Mattheüs 27

¹Als het nu morgenstond geworden was, hebben al de overpriesters en de ouderlingen van het volk samen raad genomen tegen Jezus, dat zij Hem doden zouden.

²En Hem gebonden hebbende, leidden zij Hem weg, en gaven Hem over aan Pontius Pilatus, de stadhouder.

³Toen heeft Judas, die Hem verraden had, ziende, dat Hij veroordeeld was, berouw gehad, en heeft de dertig zilveren penningen de overpriesters en de ouderlingen teruggebracht,

⁴Zeggende: Ik heb gezondigd, verradende het onschuldig bloed! Maar zij zeiden: Wat gaat ons dat aan? U mag toezien.

⁵En als hij de zilveren penningen in de tempel geworpen had, vertrok hij, en heengaande verhing zichzelf.

⁶En de overpriesters, de zilveren penningen nemende, zeiden: Het is niet geoorloofd, dezelfde in de offerkist te leggen, omdat het een prijs van het bloed is.

⁷En samen raad gehouden hebbende, kochten zij daarmee de akker van de pottenbakker, tot een begrafenis voor de vreemdelingen.

⁸Daarom is die akker genoemd de akker van het bloed, tot op de huidige dag.

⁹Toen is vervuld geworden, wat gesproken is door de profeet Jeremia, zeggende: En zij hebben de dertig zilveren penningen genomen, de waarde van de Gewaardeerden van de Israëlieten, Die zij gewaardeerd hebben;

¹⁰En hebben dezelfde gegeven voor de akker van de pottenbakker; volgens wat mij de Heere bevolen heeft.

¹¹En Jezus stond voor de stadhouder; en de stadhouder vraagde Hem, zeggende: Bent U de Koning van de Joden? En Jezus zei tot hem: U zegt het.

¹²En als Hij van de overpriesters en de ouderlingen beschuldigd werd, antwoordde Hij niets.

¹³Toen zei Pilatus tot Hem: Hoort U niet, hoevele zaken zij tegen U getuigen?

¹⁴Maar Hij antwoordde hem niet op een enig woord, zo dat de stadhouder zich zeer verwonderde.

¹⁵En op het feest was de stadhouder gewoon de volk een gevangene los te laten, die zij wilden.

¹⁶En zij hadden toen een welbekenden gevangene, genoemd Bar-abbas.

¹⁷Als zij dan verzameld waren, zei Pilatus tot hen: Welke wilt u, dat ik u zal loslaten, Bar-abbas, of Jezus, Die genoemd wordt Christus?

¹⁸Want hij wist, dat zij Hem door afgunst overgeleverd hadden.

¹⁹En als hij op de rechterstoel zat, zo heeft zijn huisvrouw tot hem gezonden, zeggende: Heb toch niet te doen met die Rechtvaardige; want ik heb vandaag veel geleden in de droom om Zijnentwil.

²⁰Maar de overpriesters en de ouderlingen hebben de menigten aangeraden, dat zij zouden Bar-abbas begeren, en Jezus doden.

²¹En de stadhouder, antwoordende, zei tot hen: Welken van deze twee wilt u, dat ik u zal loslaten? En zij zeiden: Bar-abbas.

²²Pilatus zei tot hen: Wat zal ik dan doen met Jezus, Die genoemd wordt Christus? Zij zeiden allen tot hem: Laat Hem gekruisigd worden.

²³Maar de stadhouder zei: Wat heeft Hij dan kwaads gedaan? En zij riepen te meer, zeggende: Laat Hem gekruisigd worden!

²⁴Als nu Pilatus zag, dat hij niet vorderde, maar veel meer dat er oproer werd, nam hij water en waste de handen voor de menigte, zeggende: Ik ben onschuldig aan het bloed van deze Rechtvaardigen; u mag toezien.

²⁵En al het volk, antwoordende, zei: Zijn bloed kome over ons, en over onze kinderen.

²⁶Toen liet hij hun Bar-abbas los, maar Jezus gegeseld hebbende, gaf hij Hem over om gekruisigd te worden.

²⁷Toen namen de soldaten van de stadhouder Jezus met zich in het rechthuis, en verzamelden over Hem de hele bende.

²⁸En als zij Hem ontkleed hadden, deden zij Hem een purperen mantel om;

²⁹En een kroon van doornen gevlochten hebbende, zetten die op Zijn hoofd, en een rietstok in Zijn rechterhand; en vallende op hun knieën voor Hem, bespotten zij Hem, zeggende: Wees gegroet, U Koning van de Joden!

³⁰En op Hem gespogen hebbende, namen zij de rietstok en sloegen op Zijn hoofd.

³¹En toen zij Hem bespot hadden, deden zij Hem de mantel af, en deden Hem Zijn kleren aan, en leidden Hem heen om te kruisigen.

³²En uitgaande, vonden zij een man van Cyrene, met de naam Simon; deze dwongen zij, dat hij Zijn kruis droeg.

³³En gekomen zijnde tot de plaats, genoemd Golgotha, die is gezegd Hoofdschedelplaats,

³⁴Gaven zij Hem te drinken azijn met gal gemengd; en als Hij die gesmaakt had, wilde Hij niet drinken.

³⁵Toen zij nu Hem gekruisigd hadden, verdeelden zij Zijn kleren, het lot werpende; opdat vervuld zou worden, wat gezegd is door de profeet: Zij hebben Mijn kleren onder zich verdeeld, en hebben het lot over Mijn kleding geworpen.

³⁶En zij, nederzittende, bewaarden Hem daar.

³⁷En zij stelden boven Zijn hoofd Zijn beschuldiging geschreven: DEZE IS JEZUS, DE KONING DER JODEN.

³⁸Toen werden met Hem twee moordenaars gekruisigd, één ter rechter-, en één aan de linkerzijde.

³⁹En die voorbijgingen, lasterden Hem, schuddende hun hoofden.

⁴⁰En zeggende: U, Die de tempel afbreekt, en in drie dagen opbouwt, verlos Uzelf. Als U de Zoon van God bent, zo kom af van het kruis.

⁴¹En evenzo ook de overpriesters met de Schriftgeleerden, en ouderlingen, en Farizeën, Hem bespottende, zeiden:

⁴²Anderen heeft Hij verlost, Hij kan Zichzelf niet verlossen. Als Hij de Koning van Israël is, dat Hij nu afkome van het kruis, en wij zullen Hem geloven.

⁴³Hij heeft op God betrouwd; dat Hij Hem nu verlosse, als Hij Hem wel wil; want Hij heeft gezegd: Ik ben Gods Zoon.

⁴⁴En hetzelfde verweten Hem ook de moordenaars, die met Hem gekruisigd waren.

⁴⁵En van het zesde uur aan werd er duisternis over de hele aarde, tot het negende uur toe.

⁴⁶En ongeveer het negende uur riep Jezus met een luide stem zeggende: ELI, ELI, LAMA SABACHTHANI! dat is: Mijn God! Mijn God! Waarom hebt U Mij verlaten!

⁴⁷En sommigen van die daar stonden, dat horende, zeiden: Deze roept Elia.

⁴⁸En meteen één van hen toe lopende, nam een spons, en die met azijn gevuld hebbende, stak ze op een rietstok, en gaf Hem te drinken.

⁴⁹Maar de anderen zeiden: Houd op, laat ons zien, of Elia komt, om Hem te verlossen.

⁵⁰En Jezus, opnieuw met een luide stem roepende, gaf de geest.

⁵¹En ziet, het voorhangsel van de tempel scheurde in tweeën, van boven tot beneden; en de aarde beefde, en de steenrotsen scheurden.

⁵²En de graven werden geopend, en vele lichamen van de heiligen, die ontslapen waren, werden opgewekt;

⁵³En uit de graven uitgegaan zijnde, na Zijn opstanding, kwamen zij in de heilige stad, en zijn velen verschenen.

⁵⁴En de hoofdman over honderd, en die met hem Jezus bewaarden, ziende de aardbeving, en de dingen, die gebeurd waren, werden zeer bevreesd, zeggende: Werkelijk, Deze was Gods Zoon!

⁵⁵En daar waren vele vrouwen, van verre aanschouwende, die Jezus gevolgd waren van Galilea, om Hem te dienen.

⁵⁶Onder die was Maria Magdalena, en Maria, de moeder van Jakobus en Joses, en de moeder van de zonen van Zebedeüs.

⁵⁷En als het avond geworden was, kwam een rijk man van Arimathea, met de naam Jozef, die ook zelf een discipel van Jezus was.

⁵⁸Deze kwam tot Pilatus, en begeerde het lichaam van Jezus. Toen beval Pilatus, dat hem het lichaam gegeven zou worden.

⁵⁹En Jozef, het lichaam nemende, wond hetzelfde in een zuiver fijn lijnwaad.

⁶⁰En legde dat in zijn nieuw graf, dat hij in een steenrots uitgehouwen had; en een grote steen tegen de deur van het graf gewenteld hebbende, ging hij weg.

⁶¹En daar was Maria Magdalena, en de andere Maria, zittende tegenover het graf.

⁶²Op de andere dag nu, die is na de voorbereiding, verzamelden de overpriesters en de Farizeën tot Pilatus,

⁶³Zeggende: Heere, wij zijn indachtig, dat deze verleider, nog levende, gezegd heeft: Na drie dagen zal Ik opstaan.

⁶⁴Beveel dan, dat het graf verzekerd wordt tot de derde dag toe, opdat Zijn discipelen misschien niet komen bij nacht, en stelen Hem, en zeggen tot het volk: Hij is opgestaan van de doden; en zo zal de laatste dwaling erger zijn, dan de eerste.

⁶⁵En Pilatus zei tot hen: U hebt een wacht; ga heen, verzekert het, zoals u het verstaat.

⁶⁶En zij heengaande, verzekerden het graf met de wacht, de steen verzegeld hebbende.