Nehemia 13

¹Op die dag werd er gelezen in het boek van Mozes, voor de oren van het volk; en daarin werd geschreven gevonden, dat de Ammonieten en Moabieten niet zouden komen in de gemeente van God, tot in eeuwigheid;

²Omdat zij de Israëlieten niet waren tegengekomen met brood en met water, ja, Bileam tegen hen gehuurd hadden, om hen te vloeken, hoewel onze God de vloek omkeerde in een zegen.

³Zo gebeurde het, als zij deze wet hoorden, dat zij alle vermengeling van Israël afscheidden.

⁴Eljasib nu, de priester, die gesteld was over de kamer van het huis van onze God, was te voren nabestaande van Tobia geworden.

⁵En hij had hem een grote kamer gemaakt, alwaar zij te voren wegbrachten het voedseloffer, de wierook en de voorwerpen, en de tienden van koren, van nieuwe wijn en van olie, die bevolen waren voor de Levieten, en de zangers, en de poortwachters, en ook het hefoffer van de priesters.

⁶Maar in dit alles was ik niet te Jeruzalem; want in het twee en dertigste jaar van Arthahsasta, koning van Babel, kwam ik tot de koning; maar na verloop van sommige dagen verkreeg ik weer verlof van de koning.

⁷En ik kwam te Jeruzalem, en verstond van het kwaad, dat Eljasib voor Tobia gedaan had, makende hem een kamer in de voorhoven van Gods huis.

⁸En het mishaagde mij zeer; zo wierp ik al het huisraad van Tobia buiten, uit de kamer.

⁹Verder gaf ik bevel, en zij reinigden de kamers; en ik bracht daar weer in de voorwerpen van Gods huis, met het voedseloffer en de wierook.

¹⁰Ook vernam ik, dat het deel van de Levieten hun niet gegeven was; zodat de Levieten en de zangers, die het werk deden, gevlucht waren, ieder naar zijn akker.

¹¹En ik twistte met de overheden, en zei: Waarom is het huis van God verlaten? Maar ik verzamelde hen, en herstelde ze in hun stand.

¹²Toen bracht geheel Juda de tienden van het koren, en van de nieuwe wijn, en van de olie, in de schatten.

¹³En ik stelde tot schatmeesters over de schatten, Selemja, de priester, en Zadok, de schrijver, en Pedaja, uit de Levieten; en aan hun hand Hanan, de zoon van Zakkur, de zoon van Matthanja; want zij werden getrouw geacht, en hun werd opgelegd aan hun broers uit te delen.

¹⁴Denk aan mij, mijn God, in deze; en wis mijn goedertierenheden niet uit, die ik aan het huis van mijn God en aan Zijn wachten gedaan heb.

¹⁵In dezelfde dagen zag ik in Juda, die persen traden op de sabbat, en die graanschoven inbrachten, die zij op ezels laadden; als ook wijn, druiven en vijgen, en allen last, die zij te Jeruzalem inbrachten op de sabbatdag; en ik betuigde tegen hen op de dag als zij eetwaren verkochten.

¹⁶Daar waren ook Tyriërs binnen, die vis aanbrachten, en alle koopwaren, die zij op de sabbat verkochten aan de kinderen van Juda en te Jeruzalem.

¹⁷Zo twistte ik met de edelen van Juda, en zei tot hen: Wat voor een boos ding is dit, dat u doet, en ontheiligt de sabbatdag?

¹⁸Deden niet uw vaders zo, en onze God bracht al dit kwaad over ons en over deze stad? En u maakt de hittige toorn nog meer over Israël, ontheiligende de sabbat.

¹⁹Het gebeurde nu, als de poorten van Jeruzalem schaduw gaven, voor de sabbat, dat ik bevel gaf, en de deuren werden gesloten; en ik beval, dat zij ze niet zouden opendoen tot na de sabbat; en ik stelde van mijn jongens aan de poorten, opdat er geen last zou inkomen op de sabbatdag.

²⁰Toen overnachtten de marskramers, en de verkopers van alle koopwaren, buiten voor Jeruzalem, eens of tweemaal.

²¹Zo betuigde ik tegen hen, en zei tot hen: Waarom overnacht u tegenover de muur? Zo u het weer doet, zal ik de hand aan u slaan. Van die tijd af kwamen zij niet op de sabbat.

²²Verder zei ik tot de Levieten, dat zij zich zouden reinigen, en de poorten komen wachten, om de sabbatdag te heiligen. Denk aan mij ook in deze, mijn God! en spaar mij naar de veelheid van Uw goedertierenheid.

²³Ook zag ik in die dagen Joden, die Asdodische, Ammonietische en Moabietische vrouwen bij zich hadden doen wonen.

²⁴En hun kinderen spraken half Asdodisch, en zij konden geen Joods spreken, maar naar de taal van ieder volk.

²⁵Zo twistte ik met hen, en vloekte hen, en sloeg sommige mannen van hen, en plukte hun het haar uit; en ik deed hen zweren bij God: Als u uw dochters hun zonen zult geven, en als u van hun dochters voor uw zonen of voor u zult nemen!

²⁶Heeft niet Salomo, de koning van Israël, daarin gezondigd, hoewel er onder vele heidenen geen koning was, zoals hij, en hij zijn God lief was, en God hem tot koning over geheel Israël gesteld had? Ook hem deden de vreemde vrouwen zondigen.

²⁷Zouden wij dan naar u horen, dat u al dit grote kwaad zou doen, overtredende tegen onze God, doende vreemde vrouwen bij u wonen?

²⁸Ook was er één van de kinderen van Jojada, de zoon van Eljasib, de hogepriester, schoonzoon geworden van Sanballat, de Horoniet; daarom jaagde ik hem van mij weg.

²⁹Gedenk aan hen, mijn God, omdat zij het priesterdom hebben verontreinigd, ja, het verbond van het priesterdom en van de Levieten.

³⁰Zo reinigde ik hen van alle vreemden; en ik bestelde de wachten van de priesters en van de Levieten, elk op zijn werk;

³¹Ook tot het offer van het hout, op bestemde tijden, en tot de eerstelingen. Denk aan mij, mijn God, ten goede.