Mattheüs 24

¹En Jezus ging uit en vertrok van de tempel; en Zijn discipelen kwamen bij Hem, om Hem de gebouwen van de tempel te tonen.

²En Jezus zei tot hen: Ziet u niet al deze dingen? Werkelijk zeg Ik: Hier zal niet één steen op de anderen steen gelaten worden, die niet afgebroken zal worden.

³En als Hij op de Olijfberg gezeten was, gingen de discipelen tot Hem alleen, zeggende: Zeg ons, wanneer zullen deze dingen zijn, en welk zal het teken zijn van Uw toekomst, en van de voleinding van de wereld?

⁴En Jezus, antwoordende, zei tot hen: Zie toe, dat u niemand verleide.

⁵Want velen zullen komen onder Mijn Naam, zeggende: Ik ben de Christus; en zij zullen velen verleiden.

⁶En u zult horen van oorlogen, en geruchten van oorlogen; zie toe, wordt niet verschrikt; want al die dingen moeten gebeuren, maar nog is het einde niet.

⁷Want het ene volk zal tegen het andere volk opstaan, en het ene koninkrijk tegen het andere koninkrijk; en er zullen zijn hongersnoden, en pestilentien, en aardbevingen in verscheidene plaatsen.

⁸Maar al die dingen zijn maar een begin van de smarten.

⁹Dan zullen zij u overleveren in verdrukking, en zullen u doden, en u zult gehaat worden van alle volken, omwille van Mijn Naam.

¹⁰En dan zullen er velen ten val komen, en zullen elkaar overleveren, en elkaar haten.

¹¹En vele valse profeten zullen opstaan, en zullen er velen verleiden.

¹²En omdat de ongerechtigheid vermenigvuldigd zal worden, zo zal de liefde van velen verkouden.

¹³Maar wie volharden zal tot het einde, die zal zalig worden.

¹⁴En dit Evangelie van het Koninkrijk zal in de hele wereld gepredikt worden tot een getuigenis alle volken; en dan zal het einde komen.

¹⁵Wanneer u dan zult zien de gruwel van de verwoesting, waarvan gesproken is door Daniël, de profeet, staande in de heilige plaats; (die het leest, die merke daarop!)

¹⁶Dat dan, die in Judea zijn, vluchten op de bergen;

¹⁷Die op het dak is, kome niet af, om iets uit zijn huis weg te nemen;

¹⁸En die op de akker is, kere niet weer terug, om zijn kleren weg te nemen.

¹⁹Maar wee de zwangeren, en de zogenden vrouwen in die dagen!

²⁰Maar bidt, dat uw vlucht niet gebeurt in de winter, noch op een sabbat.

²¹Want dan zal grote verdrukking wezen, zoals niet is geweest van het begin van de wereld tot nu toe, en ook niet zijn zal.

²²En zo die dagen niet verkort werden, geen vlees zou behouden worden; maar omwille van de uitverkorenen zullen die dagen verkort worden.

²³Dan, zo iemand tot u zal zeggen: Zie, hier is de Christus, of daar, gelooft het niet.

²⁴Want er zullen valse christussen en valse profeten opstaan, en zullen grote tekenen en wonderen doen, zo dat zij (als het mogelijk was) ook de uitverkorenen zouden verleiden.

²⁵Zie, Ik heb het u voorzegd!

²⁶Zo zij dan tot u zullen zeggen: Zie, hij is in de woestijn; ga niet uit; Zie, hij is in de binnenkameren; gelooft het niet.

²⁷Want gelijk de bliksem uitgaat van het oosten, en schijnt tot het westen, zo zal ook de toekomst van de Zoon des mensen wezen.

²⁸Want alwaar het dode lichaam zal zijn, daar zullen de adelaars verzameld worden.

²⁹En meteen na de verdrukking van die dagen, zal de zon verduisterd worden, en de maan zal haar licht niet geven, en de sterren zullen van de hemel vallen, en de krachten van de hemelen zullen bewogen worden.

³⁰En dan zal in de hemel verschijnen het teken van de Zoon des mensen; en dan zullen al de geslachten van de aarde huilen, en zullen de Zoon des mensen zien, komende op de wolken van de hemel, met grote kracht en heerlijkheid.

³¹En Hij zal Zijn engelen uitzenden met een bazuin van groot geluid, en zij zullen Zijn uitverkorenen bijeenvergaderen uit de vier winden, van het ene uiterste van de hemelen tot het andere uiterste daarvan.

³²En leert van de vijgeboom deze gelijkenis: wanneer zijn tak nu teder wordt, en de bladeren uitspruiten, zo weet u, dat de zomer nabij is.

³³Zo ook u, wanneer u al deze dingen zult zien, zo weet, dat het nabij is, voor de deur.

³⁴Voorwaar, Ik zeg u: Dit geslacht zal in geen geval voorbijgaan, totdat al deze dingen zullen gebeurd zijn.

³⁵De hemel en de aarde zullen voorbijgaan, maar Mijn woorden zullen in geen geval voorbijgaan.

³⁶Maar van die dag en dat uur weet niemand, ook niet de engelen van de hemelen, dan Mijn Vader alleen.

³⁷En zoals de dagen van Noach waren, zo zal ook zijn de toekomst van de Zoon des mensen.

³⁸Want zoals zij waren in de dagen voor de zondvloed, etende en drinkende, trouwende en ten huwelijk uitgevende, tot de dag toe, waarin Noach in de ark ging;

³⁹En bekenden het niet, totdat de zondvloed kwam, en hen allen wegnam; zo zal ook zijn de toekomst van de Zoon des mensen.

⁴⁰Dan zullen er twee op de akker zijn, de één zal aangenomen, en de ander zal verlaten worden.

⁴¹Er zullen twee vrouwen malen in de molen, de ene zal aangenomen, en de andere zal verlaten worden.

⁴²Waak dan; want u weet niet, op welk uur uw Heere komen zal.

⁴³Maar weet dit, dat zo de heer van het huis geweten had, waarin nachtwake de dief komen zou, hij zou gewaakt hebben, en zou zijn huis niet hebben laten doorgraven.

⁴⁴Daarom, wees ook u bereid; want op welk uur u het niet denkt, zal de Zoon des mensen komen.

⁴⁵Wie is dan de getrouwe en voorzichtige dienaar, die zijn heer over zijn dienstboden gesteld heeft, om hun hun voedsel te geven op de juiste tijd?

⁴⁶Zalig is die dienaar, die zijn heer, komende, zal vinden zo doende.

⁴⁷Voorwaar, Ik zeg u, dat hij hem zal zetten over al zijn goederen.

⁴⁸Maar zo die kwade dienaar in zijn hart zou zeggen: Mijn heer wacht te komen;

⁴⁹En zou beginnen zijn mededienstknechten te slaan, en te eten en te drinken met de dronkaards;

⁵⁰Zo zal de heer van deze dienaar komen op een dag waarop hij hem niet verwacht, en op een uur, die hij niet weet;

⁵¹En zal hem afscheiden, en zijn deel zetten met de huichelaars; daar zal gehuil zijn en knersing van de tanden.