Numeri 24

¹Toen Bileam zag, dat het goed was in de ogen van JAHWEH, dat hij Israël zegende, zo ging hij ditmaal niet heen, zoals meermalen, tot de toverijen; maar hij stelde zijn aangezicht naar de woestijn.

²Als Bileam zijn ogen ophief, en Israël zag, gelegerd naar zijn stammen, zo was de Geest van God op hem.

³En hij hief zijn spreuk op, en zei: Bileam, de zoon van Beor, spreekt, en de man, wie de ogen geopend zijn, spreekt!

⁴De hoorder van de redenen Gods spreekt, die het visioen van de Almachtigen ziet; die verrukt wordt, en wie de ogen ontdekt worden!

⁵Hoe goed zijn uw tenten, Jakob! uw woningen, Israël!

⁶Zoals de beken breiden zij zich uit, als de hoven aan de rivieren; JAHWEH heeft ze geplant, als de aloë's, als de cederbomen aan het water.

⁷Er zal water uit zijn emmers vloeien, en zijn zaad zal in vele wateren zijn; en zijn koning zal boven Agag verheven worden, en zijn koninkrijk zal verhoogd worden.

⁸God heeft hem uit Egypte uitgevoerd; zijn krachten zijn als van een eenhoorn; hij zal de heidenen, zijn vijanden, verteren, en hun gebeente breken, en met zijn pijlen doorschieten.

⁹Hij heeft zich gekromd, hij heeft zich neergelegd, zoals een leeuw, en als een oude leeuw; wie zal hem doen opstaan? Zo wie u zegent, die zij gezegend, en vervloekt zij, wie u vervloekt!

¹⁰Toen ontstak de toorn van Balak tegen Bileam, en hij sloeg zijn handen samen; en Balak zei tot Bileam: Ik heb u geroepen, om mijn vijanden te vloeken; maar zie, u hebt hen nu drie keer steeds gezegend!

¹¹En nu, pak u weg naar uw plaats! Ik had gezegd, dat ik u hoog vereren zou; maar zie, JAHWEH heeft u die eer van u geweerd!

¹²Toen zei Bileam tot Balak: Heb ik ook niet tot uw boden, die u tot mij gezonden hebt, gesproken, zeggende:

¹³Wanneer mij Balak zijn huis vol zilver en goud gave, zo kan ik het bevel van JAHWEH niet overtreden, doende goed of kwaad uit mijn eigen hart; wat JAHWEH spreken zal, dat zal ik spreken.

¹⁴En nu, zie, ik ga tot mijn volk; kom, ik zal u raad geven, en zeggen wat dit volk uw volk doen zal in de laatste dagen.

¹⁵Toen hief hij zijn spreuk op, en zei: Bileam, de zoon van Beor, spreekt, en die man, wie de ogen geopend zijn, spreekt!

¹⁶De hoorder van de redenen Gods spreekt, en die de wetenschap van de Allerhoogste weet; die het visioen van de Almachtigen ziet, die verrukt wordt, en wie de ogen ontdekt worden.

¹⁷Ik zal hem zien, maar nu niet; ik zal hem aanschouwen, maar niet nabij. Er zal een ster voortkomen uit Jakob, en er zal een scepter uit Israël opkomen; die zal de grenzen van de Moabieten verslaan, en zal al de kinderen van Seth verstoren.

¹⁸En Edom zal een erfelijke bezitting zijn; en Seïr zal zijn vijanden een erfelijke bezitting zijn; maar Israël zal kracht doen.

¹⁹En er zal één uit Jakob heersen, en hij zal de overigen uit de steden ombrengen.

²⁰Toen hij de Amalekieten zag, zo hief hij zijn spreuk op, en zei: Amalek is de eersteling van de heidenen; maar zijn uiterste is ten verderve!

²¹Toen hij de Kenieten zag, zo hief hij zijn spreuk op, en zei: Uw woning is vast, en u hebt uw nest in een steenrots gelegd.

²²Evenwel zal Kaïn verteerd worden, totdat u Assur als gevangene wegvoeren zal!

²³Verder hief hij zijn spreuk op, en zei: Och, wie zal leven, als God dit doen zal!

²⁴En de schepen van de oever van de Chitteers, die zullen Assur onderdrukken, zij zullen ook Heber onderdrukken; en hij zal ook ten verderve zijn.

²⁵Toen stond Bileam op, en ging heen, en keerde weer tot zijn plaats. Balak ging ook zijn weg.