.

¹³En als Pilatus de overpriesters, en de oversten, en het volk bijeengeroepen had, zei hij tot hen:

¹⁴U hebt deze Mens tot mij gebracht, als een, die het volk afkerig maakt; en ziet, ik heb Hem in uw aanwezigheid ondervraagd, en heb in deze Mens geen schuld gevonden, van wat daar u Hem mee beschuldigt;

¹⁵Ja, ook Herodes niet; want ik heb u tot hem gezonden, en ziet, er is van Hem niets gedaan, dat van de dood waard is.

¹⁶Zo zal ik Hem dan straffen en loslaten.

¹⁷En hij moest hun op het feest een loslaten.

¹⁸Maar al de menigte riep gelijkelijk, zeggende: Weg met Deze, en laat ons Bar-abbas los.

¹⁹Die was om zeker oproer, dat in de stad gebeurd was, en om een doodslag, in de gevangenis geworpen.

²⁰Pilatus dan riep hun opnieuw toe, willende Jezus loslaten.

²¹Maar zij riepen daartegen, zeggende: Kruis Hem, kruis Hem!

²²En hij zei voor de derde keer tot hen: Wat heeft Deze dan kwaads gedaan? Ik heb geen schuld van de dood in Hem gevonden. Zo zal ik Hem dan straffen en loslaten.

²³Maar zij hielden aan met groot geroep, eisende, dat Hij zou gekruist worden; en hun en der overpriesteren geroep werd geweldiger.

²⁴En Pilatus oordeelde, dat hun eis gebeuren zou.

²⁵En hij liet hun los degene, die om oproer en doodslag in de gevangenis geworpen was, die zij geëist hadden; maar Jezus gaf hij over tot hun wil.

²⁶En als zij Hem wegleidden, namen zij een Simon van Cyrene, komende van de akker, en legden hem het kruis op, dat hij het achter Jezus droeg.

²⁷En een grote menigte van volk en van vrouwen volgde Hem, die ook huilden en Hem beklaagden.

²⁸En Jezus, Zich tot haar kerende, zei: U dochters van Jeruzalem! ween niet over Mij, maar weent over uzelf, en over uw kinderen.

²⁹Want ziet, er komen dagen, waarin men zeggen zal: Zalig zijn de onvruchtbaren, en de buiken, die niet gebaard hebben, en de borsten, die niet gezoogd hebben.

³⁰Dan zullen zij beginnen te zeggen tot de bergen: Val op ons; en tot de heuvelen: Bedek ons.

³¹Want als zij dit doen aan het groene hout, wat zal aan het dorre gebeuren?

³²En er werden ook twee anderen, zijnde kwaaddoeners, geleid, om met Hem gedood te worden.

³³En toen zij kwamen op de plaats, genoemd Hoofdschedelplaats, kruisigden zij Hem daar, en de kwaaddoeners, de één aan de rechterzijde en de ander aan de linkerzijde.

³⁴En Jezus zei: Vader, vergeef het hun; want zij weten niet, wat zij doen. En verdelende Zijn kleren, wierpen zij het lot.

³⁵En het volk stond en zag het aan. En ook de oversten met hen beschimpten Hem, zeggende: Anderen heeft Hij verlost, dat Hij nu Zichzelf verlosse, zo Hij is de Christus, de Uitverkorene van God.

³⁶En ook de soldaten, tot Hem komende, bespotten Hem, en brachten Hem azijn;

³⁷En zeiden: Als u de Koning van de Joden bent, zo verlos Uzelf.

³⁸En er was ook een opschrift boven Hem geschreven, met Griekse, en Romeinse en Hebreeuwse letters: DEZE IS DE KONING VAN DE JODEN.

³⁹En één van de kwaaddoeners, die gehangen waren, lasterde Hem, zeggende: Als U de Christus bent, verlos Uzelf en ons.

⁴⁰Maar de andere, antwoordende, bestrafte hem, zeggende: Vreest u ook God niet, daar u in hetzelfde oordeel bent?

⁴¹En wij toch rechtvaardig; want wij ontvangen straf, waard wat wij gedaan hebben; maar Deze heeft niets onbehoorlijks gedaan.

⁴²En hij zei tot Jezus: Heere, gedenk mijn, als U in Uw Koninkrijk zult gekomen zijn.

⁴³En Jezus zei tot hem: Voorwaar, zeg Ik u: Vandaag zult u met Mij in het Paradijs zijn.

⁴⁴En het was ongeveer het zesde uur, en er werd duisternis over de hele aarde, tot het negende uur toe.

⁴⁵En de zon werd verduisterd, en het voorhangsel van de tempel scheurde midden door.

⁴⁶En Jezus, roepende met luide stem, zei: Vader, in Uw handen beveel Ik Mijn geest. En als Hij dat gezegd had, gaf Hij de geest.

⁴⁷Als nu de hoofdman over honderd zag, wat er gebeurd was, verheerlijkte hij God, en zei: Werkelijk, deze Mens was rechtvaardig.

⁴⁸En al de menigten, die samengekomen waren om dit te aanschouwen, ziende de dingen, die gebeurd waren, keerden opnieuw, slaande op hun borsten.

⁴⁹En al Zijn bekenden stonden van verre, ook de vrouwen, die Hem samen gevolgd waren van Galilea, en zagen dit aan.

⁵⁰En zie, een man, met de naam Jozef, een raadsheer, een goed en rechtvaardig man,

⁵¹(Deze had niet mee bewilligd in hun raad en handel) van Arimathea, een stad van de Joden, en die ook zelf het Koninkrijk van God verwachtte;

⁵²Deze ging tot Pilatus, en begeerde het lichaam van Jezus.

⁵³En als hij hetzelfde afgenomen had, wond hij dat in een fijn lijnwaad, en legde het in een graf, in een rots gehouwen, waarin nog nooit iemand gelegd was.

⁵⁴En het was de dag van de voorbereiding, en de sabbat kwam aan.

⁵⁵En ook de vrouwen, die met Hem gekomen waren uit Galilea, volgden na en aanschouwden het graf, en hoe Zijn lichaam gelegd werd.

⁵⁶En teruggekeerd zijnde, bereidden zij specerijen en zalven; en op de sabbat rustten zij naar het gebod.