Psalmen 35

¹Een psalm van David. Twist, JAHWEH! met mijn twisters; strijd met mijn bestrijders.

²Grijp het schild en het grote schild, en sta op tot mijn hulp.

³En breng de speer voort, en sluit de weg toe, mijn vervolgers tegemoet; zeg tot mijn ziel: Ik ben uw Heil.

⁴Laat hen beschaamd en te schande worden, die mijn ziel zoeken; laat hen achteruit gedreven en schaamrood worden, die kwaad tegen mij bedenken.

⁵Laat hen worden als kaf voor de wind, en de Engel van JAHWEH drijve hen weg.

⁶Hun weg zij duister en geheel spiegelglad; en de Engel van JAHWEH vervolge hen.

⁷Want zij hebben zonder oorzaak de groeve van hun net voor mij verborgen; zij hebben zonder oorzaak gegraven voor mijn ziel.

⁸De verwoesting overkome hem, dat hij het niet wete, en zijn net, dat hij verborgen heeft, vange hemzelf; hij valle daarin met verwoesting.

⁹Zo zal mijn ziel zich verheugen in JAHWEH; zij zal vrolijk zijn in Zijn heil.

¹⁰Al mijn beenderen zullen zeggen: JAHWEH, wie is U gelijk! U, Die de ellendige redt van die, die sterker is dan hij, en de ellendige en arme van zijn berover.

¹¹Valse getuigen staan er op; wat ik niet weet, eisen zij van mij.

¹²Zij vergelden mij kwaad voor goed, de beroving van mijn ziel.

¹³Wat mij betreft daarentegen, als zij ziek waren, was een zak mijn kleed; ik kwelde mijn ziel met vasten, en mijn gebed keerde weer in mijn boezem.

¹⁴Ik ging steeds, alsof het een vriend, alsof het mij een broer geweest was; ik ging gebukt in het zwart, als een, die over zijn moeder treurt.

¹⁵Maar als ik hinkte, waren zij verblijd, en verzamelden zich; zij verzamelden zich tot mij als geslagenen, en ik merkte niets; zij scheurden hun kleren, en zwegen niet stil.

¹⁶Onder de huichelende spotachtige tafelbroeders knersten zij over mij met hun tanden.

¹⁷JAHWEH! hoe lang zult U toezien? Breng mijn ziel weer van hun verwoestingen, mijn eenzame van de jonge leeuwen.

¹⁸Zo zal ik U loven in de grote gemeente; onder machtig veel volk zal ik U prijzen.

¹⁹Laat hen zich niet verblijden over mij, die mij om valse oorzaken vijanden zijn; noch wenken met de ogen, die mij zonder oorzaak haten.

²⁰Want zij spreken niet van vrede, maar zij bedenken bedriegelijke zaken tegen de stillen in het land.

²¹En zij sperren hun mond wijd op tegen mij; zij zeggen: Ha, ha, ons oog heeft het gezien!

²²JAHWEH! U hebt het gezien, zwijg niet; JAHWEH! wees niet verre van mij.

²³Ontwaak en word wakker tot mijn recht; mijn God en JAHWEH! tot mijn rechtszaak.

²⁴Doe mij recht naar Uw gerechtigheid, JAHWEH, mijn God! en laat hen zich over mij niet verblijden.

²⁵Laat hen niet zeggen in hun hart: Heah, onze ziel! laat hen niet zeggen: Wij hebben hem verslonden!

²⁶Laat hen beschaamd en samen schaamrood worden, die zich in mijn kwaad verblijden; laat hen met schaamte en schande bekleed worden, die zich tegen mij groot maken.

²⁷Laat hen vrolijk zingen en verblijd zijn, die lust hebben tot mijn gerechtigheid; en laat hen steeds zeggen: Groot gemaakt zij JAHWEH, Die lust heeft tot de vrede van Zijn knecht!

²⁸Zo zal mijn tong vermelden Uw gerechtigheid, en Uw lof de hele dag.