Obadja 1

¹Het visioen van Obadja. Zo zegt Adonai JAHWEH van Edom: Wij hebben een gerucht gehoord van JAHWEH, en er is een gezant geschikt onder de heidenen: Sta op, en laat ons opstaan tegen hen ten strijde.

²Zie, Ik heb u klein gemaakt onder de heidenen, u bent zeer veracht.

³De trotsheid van uw hart heeft u bedrogen; hij, die daar woont in de kloven van de steenrotsen, in zijn hoge woning; die in zijn hart zegt: Wie zou mij ter aarde neerstoten?

⁴Al verhieft u zich gelijk de adelaar, en al stelde u uw nest tussen de sterren, zo zal Ik u van daar neerstoten, spreekt JAHWEH.

⁵Zo er dieven, zo er nachtrovers tot u gekomen waren (hoe bent u uitgeroeid!), zouden zij niet gestolen hebben zoveel hun genoeg was? Zo er wijnlezers tot u gekomen waren, zouden zij niet een nalezing hebben overgelaten?

⁶Hoe zijn Ezau's goederen nagespeurd, zijn verborgen schatten opgezocht!

⁷Al uw bondgenoten hebben u tot aan de grens uitgeleid; uw vredegenoten hebben u bedrogen, zij hebben u overweldigd; die uw brood eten, zullen een gezwel onder u zetten, er is geen verstand in hem.

⁸Zal het niet op die dag zijn, spreekt JAHWEH, dat Ik de wijzen uit Edom, en het verstand uit Ezau's gebergte zal doen vergaan?

⁹Ook zullen uw helden, o Theman! versaagd zijn; opdat een ieder uit Ezau's gebergte door de moord wordt uitgeroeid.

¹⁰Om het geweld, begaan aan uw broer Jakob, zal schaamte u bedekken; en u zult uitgeroeid worden in eeuwigheid.

¹¹Op de dag als u tegenover stondt, op de dag als de buitenlanders zijn leger gevangen voerden, en de vreemden tot zijn poorten introkken, en over Jeruzalem het lot wierpen, was u ook als één van hen.

¹²Toen zou u niet gezien hebben op de dag van uw broer, de dag van zijn vervreemding; noch u verblijd hebben over de kinderen van Juda, op de dag van hun ondergang; noch uw mond groot gemaakt hebben, op de dag van de benauwdheid;

¹³Noch ter poorte van Mijn volk ingegaan zijn, op de dag van hun verderf; noch gezien hebben, ook u, op zijn kwaad, op de dag van zijn verderf; noch uw handen uitgestrekt hebben aan zijn leger, op de dag van zijn verderf;

¹⁴Noch gestaan hebben op de wegscheiding, om zijn ontkomenen uit te roeien; noch zijn overgeblevenen overgeleverd hebben, op de dag van de benauwdheid.

¹⁵Want de dag van JAHWEH is nabij, over al de heidenen; zoals u gedaan hebt, zal u gedaan worden; uw vergelding zal op uw hoofd terugkeren.

¹⁶Want zoals u gedronken hebt op de berg Van mijn heiligheid, zo zullen al de heidenen steeds drinken; ja, zij zullen drinken en opslokken, en zullen zijn als of zij er niet geweest waren.

¹⁷Maar op de berg van Sion zal ontkoming zijn, en hij zal een heiligheid zijn; en die van het huis van Jakob zullen hun erfgoederen erfelijk bezitten.

¹⁸En Jakobs huis zal een vuur zijn, en Jozefs huis een vlam, en Ezau's huis tot een stoppel; en zij zullen tegen hen ontbranden, en zullen ze verteren, zodat Ezau's huis geen overgeblevene zal hebben; want JAHWEH heeft het gesproken.

¹⁹En die van het zuiden zullen Ezau's gebergte, en die van de laagte zullen de Filistijnen erfelijk bezitten; ja, zij zullen het veld van Efraïm en het veld van Samaria erfelijk bezitten; en Benjamin Gilead.

²⁰En de als gevangene weggevoerden van dit leger van de Israëlieten, wat van de Kanaänieten was, tot Zarfath toe; en de als gevangene weggevoerden van Jeruzalem, wat in Sefarad is, zij zullen de steden van het zuiden erfelijk bezitten.

²¹En er zullen verlossers op de berg van Sion opkomen, om Ezau's gebergte te richten; en het koninkrijk zal van JAHWEH zijn.