Psalmen 109

¹Een psalm van David, voor de opperzangmeester. O God van mijn lof! zwijg niet.

²Want de mond van de goddelozen en de mond van het bedrog zijn tegen mij opengedaan; zij hebben met mij gesproken met een valse tong.

³En met hatelijke woorden hebben zij mij omsingeld; ja, zij hebben mij bestreden zonder oorzaak.

⁴Voor mijn liefde, staan zij mij tegen; maar ik was steeds in het gebed.

⁵En zij hebben mij kwaad voor goed opgelegd, en haat voor mijn liefde.

⁶Stel een goddeloze over hem, en de satan sta aan zijn rechterhand.

⁷Als hij gericht wordt, zo ga hij schuldig uit, en zijn gebed zij tot zonde.

⁸Dat zijn dagen weinig zijn; een ander neme zijn ambt;

⁹Dat zijn kinderen wezen worden, en zijn vrouw weduwe.

¹⁰En dat zijn kinderen hier en daar omzwerven, en bedelen, en de behoefte uit hun verwoeste plaatsen zoeken.

¹¹Dat de schuldeiser aansla al wat hij heeft, en dat de vreemden zijn arbeid roven.

¹²Dat hij niemand hebbe, die goedertierenheid over hem uitstrekke, en dat er niemand zij, die zijn wezen genadig zij.

¹³Dat zijn nakomelingen uitgeroeid worden; hun naam worde uitgewist in het andere geslacht.

¹⁴De ongerechtigheid van zijn vaders worde gedacht bij JAHWEH, en de zonde van zijn moeder worde niet uitgewist.

¹⁵Dat zij steeds voor JAHWEH zijn; en Hij roeie hun herinnering uit van de aarde.

¹⁶Omdat hij niet gedacht heeft goedertierenheid te doen, maar heeft de ellendigen en de armen man vervolgd, en de verslagene van hart, om hem te doden.

¹⁷Omdat hij de vloek heeft liefgehad, dat die hem overkome, en geen lust gehad heeft tot de zegen, zo zij die verre van hem.

¹⁸En hij zij bekleed met de vloek, als met zijn kleed, en dat die ga tot in het binnenste van hem als het water, en als de olie in zijn beenderen.

¹⁹Die zij hem als een kleed, waarmee hij zich bedekt, en tot een gordel, waarmee hij zich steeds omgordt.

²⁰Dit zij het werkloon van mijn tegenpartijen van JAHWEH, en van degenen, die kwaad spreken tegen mijn ziel.

²¹Maar U, o JAHWEH Heere! maak het met mij omwille van uw Naam; omdat Uw goedertierenheid goed is, verlos mij.

²²Want ik ben ellendig en arm, en mijn hart is in het binnenste van mij doorwond.

²³Ik ga heen gelijk een schaduw, wanneer zij zich neigt; ik word omgedreven als een sprinkhaan.

²⁴Mijn knieën struikelen van vasten, en mijn vlees is vermagerd, zodat er geen vet aan is.

²⁵Nog ben ik hun een smaad; als zij mij zien, zo schudden zij hun hoofd.

²⁶Help mij, JAHWEH, mijn God! verlos mij naar Uw goedertierenheid.

²⁷Opdat zij weten, dat dit Uw hand is, dat U het, JAHWEH! gedaan hebt.

²⁸Laat hen vloeken, maar zegen U; laat hen zich opmaken, maar dat zij beschaamd worden; maar dat zich Uw knecht verblijde.

²⁹Laat mijn tegenpartijen met schande bekleed worden, en dat zij met hun beschaamdheid zich bedekken, als met een mantel.

³⁰Ik zal JAHWEH met mijn mond zeer loven, en in het midden van velen zal ik Hem prijzen.

³¹Want Hij zal de arme ter rechterhand staan, om hem te verlossen van degenen, die zijn ziel veroordelen.