Lukas 6

¹En het gebeurde op de tweede eerste sabbat, dat Hij door het gezaaide ging; en Zijn discipelen plukten aren, en aten ze, die wrijvende met de handen.

²En sommigen van de Farizeën zeiden tot hen: Waarom doet u, wat niet geoorloofd is te doen op de sabbatten?

³En Jezus, hun antwoordende, zei: Hebt u ook dat niet gelezen, dat David deed, wanneer hem hongerde, en van hen, die met hem waren?

⁴Hoe hij ingegaan is in het huis van God, en de toonbroden genomen en gegeten heeft, en ook gegeven van hen, die met hem waren, die niet zijn geoorloofd te eten, dan alleen de priesters.

⁵En Hij zei tot hen: De Zoon des mensen is een Heere ook van de sabbat.

⁶En het gebeurde ook op een andere sabbat, dat Hij in de synagoge ging, en leerde. En daar was een mens, en zijn rechterhand was dor.

⁷En de Schriftgeleerden en de Farizeën namen Hem waar, of Hij op de sabbat genezen zou; opdat zij enige beschuldiging tegen Hem mochten vinden.

⁸Maar Hij kende hun gedachten, en zei tot de mens, die de verschrompelde hand had: Sta op, en sta in het midden. En hij opgestaan zijnde, stond overeind.

⁹Zo zei dan Jezus tot hen: Ik zal u vragen: Wat is geoorloofd op de sabbatten, goed te doen, of kwaad te doen, een mens te behouden, of te verderven?

¹⁰En hen allen rondom aangezien hebbende, zei Hij tot de mens: Strek uw hand uit. En hij deed zo; en zijn hand werd hersteld, gezond zoals de andere.

¹¹En zij werden vervuld met razernij, en spraken samen met elkaar, wat zij Jezus doen zouden.

¹²En het gebeurde in die dagen, dat Hij uitging naar de berg, om te bidden, en Hij bleef de nacht over in het gebed tot God.

¹³En als het dag was geworden, riep Hij Zijn discipelen tot Zich, en verkoos er twaalf uit hen, die Hij ook apostelen noemde:

¹⁴Namelijk Simon, die Hij ook Petrus noemde; en Andreas zijn broer, Jakobus en Johannes, Filippus en Bartholomeüs;

¹⁵Mattheüs en Thomas, Jakobus, de zoon van Alfeüs, en Simon genoemd Zelotes;

¹⁶Judas Jakobi, en Judas Iskariot, die ook de verrader geworden is.

¹⁷En met hen afgekomen zijnde, stond Hij op een vlakke plaats, en met Hem de menigte van Zijn discipelen, en een grote menigte van het volk van geheel Judea en Jeruzalem, en van de zeekant van Tyrus en Sidon;

¹⁸Die gekomen waren, om Hem te horen, en om van hun ziekten genezen te worden, en die van onreine geesten gekweld waren; en zij werden genezen.

¹⁹En al de menigte zocht Hem aan te raken; want er ging kracht van Hem uit, en Hij genas ze allen.

²⁰En Hij, Zijn ogen opslaande over Zijn discipelen, zei: Zalig bent u, armen, want van uw is het Koninkrijk van God.

²¹Zalig bent u, die nu hongert; want u zult verzadigd worden. Zalig bent u, die nu weent; want u zult lachen.

²²Zalig bent u, wanneer u de mensen haten, en wanneer zij u afscheiden, en smaden, en uw naam als kwaad verwerpen, omwille van de Zoon des mensen.

²³Verblijd u in die dag, en wees vrolijk; want, ziet, uw loon is groot in de hemel; want hun vaders deden evenzo de profeten.

²⁴Maar wee u, u rijken, want u hebt uw troost weg.

²⁵Wee u, die verzadigd bent, want u zult hongeren. Wee u, die nu lacht, want u zult treuren en huilen.

²⁶Wee u, wanneer al de mensen wel van u spreken, want hun vaders deden evenzo de valsen profeten.

²⁷Maar Ik zeg u, die dit hoort: Heb uw vijanden lief; doe wel van hen, die u haten.

²⁸Zegen degenen, die u vervloeken, en bidt voor degenen, die u geweld doen.

²⁹Degene, die u aan de wang slaat, biedt ook de andere; en degene, die u de mantel neemt, verhindert ook de rok niet te nemen.

³⁰Maar geeft een ieder die van u begeert; en van degene, die het uwe neemt, eist niet weer.

³¹En zoals u wilt, dat u de mensen doen zullen, doet u hun ook evenzo.

³²En als u liefhebt, die u liefhebben, wat dank hebt u? Want ook de zondaars hebben lief degenen, die hen liefhebben.

³³En als u goed doet van hen, die u goed doen, wat dank hebt u? Want ook de zondaars doen hetzelfde.

³⁴En als u leent van hen, van wie u hoopt weer te ontvangen, wat dank hebt u? Want ook de zondaars lenen de zondaren, opdat zij gelijkenis weer mogen ontvangen.

³⁵Maar hebt uw vijanden lief, en doet goed, en leent, zonder iets weer te hopen; en uw loon zal groot zijn, en u zult kinderen van de Allerhoogste zijn; want Hij is goedertieren over de ondankbaren en bozen.

³⁶Wees dan barmhartig, zoals ook uw Vader barmhartig is.

³⁷En oordeelt niet, en u zult niet geoordeeld worden; verdoemt niet, en u zult niet verdoemd worden; laat los, en u zult losgelaten worden.

³⁸Geef, en u zal gegeven worden; een goede, neergedrukte, en geschudde en overlopende maat zal men in uw schoot geven; want met dezelfde maat, waarmee u meet, zal u wedergemeten worden.

³⁹En Hij zei tot hen een gelijkenis: Kan ook wel een blinde een blinde op de weg leiden? Zullen zij niet beiden in de gracht vallen?

⁴⁰De discipel is niet boven zijn meester; maar ieder volmaakt discipel zal zijn zoals zijn meester.

⁴¹En wat ziet u de splinter, die in het oog van uw broeder is, en de balk, die in uw eigen oog is, merkt u niet?

⁴²Of hoe kunt u tot uw broeder zeggen: Broeder, laat toe, dat ik de splinter, die in uw oog is, uitdoe; daar u zelf de balk, die in uw oog is, niet ziet? U geveinsde! doe eerst de balk uit uw oog, en dan zult u bekijken, om de splinter uit te doen, die in het oog van uw broeder is.

⁴³Want het is geen goede boom, die kwade vrucht voortbrengt, en geen kwade boom, die goede vrucht voortbrengt;

⁴⁴Want ieder boom wordt uit zijn eigen vrucht gekend; want men leest geen vijgen van doornen, en men snijdt geen druif van bramen.

⁴⁵De goede mens brengt het goede voort uit de goede schat van zijn hart; en de kwade mens brengt het kwade voort uit de kwade schat van zijn hart; want uit de overvloed van het hart spreekt zijn mond.

⁴⁶En wat noemt u Mij, Heere, Heere! en doet niet wat Ik zeg?

⁴⁷Een ieder die tot Mij komt, en Mijn woorden hoort, en die doet, Ik zal u tonen, wie hij gelijk is.

⁴⁸Hij is gelijk aan een mens, die een huis bouwde, en groef, en verdiepte, en legde het fundament op een steenrots; als nu de hoge vloed kwam, zo sloeg de waterstroom tegen dat huis aan, en kon het niet bewegen; want het was op de steenrots gegrond.

⁴⁹Maar die ze gehoord, en niet gedaan zal hebben, is gelijk aan een mens, die een huis bouwde op de aarde zonder fundament; tegen dat de waterstroom aansloeg, en het viel meteen, en de val van dat huis was groot.