Markus 9

¹En Hij zei tot hen: Voorwaar, Ik zeg u, dat er sommigen zijn van degenen, die hier staan, die de dood niet zullen smaken, voordat zij zullen hebben gezien, dat het Koninkrijk van God met kracht gekomen is.

²En na zes dagen nam Jezus met Zich Petrus, en Jakobus, en Johannes, en bracht hen op een hoge berg bezijden alleen; en Hij werd voor hen van gedaante veranderd.

³En Zijn kleren werden blinkende, zeer wit als sneeuw, zoals geen bleker op aarde zo wit maken kan.

⁴En van hen werd gezien Elia met Mozes, en zij spraken met Jezus.

⁵En Petrus, antwoordende, zei tot Jezus: Rabbi, het is goed, dat wij hier zijn, en laat ons drie tenten maken, voor U één, en voor Mozes één, en voor Elia één.

⁶Want hij wist niet, wat hij zei; want zij waren zeer bevreesd.

⁷En er kwam een wolk, die hen overschaduwde, en een stem kwam uit de wolk, zeggende: Deze is Mijn geliefde Zoon, hoort Hem!

⁸En haastig rondom ziende, zagen zij niemand meer, dan Jezus alleen bij zich.

⁹En als zij van de berg afkwamen, gebood Hij hun, dat zij niemand verhalen zouden, wat zij gezien hadden, dan wanneer de Zoon des mensen uit de doden zou opgestaan zijn.

¹⁰En zij behielden dit woord bij zichzelf, vragende onder elkaar, wat het was, uit de doden opstaan.

¹¹En zij vraagden Hem, zeggende: Waarom zeggen de Schriftgeleerden, dat Elia eerst komen moet?

¹²En Hij, antwoordende, zei tot hen: Elia zal wel eerst komen, en alles weer oprichten; en het zal gebeuren, zoals geschreven is van de Zoon des mensen, dat Hij veel lijden zal en veracht worden.

¹³Maar Ik zeg u, dat ook Elia gekomen is, en zij hebben hem gedaan al wat zij gewild hebben, zoals van hem geschreven is.

¹⁴En als Hij bij de discipelen gekomen was, zag Hij een grote menigte rondom hen, en enige Schriftgeleerden met hen twistende.

¹⁵En meteen de hele menigte Hem ziende, werd verbaasd, en toelopende groetten zij Hem.

¹⁶En Hij vraagde de Schriftgeleerden: Wat twist u met deze?

¹⁷En één uit de menigte, antwoordende, zei: Meester, ik heb mijn zoon tot U gebracht, die een stomme geest heeft.

¹⁸En waar hij hem ook aangrijpt, zo scheurt hij hem, en schuimt, en knerst met zijn tanden, en verdort; en ik heb Uw discipelen gezegd dat zij hem zouden uitwerpen, en zij hebben niet gekund.

¹⁹En Hij antwoordden hem, en zei: O ongelovig geslacht, hoe lang zal Ik nog bij u zijn, hoe lang zal Ik u nog verdragen? Breng hem tot Mij.

²⁰En zij brachten die tot Hem; en als hij Hem zag, scheurde hem meteen de geest; en hij vallende op de aarde, wentelde zich al schuimende.

²¹En Hij vraagde zijn vader: Hoe langen tijd is het, dat hem dit overkomen is? En hij zei: Van zijn kindsheid af.

²²En dikwijls heeft hij hem ook in het vuur en in het water geworpen, om hem te verderven; maar zo U iets kunt, wees met innerlijke ontferming over ons bewogen, en help ons.

²³En Jezus zei tot hem: Zo u kunt geloven, alle dingen zijn mogelijk degene, die gelooft.

²⁴En meteen de vader van het kind, roepende met tranen, zei: Ik geloof, Heere! kom mijn ongelovigheid te hulp.

²⁵En Jezus ziende, dat de menigte gezamenlijk toeliep, bestrafte de onreine geest, zeggende tot hem: U stomme en dove geest! Ik beveel u, ga uit van hem, en kom niet meer in hem.

²⁶En hij, roepende en hem zeer scheurende, ging uit; en het kind werd als dood, zo dat velen zeiden, dat het gestorven was.

²⁷En Jezus, hem bij de hand grijpende, richtte hem op; en hij stond op.

²⁸En als Hij in huis gegaan was, vraagden Hem Zijn discipelen alleen: Waarom hebben wij hem niet kunnen uitwerpen?

²⁹En Hij zei tot hen: Dit geslacht kan nergens door uitgaan, dan door bidden en vasten.

³⁰En van daar weggaande, reisden zij door Galilea; en Hij wilde niet, dat het iemand wist.

³¹Want Hij leerde Zijn discipelen, en zei tot hen: De Zoon des mensen zal overgeleverd worden in de handen van de mensen, en zij zullen Hem doden, en gedood zijnde, zal Hij op de derde dag wederopstaan.

³²Maar zij verstonden dat woord niet, en zij vreesden Hem te vragen.

³³En Hij kwam te Kapernaüm, en in het huis gekomen zijnde, vraagde Hij hun: Waarvan had u woorden onder elkaar op de weg?

³⁴Maar zij zwegen; want zij waren onder elkaar in woorden geweest op de weg, wie de meeste zou zijn.

³⁵En nedergezeten zijnde, riep Hij de twaalven, en zei tot hen: Als iemand wil de eerste zijn, die zal de laatste van allen zijn, en dienaar van allen.

³⁶En nemende een kind, stelde Hij dat midden onder hen, en omving het met Zijn armen, en zei tot hen:

³⁷Zo wie één van zulke kinderen zal ontvangen in Mijn Naam, die ontvangt Mij; en zo wie Mij zal ontvangen, die ontvangt Mij niet, maar Die, Die Mij gezonden heeft.

³⁸En Johannes antwoordde Hem, zeggende: Meester! wij hebben een gezien, die de demonen uitwierp in Uw Naam, die ons niet volgt; en wij hebben het hem verboden, omdat hij ons niet volgt.

³⁹Maar Jezus zei: Verbied hem niet; want er is niemand, die een kracht doen zal in Mijn Naam, en haastig van Mij zal kunnen kwalijk spreken.

⁴⁰Want wie tegen ons niet is, die is voor ons.

⁴¹Want zo wie u een beker water zal te drinken geven in Mijn Naam, omdat u discipelen van Christus bent, voorwaar zeg Ik u, hij zal zijn loon in geen geval verliezen.

⁴²En zo wie één van deze kleinen, die in Mij geloven, ten val brengt, het was hem beter, dat een molensteen om zijn hals gedaan was, en dat hij in de zee geworpen was.

⁴³En als uw hand u doet struikelen, houwt ze af; het is u beter verminkt tot het leven in te gaan, dan de twee handen hebbende, heen te gaan in de hel, in het onuitblusselijk vuur;

⁴⁴Waar hun worm niet sterft, en het vuur niet uitgeblust wordt.

⁴⁵En als uw voet u doet struikelen, houwt hem af; het is u beter kreupel tot het leven in te gaan, dan de twee voeten hebbende, geworpen te worden in de hel, in het onuitblusselijk vuur;

⁴⁶Waar hun worm niet sterft, en het vuur niet uitgeblust wordt.

⁴⁷En als uw oog u doet struikelen, werpt het uit; het is u beter maar een oog hebbende in het Koninkrijk van God in te gaan, dan twee ogen hebbende, in het helse vuur geworpen te worden;

⁴⁸Waar hun worm niet sterft, en het vuur niet uitgeblust wordt.

⁴⁹Want een ieder zal met vuur gezouten worden, en iedere offergave zal met zout gezouten worden.

⁵⁰Het zout is goed; maar als het zout onzout wordt, waarmee zult u dat smakelijk maken? Heb zout in uzelf, en houdt vrede onder elkaar.