Mattheüs 9

¹En in het schip gegaan zijnde, voer Hij over en kwam in Zijn stad. En ziet, zij brachten tot Hem een geraakte, op een bed liggende.

²En Jezus, hun geloof ziende, zei tot de geraakte: Zoon! heb goede moed; uw zonden zijn u vergeven.

³En ziet, sommigen van de Schriftgeleerden zeiden in zichzelf: Deze lastert God.

⁴En Jezus, ziende hun gedachten, zei: Waarom overdenkt u kwaad in uw harten?

⁵Want wat is lichter te zeggen: De zonden zijn u vergeven? of te zeggen: Sta op en wandel?

⁶Maar opdat u mag weten, dat de Zoon des mensen macht heeft op de aarde, de zonden te vergeven (toen zei Hij tot de geraakte): Sta op, neem uw bed op, en ga heen naar uw huis.

⁷En hij opgestaan zijnde, ging heen naar zijn huis.

⁸De menigten nu dat ziende, hebben zich verwonderd, en God verheerlijkt, die zulke macht de mensen gegeven had.

⁹En Jezus, van daar voortgaande, zag een mens in het tolhuis zitten, genoemd Mattheüs; en zei tot hem: Volg Mij. En hij opstaande, volgde Hem.

¹⁰En het gebeurde, als Hij in het huis van Mattheüs aanzat, ziet, vele tollenaars en zondaars kwamen en zaten mee aan, met Jezus en Zijn discipelen.

¹¹En de Farizeën, dat ziende, zeiden tot Zijn discipelen: Waarom eet uw Meester met de tollenaren en de zondaren?

¹²Maar Jezus, dat horende, zei tot hen: Die gezond zijn hebben de dokter niet nodig, maar die ziek zijn.

¹³Maar gaat heen en leert, wat het zij: Ik wil barmhartigheid, en niet offergave; want Ik ben niet gekomen om te roepen rechtvaardigen, maar zondaars tot bekering.

¹⁴Toen kwamen de discipelen van Johannes tot Hem, zeggende: Waarom vasten wij en de Farizeën veel, en Uw discipelen vasten niet?

¹⁵En Jezus zei tot hen: Kunnen ook de bruiloftskinderen treuren, zolang de Bruidegom bij hen is? Maar de dagen zullen komen, wanneer de Bruidegom van hen zal weggenomen zijn, en dan zullen zij vasten.

¹⁶Ook zet niemand een lap niet gekrompen laken op een oud kleed; want zijn aangezette lap scheurt af van het kleed, en er wordt een ergere scheur.

¹⁷Noch doet men nieuwe wijn in oude lederen zakken; anders zo barsten de lederen zakken, en de wijn wordt uitgestort, en de lederen zakken verderven, maar men doet nieuwe wijn in nieuwe lederen zakken, en beide samen worden behouden.

¹⁸Als Hij deze dingen tot hen sprak, ziet, een overste kwam en aanbad Hem, zeggende: Mijn dochter is nu meteen gestorven, maar kom en leg Uw hand op haar, en zij zal leven.

¹⁹En Jezus opgestaan zijnde, volgde hem, en Zijn discipelen.

²⁰(En ziet, een vrouw die twaalf jaren het bloedvloeien gehad had, komende tot Hem van achteren, raakte de zoom van Zijn kleed aan;

²¹Want zij zei in zichzelf: Als ik alleen Zijn kleed aanraak, zo zal ik gezond worden.

²²En Jezus, Zich omkerende, en haar ziende, zei: Heb goede moed, dochter! uw geloof heeft u behouden. En de vrouw werd gezond vanaf dat moment.)

²³En als Jezus in het huis van de oversten kwam, en zag de pijpers en de woelende menigte,

²⁴Zei Hij tot hen: Vertrek; want het dochtertje is niet dood, maar slaapt. En zij belachten Hem.

²⁵Als nu de menigte uitgedreven was, ging Hij in, en greep haar hand; en het dochtertje stond op.

²⁶En dit gerucht ging uit door dat hele land.

²⁷En als Jezus van daar voortging, zijn Hem twee blinden gevolgd, roepende en zeggende: U Zoon van David, ontferm U over ons!

²⁸En als Hij in huis gekomen was, kwamen de blinden tot Hem. En Jezus zei tot hen: Gelooft u, dat Ik dat doen kan? Zij zeiden tot Hem: Ja, Heere!

²⁹Toen raakte Hij hun ogen aan, zeggende: U gebeure naar uw geloof.

³⁰En hun ogen zijn geopend geworden. En Jezus heeft hun zeer streng verboden, zeggende: Zie, dat niemand het wete.

³¹Maar zij, uitgegaan zijnde, hebben Hem bekend gemaakt door dat hele land.

³²Als deze nu uitgingen, ziet, zo brachten zij tot Hem een mens, die stom en van de duivel bezeten was.

³³En als de duivel uitgeworpen was, sprak de stomme. En de menigten verwonderden zich, zeggende: Er is nooit zoiets in Israël gezien!

³⁴Maar de Farizeën zeiden: Hij werpt de demonen uit door de overste van de demonen.

³⁵En Jezus omging al de steden en plaatsen, lerende in hun synagogen, en predikende het Evangelie van het Koninkrijk, en genezende alle ziekte en alle kwalen onder het volk.

³⁶En Hij, de menigten ziende, werd innerlijk met ontferming bewogen over hen, omdat zij vermoeid en verstrooid waren, gelijk schapen, die geen herder hebben.

³⁷Toen zei Hij tot Zijn discipelen: De oogst is wel groot; maar de arbeiders zijn weinig;

³⁸Bid dan de Heere van de oogst, dat Hij arbeiders in Zijn oogst uitstote.