Numeri 13

¹En JAHWEH sprak tot Mozes, zeggende:

²Zend u mannen uit: die het land Kanaän bespioneren, dat Ik de Israëlieten geven zal; van elke stam van zijn vaders zult u een man zenden, zijnde ieder een overste onder hen.

³Mozes dan zond hen uit de woestijn van Paran, naar de mond van JAHWEH; al die mannen waren hoofden van de Israëlieten.

⁴En dit zijn hun namen: van de stam van Ruben, Sammua, de zoon van Zaccur.

⁵Van de stam van Simeon, Safat, de zoon van Hori.

⁶Van de stam van Juda, Kaleb, de zoon van Jefunne.

⁷Van de stam van Issaschar, Jigeal, de zoon van Jozef.

⁸Van de stam van Efraïm, Hosea, de zoon van Nun.

⁹Van de stam van Benjamin, Palti, de zoon van Rafu.

¹⁰Van de stam van Zebulon, Gaddiel, de zoon van Sodi.

¹¹Van de stam van Jozef, voor de stam van Manasse, Gaddi, de zoon van Susi.

¹²Van de stam van Dan, Ammiël, de zoon van Gemalli.

¹³Van de stam van Aser, Sethur, de zoon van Michaël.

¹⁴Van de stam van Nafthali, Nachbi, de zoon van Wofsi.

¹⁵Van de stam van Gad, Guël, de zoon van Machi.

¹⁶Dit zijn de namen van de mannen, die Mozes zond, om dat land te bespioneren; en Mozes noemde Hosea, de zoon van Nun, Jozua.

¹⁷Mozes dan zond hen, om het land Kanaän te bespioneren; en hij zei tot hen: Trek dit heen op tegen het zuiden, en klimt op het gebergte;

¹⁸En beziet het land, hoe het zij, en het volk, dat daarin woont, of het sterk zij of zwak, of het weinig zij of veel;

¹⁹En hoe het land zij, waarin het woont, of het goed zij of kwaad; en hoe de steden zijn, waarin het woont, of in legers, of in vestingen;

²⁰Ook hoe het land zij, of het vet zij of mager, of er bomen in zijn of niet; en versterkt u, en neemt van de vrucht van het land. Die dagen nu waren de dagen van de eerste vruchten van de wijndruiven.

²¹Zo trokken zij op, en bespioneerden het land, van de woestijn Zin af tot Rechob toe, waar men gaat naar Hamath.

²²En zij trokken op in het zuiden, en kwamen tot Hebron toe, en daar waren Ahiman, Sesai en Talmai, kinderen van Enak; Hebron nu was zeven jaren gebouwd voor Zoan in Egypte.

²³Daarna kwamen zij tot het dal Eskol, en sneden van daar een rank af met één tros wijndruiven, die zij droegen met tweeën, op een draagstok; ook van de granaatappels en van de vijgen.

²⁴Die plaats noemde men het dal Eskol, vanwege de tros, die de Israëlieten van daar afgesneden hadden.

²⁵Daarna keerden zij weer van het bespioneren van het land, na verloop van veertig dagen.

²⁶En zij gingen heen, en kwamen tot Mozes en tot Aäron, en tot de hele gemeenschap van de Israëlieten, in de woestijn van Paran, naar Kades; en brachten bescheid weer aan hen, en aan de hele gemeenschap, en lieten hun de vrucht van het land zien.

²⁷En zij vertelden hem, en zeiden: Wij zijn gekomen tot dat land, waarheen u ons gezonden hebt; en werkelijk, het is van melk en honing vloeiende, en dit is zijn vrucht.

²⁸Behalve dat het een sterk volk is, dat in dat land woont, en de steden zijn vast, en zeer groot; en ook hebben wij daar kinderen van Enak gezien.

²⁹De Amalekieten wonen in het land van het zuiden; maar de Hethieten, en de Jebusieten, en de Amorieten wonen op het gebergte; en de Kanaänieten wonen aan de zee, en aan de oever van de Jordaan.

³⁰Toen stilde Kaleb het volk voor Mozes, en zei: Laat ons vrijmoedig optrekken, en dat erfelijk bezitten; want wij zullen dat voorzeker overweldigen!

³¹Maar de mannen, die met hem opgetrokken waren, zeiden: Wij zullen tot dat volk niet kunnen optrekken, want het is sterker dan wij.

³²Zo brachten zij een kwaad gerucht voort van het land, dat zij bespioneerd hadden, aan de Israëlieten, zeggende: Dat land, waar wij doorgegaan zijn, om het te bespioneren, is een land, dat zijn inwoners verteert; en al het volk, dat wij in het midden daarvan gezien hebben, zijn mannen van grote lengte.

³³Wij hebben ook daar de reuzen gezien, de kinderen van Enak, van de reuzen; en wij waren als sprinkhanen in onze ogen, zo waren wij ook in hun ogen.