Numeri 12

¹Mirjam nu sprak, en Aäron, tegen Mozes, vanwege de vrouw, de Cuschietische, die hij genomen had; want hij had een Cuschietische tot vrouw genomen.

²En zij zeiden: Heeft dan JAHWEH maar alleen door Mozes gesproken? Heeft Hij ook niet door ons gesproken? En JAHWEH hoorde het!

³Maar de man Mozes was zeer zachtmoedig, meer dan alle mensen, die op de aardbodem waren.

⁴Toen sprak JAHWEH haastig tot Mozes, en tot Aäron, en tot Mirjam: U drie, komt uit tot de tent van de samenkomst! En zij drie kwamen uit.

⁵Toen kwam JAHWEH af in de wolkkolom, en stond aan de deur van de tent; daarna riep Hij Aäron en Mirjam; en zij beiden kwamen uit.

⁶En Hij zei: Hoor nu Mijn woorden! Zo er een profeet onder u is, Ik, JAHWEH, zal door een visioen Mij aan hem bekend maken, door een droom zal Ik met hem spreken.

⁷Zo is Mijn knecht Mozes niet, die in Mijn hele huis getrouw is.

⁸Van mond tot mond spreek Ik met hem, en door aanzien, en niet door duistere woorden; en de gelijkenis van JAHWEH aanschouwt hij; waarom dan hebt u niet gevreesd tegen Mijn knecht, tegen Mozes, te spreken?

⁹Zo ontstak de toorn van JAHWEH tegen hen, en Hij ging weg.

¹⁰En de wolk week van boven de tent; en ziet, Mirjam was melaats, wit als de sneeuw. En Aäron zag Mirjam aan, en ziet, zij was melaats.

¹¹Daarom zei Aäron tot Mozes: Och, mijn heer! leg toch niet op ons de zonde, waarmee wij dwaas gehandeld, en waarmee wij gezondigd hebben!

¹²Laat zij toch niet zijn als een dode, van wiens vlees, als hij uit het lijf van zijn moeder uitgaat, de helft wel verteerd is!

¹³Mozes dan riep tot JAHWEH, zeggende: O God! heel haar toch!

¹⁴En JAHWEH zei tot Mozes: Zo haar vader smadelijk in haar aangezicht gespogen had, zou zij niet zeven dagen beschaamd zijn? Laat haar zeven dagen buiten het leger gesloten, en daarna aangenomen worden!

¹⁵Zo werd Mirjam buiten het leger zeven dagen gesloten; en het volk verreisde niet, voordat Mirjam aangenomen werd.

¹⁶Maar daarna verreisde het volk van Hazeroth, en zij sloegen hun kamp op in de woestijn van Paran.