Markus 8

¹In dezelfde dagen, als er een geheel grote menigte was, en zij niet hadden, wat zij eten zouden, riep Jezus Zijn discipelen tot Zich, en zei tot hen:

²Ik word innerlijk met ontferming bewogen over de menigte; want zij zijn nu drie dagen bij Mij gebleven, en hebben niet, wat zij eten zouden.

³En als Ik hen nuchter naar hun huis laat gaan, zo zullen zij op de weg bezwijken; want sommigen van hen komen van verre.

⁴En Zijn discipelen antwoordden Hem: Vanwaar zal iemand deze met broden hier in de woestijn kunnen verzadigen?

⁵En Hij vraagde hun: Hoeveel broden hebt u? En zij zeiden: Zeven.

⁶En Hij gebood de menigte neer te zitten op de aarde, en Hij nam de zeven broden, en gedankt hebbende, brak Hij ze, en gaf ze Zijn discipelen, opdat zij ze zouden voorleggen; en zij leiden ze van de menigte voor.

⁷En zij hadden weinig visjes; en als Hij gezegend had, zei Hij, dat zij ook die zouden voorleggen.

⁸En zij hebben gegeten, en zijn verzadigd geworden, en zij namen het overschot van de stukken brood op, zeven manden.

⁹Die nu gegeten hadden, waren ongeveer vier duizend; en Hij liet hen gaan.

¹⁰En meteen in het schip gegaan zijnde met Zijn discipelen, is Hij gekomen in de delen van Dalmanutha.

¹¹En de Farizeën gingen uit, en begonnen met Hem te twisten, begerende van Hem een teken van de hemel, Hem verzoekende.

¹²En Hij, moeizaam zuchtende in Zijn geest, zei: Wat begeert dit geslacht een teken? Voorwaar, Ik zeg u: Zo aan dit geslacht een teken gegeven zal worden!

¹³En Hij verliet hen, en opnieuw in het schip gegaan zijnde, voer Hij weg naar de andere zijde.

¹⁴En Zijn discipelen hadden vergeten brood mee te nemen, en hadden niet dan een brood met zich in het schip.

¹⁵En Hij gebood hun, zeggende: Zie toe, wees op uw hoede voor het zuurdesem van de Farizeën, en van het zuurdesem van Herodes.

¹⁶En zij overlegden onder elkaar, zeggende: Het is, omdat wij geen broden hebben.

¹⁷En Jezus, dat bekennende, zei tot hen: Wat overlegt u, dat u geen broden hebt? Bemerkt u nog niet, en verstaat u niet, hebt u nog uw verharde hart?

¹⁸Ogen hebbende, ziet u niet? En oren hebbende, hoort u niet?

¹⁹En gedenkt u niet, toen Ik de vijf broden brak onder de vijf duizend mannen, hoeveel volle manden met stukken brood u opnam? Zij zeggen Hem: Twaalf.

²⁰En toen Ik de zeven brak onder de vier duizend mannen, hoeveel volle manden met stukken brood u opnam? En zij zeiden: Zeven.

²¹En Hij zei tot hen: Hoe verstaat u niet?

²²En Hij kwam te Bethsaïda; en zij brachten tot Hem een blinde, en baden Hem, dat Hij hem aanraakte.

²³En de hand van de blinde genomen hebbende, leidde Hij hem uit buiten de plaats, en spoog in zijn ogen, en legde de handen op hem, en vraagde hem, of hij iets zag.

²⁴En hij, opziende, zei: Ik zie de mensen, want ik zie hen, als bomen, wandelen.

²⁵Daarna legde Hij de handen opnieuw op zijn ogen, en deed hem opzien. En hij werd hersteld, en zag hen allen ver en klaar.

²⁶En Hij zond hem naar zijn huis, zeggende: Ga niet in de plaats, en zeg het niemand in de plaats.

²⁷En Jezus ging uit en Zijn discipelen naar de plaatsen van Cesarea Filippi. En op de weg vraagde Hij Zijn discipelen, zeggende tot hen: Wie zeggen de mensen, dat Ik ben?

²⁸En zij antwoordden: Johannes de Doper; en anderen: Elia; en anderen: Één van de profeten.

²⁹En Hij zei tot hen: Maar u, wie zegt u dat Ik ben? En Petrus, antwoordende, zei tot Hem: U bent de Christus.

³⁰En Hij gebood hun scherp, dat zij het niemand zouden zeggen van Hem.

³¹En Hij begon hun te leren, dat de Zoon des mensen veel moest lijden, en verworpen worden van de ouderlingen, en overpriesters, en Schriftgeleerden, en gedood worden, en na drie dagen opnieuw opstaan.

³²En dit woord sprak Hij vrij uit; en Petrus, Hem tot zich genomen hebbende, begon Hem te bestraffen;

³³Maar Hij, Zich omkerende, en Zijn discipelen aanziende, bestrafte Petrus, zeggende: Ga heen, achter Mij, satan, want u verzint niet de dingen, die van God zijn, maar die van de mensen zijn.

³⁴En tot Zich geroepen hebbende de menigte met Zijn discipelen, zei Hij tot hen: Zo wie achter Mij wil komen, die verloochene zichzelf, en neme zijn kruis op, en volge Mij.

³⁵Want zo wie zijn leven zal willen behouden, die zal het verliezen; maar zo wie zijn leven zal verliezen, om Mijnentwil, en omwille van het Evangelie, die zal het behouden.

³⁶Want wat zou het de mens baten zo hij de hele wereld won, en schade leed aan zijn ziel?

³⁷Of wat zal een mens geven, tot losprijs van zijn ziel?

³⁸Want zo wie zich voor Mij en Mijn woorden zal geschaamd hebben, in dit overspelig en zondig geslacht, voor die zal Zich de Zoon des mensen ook schamen, wanneer Hij zal komen in de heerlijkheid van Zijn Vader, met de heilige engelen.