Mattheüs 15

¹Toen kwamen tot Jezus enige Schriftgeleerden en Farizeën, die van Jeruzalem waren, zeggende:

²Waarom overtreden Uw discipelen de inzetting van de ouden? Want zij wassen hun handen niet, wanneer zij brood zullen eten.

³Maar Hij, antwoordende, zei tot hen: Waarom overtreedt ook u het gebod van God, door uw inzetting?

⁴Want God heeft geboden, zeggende: Eer uw vader en moeder, en: Wie vader of moeder vloekt, die zal de dood sterven.

⁵Maar u zegt: Zo wie tot vader of moeder zal zeggen: Het is een gave, zo wat u van mij zou kunnen ten nutte komen; en zijn vader of zijn moeder in geen geval zal eren, die voldoet.

⁶En u hebt zo Gods gebod krachteloos gemaakt door uw inzetting.

⁷U huichelaars! Wel heeft Jesaja van u geprofeteerd, zeggende:

⁸Dit volk nadert Mij met hun mond, en eer Mij met de lippen, maar hun hart houdt zich verre van Mij;

⁹Maar tevergeefs eren zij Mij, lerende onderwijzingen, die geboden van mensen zijn.

¹⁰En als Hij de menigte tot Zich geroepen had, zei Hij tot hen: Hoor en verstaat.

¹¹Wat in de mond ingaat, ontreinigt de mens niet; maar wat in de mond uitgaat, dat ontreinigt de mens.

¹²Toen kwamen Zijn discipelen tot Hem, en zeiden tot Hem: Weet U wel, dat de Farizeën deze rede horende, aanstoot hebben genomen?

¹³Maar Hij, antwoordende zei: Alle plant, die Mijn hemelse Vader niet geplant heeft, zal uitgeroeid worden.

¹⁴Laat hen varen; zij zijn blinde leidslieden van de blinden. Als nu de blinde de blinde leidt, zo zullen zij beiden in de gracht vallen.

¹⁵En Petrus, antwoordende, zei tot Hem: Verklaar ons deze gelijkenis.

¹⁶Maar Jezus zei: Bent ook u alsnog onwetend?

¹⁷Verstaat u nog niet, dat al wat in de mond ingaat, in de buik komt, en in de heimelijkheid wordt uitgeworpen?

¹⁸Maar die dingen, die in de mond uitgaan, komen voort uit het hart, en dezelfde ontreinigen de mens.

¹⁹Want uit het hart komen voort boze bedenkingen, doodslagen, overspelen, hoererijen, dieverijen, valse getuigenissen, lasteringen.

²⁰Deze dingen zijn het, die de mens ontreinigen; maar het eten met ongewassen handen ontreinigt de mens niet.

²¹En Jezus van daar gaande, vertrok naar de delen van Tyrus en Sidon.

²²En ziet, een Kananese vrouw, uit die gebied komende, riep tot Hem, zeggende: Heere! U Zoon van David, ontferm U mijn! mijn dochter is ernstig van de duivel bezeten.

²³Maar Hij antwoordde haar niet één woord. En Zijn discipelen, tot Hem komende, baden Hem, zeggende: Laat haar van U; want zij roept ons na.

²⁴Maar Hij, antwoordende, zei: Ik ben niet gezonden, dan tot de verloren schapen van het huis van Israël.

²⁵En zij kwam en aanbad Hem, zeggende: Heere, help mij!

²⁶Maar Hij antwoordde en zei: Het is niet passend het brood van de kinderen te nemen, en de hondjes voor te werpen.

²⁷En zij zei: Ja, Heere! maar de hondjes eten ook van de brokjes die er vallen van de tafel van hun heren.

²⁸Toen antwoordde Jezus, en zei tot haar: O vrouw! groot is uw geloof; u gebeure, zoals u wilt. En haar dochter werd gezond vanaf dat moment.

²⁹En Jezus, van daar vertrekkende, kwam aan de zee van Galilea, en klom op de berg, en zat daar neer.

³⁰En vele menigten zijn tot Hem gekomen, hebbende bij zich kreupelen, blinden, stommen, lammen, en vele anderen, en wierpen ze voor de voeten van Jezus; en Hij genas dezelfde.

³¹Zo dat de menigten zich verwonderden, ziende de stommen sprekende, de lammen gezond, de kreupelen wandelende, en de blinden ziende; en zij verheerlijkten de God van Israël.

³²En Jezus, Zijn discipelen tot Zich geroepen hebbende, zei: Ik word innerlijk met ontferming bewogen over de menigte, omdat zij nu drie dagen bij Mij gebleven zijn, en hebben niet wat zij eten zouden; en Ik wil hen niet nuchter van Mij laten, opdat zij op de weg niet bezwijken.

³³En Zijn discipelen zeiden tot Hem: Vanwaar zullen wij zovele broden in de woestijn bekomen, dat wij zulk een grote menigte zouden verzadigen?

³⁴En Jezus zei tot hen: Hoevele broden hebt u? Zij zeiden: Zeven, en weinig visjes.

³⁵En Hij gebood de menigten neer te zitten op de aarde.

³⁶En Hij nam de zeven broden en de vissen, en als Hij gedankt had, brak Hij ze, en gaf ze Zijn discipelen; en de discipelen gaven ze aan de menigte.

³⁷En zij aten allen en werden verzadigd, en zij namen op, het overschot van de stukken brood, zeven volle manden.

³⁸En die daar gegeten hadden, waren vier duizend mannen, zonder de vrouwen en kinderen.

³⁹En de menigten van Zich gelaten hebbende, ging Hij in het schip, en kwam in het gebied van Magdala.