Mattheüs 20

¹Want het Koninkrijk van de hemelen is gelijk aan een heer van het huis, die met de morgenstond uitging, om arbeiders te huren in zijn wijngaard.

²En als hij met de arbeiders eens geworden was, voor een penning overdag, zond hij hen heen in zijn wijngaard.

³En uitgegaan zijnde ongeveer het derde uur, zag hij anderen, werkloos staande op de markt.

⁴En hij zei daartoe: Ga ook u heen in de wijngaard, en zo wat recht is, zal ik u geven. En zij gingen.

⁵Opnieuw uitgegaan zijnde ongeveer het zesde en het negende uur, deed hij evenzo.

⁶En uitgegaan zijnde ongeveer het elfde uur, vond hij anderen werkloos staande, en zei tot hen: Wat staat u hier de hele dag werkloos?

⁷Zij zeiden tot hem: Omdat ons niemand gehuurd heeft. Hij zei tot hen: Ga ook u heen in de wijngaard, en zo wat recht is, zult u ontvangen.

⁸Als het nu avond geworden was, zei de heer van de wijngaard, tot zijn rentmeester: Roep de arbeiders, en geef hun het loon, beginnende van de laatsten tot de eersten.

⁹En als zij kwamen, die op het elfde uur gehuurd waren, ontvingen zij ieder een penning.

¹⁰En de eerste komende, meenden, dat zij meer ontvangen zouden; en zij zelf ontvingen ook elk een penning.

¹¹En die ontvangen hebbende, morden zij tegen de heer van het huis,

¹²Zeggende: Deze laatsten hebben maar één uur gewerkt, en u hebt ze ons gelijk gemaakt, die de last overdag en de hitte gedragen hebben.

¹³Maar hij, antwoordende, zei tot één van hen: Vriend! ik doe u geen onrecht; bent u niet met mij eens geworden voor een penning?

¹⁴Neem het uwe en ga heen. Ik wil deze laatsten ook geven, zoals u.

¹⁵Of is het mij niet geoorloofd, te doen met het mijne, wat ik wil? Of is uw oog boos, omdat ik goed ben?

¹⁶Zo zullen de laatsten de eersten zijn, en de eersten de laatsten; want velen zijn geroepen, maar weinigen uitverkoren.

¹⁷En Jezus, opgaande naar Jeruzalem, nam tot Zich de twaalf discipelen alleen op de weg, en zei tot hen:

¹⁸Zie, wij gaan op naar Jeruzalem, en de Zoon des mensen zal de overpriesteren en Schriftgeleerden overgeleverd worden, en zij zullen Hem ter dood veroordelen;

¹⁹En zij zullen Hem de heidenen overleveren, om Hem te bespotten en te geselen, en te kruisigen; en op de derde dag zal Hij weer opstaan.

²⁰Toen kwam de moeder van de zonen van Zebedeüs tot Hem met haar zonen, Hem aanbiddende, en begerende wat van Hem.

²¹En Hij zei tot haar: Wat wilt u? Zij zei tot Hem: Zeg, dat deze mijn twee zonen zitten mogen, de één tot Uw rechter- en de ander tot Uw linkerhand in Uw Koninkrijk.

²²Maar Jezus antwoordde en zei: U weet niet wat u begeert; kunt u de drinkbeker drinken, die Ik drinken zal, en met de doop gedoopt worden, waarmee Ik gedoopt word? Zij zeiden tot Hem: Wij kunnen.

²³En Hij zei tot hen: Mijn drinkbeker zult u wel drinken, en met de doop, waarmee Ik gedoopt word, zult u gedoopt worden; maar het zitten tot Mijn rechter-, en tot Mijn linkerhand, staat bij Mij niet te geven, maar het zal gegeven worden die het bereid is van Mijn Vader.

²⁴En als de andere tien dat hoorden, namen zij het zeer kwalijk van de twee broers.

²⁵En als Jezus hen tot Zich geroepen had, zei Hij: U weet, dat de oversten van de volken heerschappij voeren over hen, en de grote gebruiken macht over hen.

²⁶Maar zo zal het onder u niet zijn; maar zo wie onder u zal willen groot worden, die zij uw dienaar;

²⁷En zo wie onder u zal willen de eerste zijn, die zij uw dienaar.

²⁸Zoals de Zoon des mensen niet is gekomen om gediend te worden, maar om te dienen, en Zijn ziel te geven tot een losprijs voor velen.

²⁹En als zij van Jericho uitgingen, is Hem een grote menigte gevolgd.

³⁰En ziet, twee blinden, zittende aan de weg, als zij hoorden, dat Jezus voorbijging, riepen, zeggende: Heere, U Zoon van David! ontferm U over ons.

³¹En de menigte bestrafte hen, opdat zij zwijgen zouden; maar zij riepen te meer, zeggende: Ontferm U over ons, Heere, U Zoon van David!

³²En Jezus, stil staande, riep hen en zei: Wat wilt u, dat Ik u doe?

³³Zij zeiden tot Hem: Heere! dat onze ogen geopend worden.

³⁴En Jezus, innerlijk bewogen zijnde met barmhartigheid, raakte hun ogen aan; en meteen werden hun ogen ziende, en zij volgden Hem.