Markus 2

¹En na sommige dagen is Hij opnieuw binnen Kapernaüm gekomen; en het werd gehoord, dat Hij in huis was.

²En meteen verzamelden daar velen, zo dat ook zelfs de plaatsen ongeveer de deur hen niet meer konden bevatten; en Hij sprak het woord tot hen.

³En er kwamen sommigen tot Hem, en brachten een geraakte, die van vier gedragen werd.

⁴En niet kunnende tot Hem naderen, vanwege de menigte, ontdekten zij het dak, waar Hij was; en dat opgebroken hebbende, lieten zij het bed neer, daar de geraakte op lag.

⁵En Jezus, hun geloof ziende, zei tot de geraakte: Zoon, uw zonden zijn u vergeven.

⁶En sommigen van de Schriftgeleerden zaten daar, en overdachten in hun harten:

⁷Wat spreekt Deze zo godslasteringen? Wie kan de zonden vergeven, dan alleen God?

⁸En Jezus, meteen in Zijn geest bekennende, dat zij zo in zichzelf overdachten, zei tot hen: Wat overdenkt u deze dingen in uw harten?

⁹Wat is lichter, te zeggen tot de geraakte: De zonden zijn u vergeven, of te zeggen: Sta op, en neem uw bed op, en wandel?

¹⁰Maar opdat u mag weten, dat de Zoon des mensen macht heeft, om de zonden op de aarde te vergeven (zei Hij tot de geraakte):

¹¹Ik zeg u: Sta op, en neem uw bed op, en ga heen naar uw huis.

¹²En meteen stond hij op, en het bed opgenomen hebbende, ging hij uit in aller aanwezigheid; zodat zij zich allen ontzetten en verheerlijkten God, zeggende: Wij hebben nooit dat gezien!

¹³En Hij ging opnieuw uit naar de zee; en de hele menigte kwam tot Hem, en Hij leerde hen.

¹⁴En voorbijgaande zag Hij Levi, de zoon van Alfeüs zitten in het tolhuis, en zei tot hem: Volg Mij. En hij opstaande, volgde Hem.

¹⁵En het gebeurde, als Hij aanzat in zijn huis, dat ook vele tollenaren en zondaren aanzaten met Jezus en Zijn discipelen; want zij waren velen, en waren Hem gevolgd.

¹⁶En de Schriftgeleerden en de Farizeën, ziende Hem eten met de tollenaren en zondaren, zeiden tot Zijn discipelen: Wat is het, dat Hij met de tollenaren en zondaren eet en drinkt?

¹⁷En Jezus, dat horende, zei tot hen: Die gezond zijn, hebben de dokter niet nodig, maar die ziek zijn. Ik ben niet gekomen, om te roepen rechtvaardigen, maar zondaars tot bekering.

¹⁸En de discipelen van Johannes en van de Farizeën vastten; en zij kwamen en zeiden tot Hem: Waarom vasten de discipelen van Johannes en van de Farizeën, en Uw discipelen vasten niet?

¹⁹En Jezus zei tot hen: Kunnen ook de bruiloftskinderen vasten, terwijl de Bruidegom bij hen is? Zo langen tijd zij de Bruidegom bij zich hebben, kunnen zij niet vasten.

²⁰Maar de dagen zullen komen, wanneer de Bruidegom van hen zal weggenomen zijn, en dan zullen zij vasten in deze dagen.

²¹En niemand naait een lap niet gekrompen laken op een oud kleed; anders scheurt zijn nieuwe aangenaaide lap iets af van het oude kleed, en er wordt een ergere scheur.

²²En niemand doet nieuwe wijn in oude lederen zakken; anders doet de nieuwe wijn de lederen zakken barsten en de wijn wordt uitgestort, en de lederen zakken verderven; maar nieuwe wijn moet men in nieuwe lederen zakken doen.

²³En het gebeurde, dat Hij op een sabbatdag door het gezaaide ging, en Zijn discipelen begonnen, al gaande, aren te plukken.

²⁴En de Farizeën zeiden tot Hem: Zie, waarom doen zij op de sabbatdag, wat niet geoorloofd is?

²⁵En Hij zei tot hen: Hebt u nooit gelezen, wat David gedaan heeft, als hij nood had, en hem hongerde, en van hen, die met hem waren?

²⁶Hoe hij ingegaan is in het huis van God, ten tijde van Abjathar, de hogepriester, en de toonbroden gegeten heeft, die niemand zijn geoorloofd te eten, dan de priesters, en ook gegeven heeft van hen, die met hem waren?

²⁷En Hij zei tot hen: De sabbat is gemaakt om de mens, niet de mens om de sabbat.

²⁸Zo is dan de Zoon des mensen een Heere ook van de sabbat.