Mattheüs 26

¹En het is gebeurd, als Jezus al deze woorden geëindigd had, dat Hij tot Zijn discipelen zei:

²U weet, dat na twee dagen het pascha is, en de Zoon des mensen zal overgeleverd worden, om gekruisigd te worden.

³Toen verzamelden de overpriesters en de Schriftgeleerden, en de ouderlingen van het volk, in de zaal van de hogepriester, die genoemd was Kajafas;

⁴En zij beraadslaagden samen, dat zij Jezus met listigheid vangen en doden zouden.

⁵Maar zij zeiden: Niet in het feest, opdat er geen oproer wordt onder het volk.

⁶Als nu Jezus te Bethanië was, in het huis van Simon, de melaatse,

⁷Kwam tot Hem een vrouw, hebbende een albasten fles met zeer kostelijke zalf, en goot ze uit op Zijn hoofd, daar Hij aan tafel zat.

⁸En Zijn discipelen, dat ziende, namen het zeer kwalijk, zeggende: Waartoe dit verlies?

⁹Want deze zalf had kunnen duur verkocht, en de penningen de armen gegeven worden.

¹⁰Maar Jezus, dat verstaande, zei tot hen: Waarom doet u deze vrouw moeite aan? want zij heeft een goed werk aan Mij gewerkt.

¹¹Want de armen hebt u altijd met u, maar Mij hebt u niet altijd.

¹²Want als zij deze zalf op Mijn lichaam gegoten heeft, zo heeft zij het gedaan tot een voorbereiding van Mijn begrafenis.

¹³Voorwaar zeg Ik u: Alwaar dit Evangelie gepredikt zal worden in de hele wereld, daar zal ook tot haar herinnering gesproken worden van wat zij gedaan heeft.

¹⁴Toen ging één van de twaalven, genoemd Judas Iskariot, tot de overpriesters,

¹⁵En zei: Wat wilt u mij geven, en ik zal Hem u overleveren? En zij hebben hem toegelegd dertig zilveren penningen.

¹⁶En van toen af zocht hij gelegenheid, opdat hij Hem overleveren mocht.

¹⁷En op de eerste dag van de ongezuurde broden kwamen de discipelen tot Jezus, zeggende tot Hem: Waar wilt U, dat wij U bereiden het pascha te eten?

¹⁸En Hij zei: Ga heen in de stad, tot zulk een, en zegt hem: De Meester zegt: Mijn tijd is nabij, Ik zal bij u het pascha houden met Mijn discipelen.

¹⁹En de discipelen deden, zoals Jezus hun bevolen had, en bereidden het pascha.

²⁰En als het avond geworden was, zat Hij aan met de twaalven.

²¹En toen zij aten, zei Hij: Voorwaar, Ik zeg u, dat één van u, Mij zal verraden.

²²En zij, zeer bedroefd geworden zijnde, begon ieder van hen tot Hem te zeggen: Ben ik het, Heere?

²³En Hij, antwoordende, zei: Die de hand met Mij in de schotel indoopt, die zal Mij verraden.

²⁴De Zoon des mensen gaat wel heen, zoals van Hem geschreven is; maar wee die mens, door welke de Zoon des mensen verraden wordt; het was hem goed, zo die mens niet geboren was geweest.

²⁵En Judas, die Hem verraadde, antwoordde en zei: Ben ik het, Rabbi? Hij zei tot hem: U hebt het gezegd.

²⁶En als zij aten, nam Jezus het brood, en gezegend hebbende, brak Hij het, en gaf het de discipelen, en zei: Neem, eet, dat is Mijn lichaam.

²⁷En Hij nam de drinkbeker, en gedankt hebbende, gaf hun die, zeggende: Drink allen daaruit;

²⁸Want dat is Mijn bloed, het bloed van het Nieuwe Testament, dat voor velen vergoten wordt, tot vergeving van de zonden.

²⁹En Ik zeg u, dat Ik van nu aan niet zal drinken van de vrucht van de wijnstok tot op die dag, wanneer Ik met u dezelfde nieuw zal drinken in het Koninkrijk van Mijn Vader.

³⁰En als zij de lofzang gezongen hadden, gingen zij uit naar de Olijfberg.

³¹Toen zei Jezus tot hen: U zult allen aan Mij geërgerd worden in deze nacht; want er is geschreven: Ik zal de Herder slaan, en de schapen van de kudde zullen verstrooid worden.

³²Maar nadat Ik zal opgestaan zijn, zal Ik u voorgaan naar Galilea.

³³Maar Petrus, antwoordende, zei tot Hem: Al werden zij ook allen aan U geërgerd, ik zal nimmermeer geërgerd worden.

³⁴Jezus zei tot hem: Voorwaar, Ik zeg u, dat u in deze zelfde nacht, voordat de haan gekraaid zal hebben, Mij drie keer zult verloochenen.

³⁵Petrus zei tot Hem: Al moest ik ook met U sterven, zo zal ik U in geen geval verloochenen! Evenzo zeiden ook al de discipelen.

³⁶Toen ging Jezus met hen in een plaats genoemd Gethsemane, en zei tot de discipelen: Zit hier neer, totdat Ik heenga, en daar zal gebeden hebben.

³⁷En met Zich nemende Petrus, en de twee zonen van Zebedeüs, begon Hij droevig en zeer angstig te worden.

³⁸Toen zei Hij tot hen: Mijn ziel is geheel bedroefd tot de dood toe; blijf hier en waakt met Mij.

³⁹En een weinig voortgegaan zijnde, viel Hij op Zijn aangezicht, biddende en zeggende: Mijn Vader, als het mogelijk is, laat deze drinkbeker van Mij voorbijgaan! maar niet, zoals Ik wil, maar zoals U wilt.

⁴⁰En Hij kwam tot de discipelen en vond hen slapende, en zei tot Petrus: Kunt u dan niet één uur met Mij waken?

⁴¹Waak en bidt, opdat u niet in verzoeking komt; de geest is wel gewillig, maar het vlees is zwak.

⁴²Opnieuw voor de tweede keer heengaande, bad Hij, zeggende: Mijn Vader! Als deze drinkbeker van Mij niet voorbij kan gaan, tenzij dat Ik hem drinke, Uw wil gebeure!

⁴³En komende bij hen, vond Hij hen opnieuw slapende; want hun ogen waren bezwaard.

⁴⁴En hen latende, ging Hij opnieuw heen, en bad voor de derde keer, zeggende dezelfde woorden.

⁴⁵Toen kwam Hij tot Zijn discipelen, en zei tot hen: Slaap nu voort, en rust; zie, het uur is nabij gekomen, en de Zoon des mensen wordt overgeleverd in de handen van de zondaren.

⁴⁶Sta op, laat ons gaan; zie, hij is nabij, die Mij verraadt.

⁴⁷En als Hij nog sprak, ziet, Judas, één van de twaalven, kwam, en met hem een grote menigte, met zwaarden en stokken, gezonden van de overpriesters en ouderlingen van het volk.

⁴⁸En die Hem verraadde, had hun een teken gegeven, zeggende: Die ik zal kussen, Dezelfde is het, grijpt Hem.

⁴⁹En meteen komende tot Jezus, zei hij: Wees gegroet, Rabbi! en hij kuste Hem.

⁵⁰Maar Jezus zei tot hem: Vriend! waartoe bent u hier! Toen kwamen zij toe, en sloegen de handen aan Jezus en grepen Hem.

⁵¹En zie, één van degenen, die met Jezus waren, de hand uitstekende, trok zijn zwaard uit, en slaande de dienaar van de hogepriester, hieuw zijn oor af.

⁵²Toen zei Jezus tot hem: Keer uw zwaard weer in zijn plaats; want allen, die het zwaard nemen, zullen door het zwaard vergaan.

⁵³Of denkt u, dat Ik Mijn Vader nu niet kan bidden, en Hij zal Mij meer dan twaalf legioenen engelen bijzetten?

⁵⁴Hoe zouden dan de Schriften vervuld worden, die zeggen, dat het zo gebeuren moet?

⁵⁵Op dat moment sprak Jezus tot de menigten: U bent uitgegaan als tegen een moordenaar, met zwaarden en stokken, om Mij te vangen; dagelijks zat Ik bij u, lerende in de tempel, en u hebt Mij niet gegrepen;

⁵⁶Maar dit alles is gebeurd, opdat de Schriften van de profeten zouden vervuld worden. Toen vluchtten al de discipelen, Hem verlatende.

⁵⁷Die nu Jezus gevangen hadden, leidden Hem heen tot Kajafas, de hogepriester, alwaar de Schriftgeleerden en ouderlingen verzameld waren.

⁵⁸En Petrus volgde Hem van verre tot aan de zaal van de hogepriester, en binnengegaan zijnde, zat hij bij de dienaren, om het einde te zien.

⁵⁹En de overpriesters, en de ouderlingen, en de hele grote raad zochten valse getuigenis tegen Jezus, opdat zij Hem doden mochten; en vonden niet.

⁶⁰En hoewel er vele valse getuigen gekomen waren, zo vonden zij toch niet.

⁶¹Maar ten laatste kwamen twee valse getuigen, en zeiden: Deze heeft gezegd: Ik kan de tempel van God afbreken, en in drie dagen dezelfde opbouwen.

⁶²En de hogepriester, opstaande, zei tot Hem: Antwoordt U niets? Wat getuigen deze tegen U?

⁶³Maar Jezus zweeg stil. En de hogepriester, antwoordende, zei tot Hem: Ik bezweer U bij de levende God, dat U ons zegt, of U bent de Christus, de Zoon van God?

⁶⁴Jezus zei tot hem: U hebt het gezegd. Maar Ik zeg u: Van nu aan zult u zien de Zoon des mensen, zittende ter rechterhand van de kracht van God, en komende op de wolken van de hemel.

⁶⁵Toen verscheurde de hogepriester zijn kleren, zeggende: Hij heeft God gelasterd, wat hebben wij nog getuigen nodig? Zie, nu hebt u Zijn godslastering gehoord.

⁶⁶Wat denkt u? En zij, antwoordende, zeiden: Hij is de dood schuldig.

⁶⁷Toen spogen zij in Zijn aangezicht, en sloegen Hem met vuisten.

⁶⁸En anderen gaven Hem kinnebakslagen, zeggende: Profeteer ons, Christus, wie is het, die U geslagen heeft?

⁶⁹En Petrus zat buiten in de zaal; en een dienstmaagd kwam tot hem, zeggende: U was ook met Jezus, de Galileër.

⁷⁰Maar hij ontkende het voor allen, zeggende: Ik weet niet, wat u zegt.

⁷¹En als hij naar de voorpoort uitging, zag hem een andere dienstmaagd, en zei tot degenen, die daar waren: Deze was ook met Jezus de Nazarener.

⁷²En hij ontkende het opnieuw met een eed, zeggende: Ik ken de Mens niet.

⁷³En een weinig daarna, die er stonden, bijkomende, zeiden tot Petrus: Werkelijk, u bent ook van die, want ook uw spraak maakt u openbaar.

⁷⁴Toen begon hij zich te vervloeken, en te zweren: Ik ken de Mens niet.

⁷⁵En meteen kraaide de haan; en Petrus werd indachtig het woord van Jezus, Die tot hem gezegd had: Voordat de haan gekraaid zal hebben, zult u Mij drie keer verloochenen. En naar buiten gaande, huilde hij bitter.