Prediker 7

¹Beter is een goede naam, dan goede olie, en de dag van de dood, dan de dag, dat iemand geboren wordt.

²Het is beter te gaan in het klaaghuis, dan te gaan in het huis van de maaltijd; want in hetzelfde is het einde van alle mensen, en de levende legt het in zijn hart.

³Het treuren is beter dan het lachen; want door het verdriet van het aangezicht wordt het hart gebeterd.

⁴Het hart van de wijzen is in het klaaghuis; maar het hart van de zotten in het huis van de vreugde.

⁵Het is beter te horen het bestraffen van de wijzen, dan dat iemand hore het gezang van de dwazen.

⁶Want gelijk het geluid van de doornen onder een pot is, zo is het lachen van een zot. Dit is ook zinloosheid.

⁷Werkelijk, de onderdrukking zou wel een wijze dol maken; en het geschenk verderft het hart.

⁸Het einde van een ding is beter dan zijn begin; de lankmoedige is beter dan de hoogmoedige.

⁹Wees niet haastig in uw geest om te toornen; want de toorn rust in de boezem van de dwazen.

¹⁰Zeg niet: Wat is er, dat de vorige dagen beter geweest zijn, dan deze? Want u zou naar dat niet uit wijsheid vragen.

¹¹De wijsheid is goed met een erfdeel; en degenen, die de zon aanschouwen, hebben voordeel daarvan.

¹²Want de wijsheid is tot een schaduw, en het geld is tot een schaduw; maar de uitnemendheid van de wetenschap is, dat de wijsheid haar bezitters het leven geeft.

¹³Beschouw het werk van God; want wie kan recht maken, dat Hij krom gemaakt heeft?

¹⁴Geniet het goede op de dag van de voorspoed, maar op de dag van de tegenspoed, zie toe; want God maakt ook de één tegenover de ander, omdat de mens niet zou vinden iets, dat na hem zal zijn.

¹⁵Dit alles heb ik gezien in de dagen van mijn zinloosheid; er is een rechtvaardige, die in zijn gerechtigheid omkomt; daarentegen is er een goddeloze, die in zijn boosheid zijn dagen verlengt.

¹⁶Wees niet al te rechtvaardig, noch houd uzelf al te wijs; waarom zou u verwoesting over u brengen?

¹⁷Wees niet al te goddeloos, noch wees al te dwaas; waarom zou u sterven buiten uw tijd?

¹⁸Het is goed, dat u daaraan vasthoudt, en trek ook uw hand van dit niet af; want die God vreest, die ontgaat dat al.

¹⁹De wijsheid versterkt de wijze meer dan tien heerschappers, die in een stad zijn.

²⁰Werkelijk, er is geen mens rechtvaardig op aarde, die goed doet, en niet zondigt.

²¹Geef ook uw hart niet tot alle woorden, die men spreekt, opdat u niet hoort, dat uw knecht u vloekt.

²²Want uw hart heeft ook veelmalen bekend, dat u ook anderen gevloekt hebt.

²³Dit alles heb ik met wijsheid verzocht; ik zei: Ik zal wijsheid bekomen, maar zij was nog verre van mij.

²⁴Wat verre af is, en zeer diep, wie zal dat vinden?

²⁵Ik keerde mij om, en mijn hart, om te weten, en om na te sporen, en te zoeken wijsheid en een sluitrede; en om te weten de goddeloosheid van de zotheid, en de dwaasheid van de onzinnigheden.

²⁶En ik vond een bitterder ding, dan de dood: een vrouw, van wie het hart netten en garen, en haar handen banden zijn; wie goed is voor Gods aangezicht, zal van haar ontkomen; daarentegen de zondaar zal van haar gevangen worden.

²⁷Zie, dit heb ik gevonden, zegt de prediker, het ene bij het andere, om de sluitrede te vinden;

²⁸Die mijn ziel nog zoekt, maar ik heb haar niet gevonden: één man uit duizend heb ik gevonden; maar een vrouw onder die allen heb ik niet gevonden.

²⁹Alleen zie, dit heb ik gevonden, dat God de mens recht gemaakt heeft, maar zij hebben allerlei kwade plannen bedacht.