Psalmen 106

¹Hallelujah! Loof JAHWEH, want Hij is goed, want Zijn goedertierenheid is in de eeuwigheid.

²Wie zal de mogendheden van JAHWEH uitspreken, al Zijn lof verkondigen?

³Welgelukzalig zijn zij, die het recht onderhouden, die altijd gerechtigheid doet.

⁴Gedenk aan mij, o JAHWEH! naar het welbehagen tot Uw volk, bezoek mij met Uw heil;

⁵Opdat ik aanschouwe het goede van Uw uitverkorenen; opdat ik mij verblijde met de blijdschap van Uw volk; opdat ik mij beroeme met Uw erfdeel.

⁶Wij hebben gezondigd, en ook onze vaders, wij hebben verkeerd gedaan; wij hebben goddeloos gehandeld.

⁷Onze vaders in Egypte hebben niet gelet op Uw wonderen; zij zijn van de menigte van Uw goedertierenheid niet gedachtig geweest; maar zij waren opstandig aan de zee, bij de Schelfzee.

⁸Maar Hij verloste hen omwille van Zijn Naam, opdat Hij Zijn mogendheid bekend maakte.

⁹En Hij schold de Schelfzee, zodat zij verdroogde, en Hij deed hen wandelen door de afgronden, als door een woestijn.

¹⁰En Hij verloste hen uit de hand van de hater, en Hij bevrijdde hen van de hand van de vijand.

¹¹En de wateren overdekten hun tegenstanders; niet één van hen bleef over.

¹²Toen geloofden zij aan Zijn woorden; zij zongen Zijn lof.

¹³Maar zij vergaten haast Zijn werken, zij wachtten naar Zijn raad niet.

¹⁴Maar zij werden belust met lust in de woestijn, en zij verzochten God in de wildernis.

¹⁵Toen gaf Hij hun hun begeerte; maar Hij zond aan hun zielen een magerheid.

¹⁶En zij benijdden Mozes in het leger, en Aäron, de heilige van JAHWEH.

¹⁷De aarde deed zich open, en verslond Dathan, en overdekte de vergadering van Abiram.

¹⁸En een vuur brandde onder hun vergadering, een vlam stak de goddelozen aan brand.

¹⁹Zij maakten een kalf bij Horeb, en zij bogen zich voor een gegoten beeld.

²⁰En zij veranderden hun Eer in de gedaante van een os, die gras eet.

²¹Zij vergaten God, hun Heiland, Die grote dingen gedaan had in Egypte;

²²Wonderdaden in het land van Cham; vreselijke dingen aan de Schelfzee.

²³Daarom Hij zei, dat Hij hen vernietigen zou, tenzij Mozes, Zijn uitverkorene, in de scheure voor Zijn aangezicht gestaan had, om Zijn woede af te keren, dat Hij hen niet verdierf.

²⁴Zij versmaadden ook het gewenste land; zij geloofden Zijn woord niet.

²⁵Maar zij morden in hun tenten; naar de stem van JAHWEH hoorden zij niet.

²⁶Daarom hief Hij tegen hen Zijn hand op, zwerende, dat Hij hen neervellen zou in de woestijn;

²⁷En dat Hij hun zaad zou neervellen onder de heidenen, en hen verstrooien zou door de landen.

²⁸Ook hebben zij zich gekoppeld aan Baäl-peor, en zij hebben de offergaven van de doden gegeten.

²⁹En zij hebben de Heere tot toorn verwekt met hun daden, zodat de plaag een inbreuk onder hen deed.

³⁰Toen stond Pinehas op, en hij oefende gericht, en de plaag werd opgehouden.

³¹En het is hem gerekend tot gerechtigheid, van geslacht tot geslacht tot in eeuwigheid.

³²Zij maakten Hem ook zeer boos aan het twistwater, en het ging Mozes kwalijk om hunnentwil.

³³Want zij verbitterden zijn geest, zodat hij wat ondoordacht voortbracht met zijn lippen.

³⁴Zij hebben die volken niet vernietigd, die JAHWEH hun gezegd had;

³⁵Maar zij vermengden zich met de heidenen, en leerden van die werken.

³⁶En zij dienden hun afgoden, en zij werden hun tot een strik.

³⁷Daarenboven hebben zij hun zonen en hun dochters aan de demonen geofferd.

³⁸En zij hebben onschuldig bloed vergoten, het bloed van hun zonen en van hun dochters, die zij de afgoden van Kanaän hebben opgeofferd; zodat het land door deze bloedschulden is ontheiligd geworden.

³⁹En zij ontreinigden zich door hun werken, en zij hebben gehoereerd door hun daden.

⁴⁰Daarom is de toorn van JAHWEH ontstoken tegen Zijn volk, en Hij heeft een gruwel gehad aan Zijn erfdeel.

⁴¹En Hij gaf hen in de hand van de heidenen, en hun vijanden heersten over hen.

⁴²En hun vijanden hebben hen verdrukt, en zij zijn vernederd geworden onder hun hand.

⁴³Hij heeft hen dikwijls gered; maar zij verbitterden Hem door hun raad, en werden uitgeteerd door hun ongerechtigheid.

⁴⁴Toch zag Hij hun benauwdheid aan, als Hij hun geschrei hoorde.

⁴⁵En Hij dacht tot hun beste aan Zijn verbond, en het berouwde Hem naar de veelheid van Zijn goedertierenheden.

⁴⁶Daarom gaf Hij hun barmhartigheid voor het aangezicht van allen, die hen gevangen hadden.

⁴⁷Verlos ons, JAHWEH, onze God! en verzamel ons uit de heidenen, opdat wij de Naam van Uw heiligheid loven, ons beroemende in Uw lof.

⁴⁸Geloofd zij JAHWEH, de God van Israël, van eeuwigheid en tot in eeuwigheid; en al het volk zeg: Amen, Hallelujah!