Lukas 4

¹En Jezus, vol van de Heilige Geest, keerde opnieuw van de Jordaan, en werd door de Geest geleid in de woestijn;

²En werd veertig dagen verzocht van de duivel; en at geheel niet in die dagen, en als dezelfde geëindigd waren, zo hongerde Hem ten laatste.

³En de duivel zei tot Hem: Als U Gods Zoon bent, zeg tot deze steen, dat hij brood worde.

⁴En Jezus antwoordde hem, zeggende: Er is geschreven, dat de mens bij brood alleen niet zal leven, maar bij alle woord van God.

⁵En als Hem de duivel geleid had op een hoge berg, toonde hij Hem al de koninkrijken van de wereld, in een ogenblik tijds.

⁶En de duivel zei tot Hem: Ik zal U al deze macht, en de heerlijkheid van die koninkrijken geven; want zij is mij overgegeven, en ik geef ze, wie ik ook wil;

⁷Als U dan mij zult aanbidden, zo zal alles van U zijn.

⁸En Jezus, antwoordende, zei tot hem: Ga weg van Mij, satan, want er is geschreven: U zult de Heere, uw God, aanbidden, en Hem alleen dienen.

⁹En hij leidde Hem naar Jeruzalem, en stelde Hem op de tinne van de tempel, en zei tot Hem: Als U de Zoon van God bent, werp Uzelf van hier naar beneden;

¹⁰Want er is geschreven, dat Hij Zijn engelen van U bevelen zal, dat zij U bewaren zullen;

¹¹En dat zij U op de handen nemen zullen, opdat U Uw voet niet te eniger tijd aan een steen stoot.

¹²En Jezus, antwoordende, zei tot hem: Er is gezegd: U zult de Heere, uw God, niet verzoeken.

¹³En als de duivel alle verzoeking voltooid had, week hij van Hem voor een tijd.

¹⁴En Jezus keerde opnieuw, door de kracht van de Geest, naar Galilea; en het gerucht van Hem ging uit door het hele omliggende land.

¹⁵En Hij leerde in hun synagogen, en werd van allen geprezen.

¹⁶En Hij kwam te Nazareth, daar Hij opgevoed was, en ging, naar Zijn gewoonte, op de dag van de sabbat in de synagoge; en stond op om te lezen.

¹⁷En Hem werd gegeven het boek van de profeet Jesaja; en als Hij het boek opengedaan had, vond Hij de plaats, daar geschreven was:

¹⁸De Geest van de Heere is op Mij, daarom heeft Hij Mij gezalfd; Hij heeft Mij gezonden, om de armen het Evangelie te verkondigen, om te genezen, die gebroken zijn van hart;

¹⁹Om de gevangenen te prediken loslating, en de blinden het gezicht, om de verslagenen heen te zenden in vrijheid; om te prediken het aangename jaar van de Heere.

²⁰En als Hij het boek toegedaan en de dienaar wedergegeven had, zat Hij neer; en de ogen van allen in de synagoge waren op Hem geslagen.

²¹En Hij begon tot hen te zeggen: Vandaag is deze Schrift in uw oren vervuld.

²²En zij gaven Hem allen getuigenis, en verwonderden zich over de aangename woorden, die uit Zijn mond voortkwamen; en zeiden: Is deze niet de Zoon van Jozef?

²³En Hij zei tot hen: U zult zonder twijfel tot Mij dit spreekwoord zeggen: Dokter! genees Uzelf; al wat wij gehoord hebben, dat in Kapernaüm gebeurd is, doe dat ook hier in Uw vaderland.

²⁴En Hij zei: Voorwaar Ik zeg u, dat geen profeet aangenaam is in zijn vaderland.

²⁵Maar Ik zeg u in van de waarheid: Er waren vele weduwen in Israël in de dagen van Elia, toen de hemel drie jaar en zes maanden gesloten was, zodat er grote hongersnood werd over het hele land.

²⁶En tot geen van haar werd Elia gezonden, dan naar Sarepta Sidonis, tot een vrouw, die weduwe was.

²⁷En er waren vele melaatsen in Israël, ten tijde van de profeet Elisa; en geen van hen werd gereinigd, dan Naäman, de Syriër.

²⁸En zij werden allen in de synagoge met toorn vervuld, als zij dit hoorden.

²⁹En opstaande, wierpen zij Hem uit, buiten de stad, en leidden Hem op de top van de berg, op die hun stad gebouwd was, om Hem van de steilte af te werpen.

³⁰Maar Hij, door het midden van hen doorgegaan zijnde, ging weg.

³¹En Hij kwam af te Kapernaüm, een stad van Galilea, en leerde hen op de sabbatdagen.

³²En zij versloegen zich over Zijn leer, want Zijn woord was met macht.

³³En in de synagoge was een mens, hebbende een geest van een onreine duivel; en hij riep uit met luide stem,

³⁴Zeggende: Laat af, wat hebben wij met U te doen, U Jezus Nazarener? Bent U gekomen, om ons te verderven? Ik ken U, wie U bent, namelijk de Heilige Gods.

³⁵En Jezus bestrafte hem, zeggende: Zwijg stil, en ga van hem uit. En de duivel, hem in het midden geworpen hebbende, voer van hem uit, zonder hem iets te beschadigen.

³⁶En er kwam een verbaasdheid over allen; en zij spraken samen tot elkaar, zeggende: Wat woord is dit, dat Hij met macht en kracht de onreine geesten gebiedt, en zij varen uit?

³⁷En het gerucht van Hem ging uit in alle plaatsen van het omliggende land.

³⁸En Jezus, opgestaan zijnde uit de synagoge, ging in het huis van Simon; en Simons vrouws moeder was met een grote koorts bevangen, en zij baden Hem voor haar.

³⁹En staande boven haar, bestrafte Hij de koorts, en de koorts verliet haar; en zij ogenblikkelijk opstaande, diende hen.

⁴⁰En als de zon onderging, brachten allen, die zieken hadden, met verscheidene ziekten bevangen, die tot Hem, en Hij legde ieder van hen de handen op, en genas hen.

⁴¹En er voeren ook demonen uit van velen, roepende en zeggende: U bent de Christus, de Zoon van God! En hen bestraffende, liet Hij die niet spreken, omdat zij wisten, dat Hij de Christus was.

⁴²En als het dag werd, ging Hij uit, en trok naar een woeste plaats; en de menigten zochten Hem, en kwamen tot bij Hem, en hielden Hem op, dat Hij van hen niet zou weggaan.

⁴³Maar Hij zei tot hen: Ik moet ook anderen steden het Evangelie van het Koninkrijk van God verkondigen; want daartoe ben Ik uitgezonden.

⁴⁴En Hij predikte in de synagogen van Galilea.