Markus 15

¹En meteen, vroeg in de morgen, hielden de overpriesters samen raad, met de ouderlingen en Schriftgeleerden, en de hele raad, en Jezus gebonden hebbende, brachten zij Hem heen, en gaven Hem aan Pilatus over.

²En Pilatus vraagde Hem: Bent U de Koning van de Joden? En Hij antwoordende, zei tot hem: U zegt het.

³En de overpriesters beschuldigden Hem van vele zaken; maar Hij antwoordde niets.

⁴En Pilatus vraagde Hem opnieuw, zeggende: Antwoordt U niet? Zie, hoe vele zaken zij tegen U getuigen!

⁵En Jezus heeft niet meer geantwoord, zodat Pilatus zich verwonderde.

⁶En op het feest liet hij hun een gevangene los, wie zij ook begeerden.

⁷En er was een, genoemd Barabbas, gevangen met andere medeoproermakers, die in het oproer een doodslag gedaan had.

⁸En de menigte riep uit, en begon te begeren, dat hij deed, zoals hij hun altijd gedaan had.

⁹En Pilatus antwoordde hun, zeggende: Wilt u, dat ik u de Koning van de Joden loslate?

¹⁰(Want hij wist, dat de overpriesters Hem door afgunst overgeleverd hadden.)

¹¹Maar de overpriesters bewogen de menigte, dat hij hun liever Bar-abbas zou loslaten.

¹²En Pilatus, antwoordende, zei opnieuw tot hen: Wat wilt u dan, dat ik met Hem doen zal, Die u een Koning van de Joden noemt?

¹³En zij riepen opnieuw: Kruis Hem.

¹⁴Maar Pilatus zei tot hen: Wat heeft Hij dan kwaads gedaan? En zij riepen te meer: Kruis Hem!

¹⁵Pilatus nu, willende van de menigte genoeg doen, heeft hun Bar-abbas losgelaten, en gaf Jezus over, als hij Hem gegeseld had, om gekruist te worden.

¹⁶En de soldaten leidden Hem binnen in de zaal, die is het rechthuis, en riepen de hele bende samen;

¹⁷En deden Hem een purperen mantel aan, en een doornenkroon gevlochten hebbende, zetten Hem die op;

¹⁸En begonnen Hem te groeten, zeggende: Wees gegroet, U Koning van de Joden!

¹⁹En sloegen Zijn hoofd met een rietstok, en bespogen Hem, en vallende op de knieën, aanbaden Hem.

²⁰En als zij Hem bespot hadden, deden zij Hem de purperen mantel af, en deden Hem Zijn eigen kleren aan, en leidden Hem uit, om Hem te kruisigen.

²¹En zij dwongen een Simon van Cyrene, die daar voorbijging, komende van de akker, de vader van Alexander en Rufus, dat hij Zijn kruis droeg.

²²En zij brachten Hem tot de plaats Golgotha, dat is, overgezet zijnde, Hoofdschedelplaats.

²³En zij gaven Hem gemirreden wijn te drinken; maar Hij nam die niet.

²⁴En als zij Hem gekruisigd hadden, verdeelden zij Zijn kleren, werpende het lot over deze, wat ieder wegnemen zou.

²⁵En het was het derde uur, en zij kruisigden Hem.

²⁶En het opschrift van Zijn beschuldiging was boven Hem geschreven: DE KONING DER JODEN.

²⁷En zij kruisigden met Hem twee moordenaars, één aan Zijn rechter-, en één aan Zijn linkerzijde.

²⁸En de Schrift is vervuld geworden, die daar zegt: En Hij is met de misdadigers gerekend.

²⁹En die voorbijgingen, lasterden Hem, schuddende hun hoofden, en zeggende: Ha! U, die de tempel afbreekt, en in drie dagen opbouwt,

³⁰Behoud Uzelf, en kom af van het kruis.

³¹En ook ook de overpriesters, met de Schriftgeleerden, zeiden tot elkaar, al spottende: Hij heeft anderen verlost; Zichzelf kan Hij niet verlossen.

³²De Christus, de Koning van Israël, kome nu af van het kruis, opdat wij het zien en geloven mogen. Ook die met Hem gekruist waren, smaadden Hem.

³³En als het zesde uur gekomen was, werd er duisternis over de hele aarde, tot het negende uur toe.

³⁴En op het negende uur, riep Jezus met een luide stem, zeggende: ELOI, ELOI, LAMMA SABACHTANI, dat is, overgezet zijnde: Mijn God, Mijn God! Waarom hebt U Mij verlaten?

³⁵En sommigen van die daarbij stonden, dit horende, zeiden: Zie, Hij roept Elia.

³⁶En er liep een, en vulde een spons met azijn, en stak ze op een rietstok, en gaf Hem te drinken, zeggende: Houd stil, laat ons zien, of Elia komt, om Hem af te nemen.

³⁷En Jezus, een luide stem van Zich gegeven hebbende, gaf de geest.

³⁸En het voorhangsel van de tempel scheurde in tweeën, van boven tot beneden.

³⁹En de hoofdman over honderd, die daarbij tegenover Hem stond, ziende, dat Hij zo roepende de geest gegeven had, zei: Werkelijk, deze Mens was Gods Zoon!

⁴⁰En er waren ook vrouwen, van verre dit aanschouwende, onder wie ook was Maria Magdalena, en Maria, de moeder van Jakobus, de kleine, en van Joses, en Salome;

⁴¹Die ook, toen Hij in Galilea was, Hem waren gevolgd, en Hem gediend hadden; en vele andere vrouwen, die met Hem naar Jeruzalem opgekomen waren.

⁴²En als het nu avond was geworden, omdat het de voorbereiding was, die is de voorsabbat;

⁴³Kwam Jozef, die van Arimathea was, een eerlijk raadsheer, die ook zelf het Koninkrijk van God was verwachtende, en zich verstoutende, ging hij in tot Pilatus, en begeerde het lichaam van Jezus.

⁴⁴En Pilatus verwonderde zich, dat Hij al gestorven was; en de hoofdman over honderd tot zich geroepen hebbende, vraagde hem, of Hij lang gestorven was.

⁴⁵En als hij het van de hoofdman over honderd verstaan had, schonk hij Jozef het lichaam.

⁴⁶En hij kocht fijn lijnwaad, en Hem afgenomen hebbende, wond Hem in dat fijne lijnwaad, en legde Hem in een graf, dat uit een steenrots gehouwen was; en hij wentelde een steen tegen de deur van het graf.

⁴⁷En Maria Magdalena, en Maria, de moeder van Joses, aanschouwden, waar Hij gelegd werd.