Markus 11

¹En toen zij Jeruzalem naderden, te Beth-fage en Bethanië, aan de Olijfberg, zond Hij twee van Zijn discipelen uit,

²En zei tot hen: Ga heen in de plaats, die tegen u over is; en meteen als u daarin komt, zult u vinden een veulen gebonden, waarop geen mens gezeten heeft, ontbindt het, en brengt het.

³En als iemand tot u zegt: Waarom doet u dat? Zo zegt, dat de Heere het nodig heeft; en hij zal het meteen herwaarts zenden.

⁴En zij gingen heen, en vonden het veulen gebonden bij de deur, buiten aan de wegscheiding, en zij ontbonden het.

⁵En sommigen van degenen, die daar stonden, zeiden tot hen: Wat doet u, dat u het veulen ontbindt?

⁶Maar zij zeiden tot hen, zoals Jezus bevolen had; en zij lieten ze gaan.

⁷En zij brachten het veulen tot Jezus, en wierpen hun kleren daarop; en Hij zat op het.

⁸En velen spreidden hun kleren op de weg, en anderen hieuwen takken van de bomen, en spreidden ze op de weg.

⁹En die voorgingen en die volgden riepen, zeggende: Hosanna! gezegend is Hij, Die komt in de Naam van de Heere!

¹⁰Gezegend zij het Koninkrijk van onze vader David, dat komt in de Naam van de Heere! Hosanna in de hoogste hemelen!

¹¹En Jezus kwam binnen Jeruzalem, en in de tempel; en als Hij alles rondom bekeken had, en het nu avond was, ging Hij uit naar Bethanië met de twaalven.

¹²En op de andere dag, als zij uit Bethanië gingen, hongerde Hem.

¹³En ziende van verre een vijgeboom, die bladeren had, ging Hij om te zien, of Hij ook iets daarop zou vinden; en daarbij gekomen zijnde, vond Hij niet dan bladeren; want het was de tijd van de vijgen niet.

¹⁴En Jezus, antwoordende, zei tot die: Niemand ete enige vrucht meer van u in de eeuwigheid! En Zijn discipelen hoorden het.

¹⁵En zij kwamen te Jeruzalem; en Jezus, in de tempel gegaan zijnde, begon degenen, die in de tempel verkochten en kochten, uit te drijven; en de tafelen van de bankiers, en de zitstoelen van degenen, die de duiven verkochten, keerde Hij om;

¹⁶En liet niet toe, dat iemand enig voorwerp door de tempel droeg.

¹⁷En Hij leerde, zeggende tot hen: Is er niet geschreven: Mijn huis zal een huis van het gebed genoemd worden alle volken? Maar u hebt dat tot een kuil van de moordenaren gemaakt.

¹⁸En de Schriftgeleerden en de overpriesters hoorden dat, en zochten, hoe zij Hem doden zouden; want zij vreesden Hem, omdat de hele menigte ontzet was over Zijn leer.

¹⁹En als het nu laat geworden was, ging Hij uit buiten de stad.

²⁰En vroeg in de morgen voorbijgaande, zagen zij, dat de vijgeboom verdord was, van de wortels af.

²¹En Petrus, dat indachtig geworden zijnde, zei tot Hem: Rabbi! zie, de vijgeboom, die U vervloekt hebt, is verdord.

²²En Jezus, antwoordende, zei tot hen: Heb geloof op God.

²³Want voorwaar zeg Ik u, dat, zo wie tot deze berg zal zeggen: Word opgeheven en in de zee geworpen; en niet zal twijfelen in zijn hart, maar zal geloven, dat wat hij zegt, gebeuren zal, het zal hem geworden, zo wat hij zegt.

²⁴Daarom zeg Ik u: Alle dingen, die u biddende begeert, gelooft, dat u ze ontvangen zult, en zij zullen u geworden.

²⁵En wanneer u staat om te bidden, vergeeft, als u iets hebt tegen iemand; opdat ook uw Vader, Die in de hemelen is, u uw misdaden vergeve.

²⁶Maar als u niet vergeeft, zo zal uw Vader, Die in de hemelen is, ook uw misdaden niet vergeven.

²⁷En zij kwamen opnieuw te Jeruzalem. En als Hij in de tempel wandelde, kwamen tot Hem de overpriesters, en de Schriftgeleerden, en de ouderlingen.

²⁸En zeiden tot Hem: Door wat macht doet U deze dingen? En wie heeft U deze macht gegeven, dat U deze dingen doen zou?

²⁹Maar Jezus, antwoordende, zei tot hen: Ik zal u ook een woord vragen; antwoord Mij ook, en zo zal Ik u zeggen, door wat macht Ik deze dingen doe:

³⁰De doop van Johannes, was die uit de hemel, of uit de mensen? Antwoord Mij.

³¹En zij overlegden onder zich, zeggende: Als wij zeggen: Uit de hemel, zo zal Hij zeggen: Waarom hebt u hem dan niet geloofd?

³²Maar als wij zeggen: Uit de mensen; zo vrezen wij het volk; want zij hielden allen van Johannes, dat hij werkelijk een profeet was.

³³En, antwoordende, zeiden zij tot Jezus: Wij weten het niet. En Jezus, antwoordende, zei tot hen: Zo zeg Ik u ook niet, door wat macht Ik deze dingen doe.