Psalmen 90

¹Een gebed van Mozes, de man van God. JAHWEH! U bent ons geweest een Toevlucht van geslacht tot geslacht.

²Voordat de bergen geboren waren, en U de aarde en de wereld voortgebracht had, ja, van eeuwigheid tot eeuwigheid bent U God.

³U doet de mens terugkeren tot verbrijzeling, en zegt: Keer weer, u mensenkinderen!

⁴Want duizend jaren zijn in Uw ogen als de dag van gisteren, als hij voorbijgegaan is, en als een nachtwaak.

⁵U overstroomt hen; zij zijn gelijk een slaap; in de morgenstond zijn zij gelijk het gras, dat verandert;

⁶In de morgenstond bloeit het, en het verandert; 's avonds wordt het afgesneden, en het verdort.

⁷Want wij vergaan door Uw toorn; en door Uw woede worden wij verschrikt.

⁸U stelt onze ongerechtigheden voor U, onze geheime zonden in het licht van Uw aangezicht.

⁹Want al onze dagen gaan heen door Uw toorn; wij brengen onze jaren door als een gedachte.

¹⁰Voor wat betreft de dagen van onze jaren, daarin zijn zeventig jaren, of, zo wij zeer sterk zijn, tachtig jaren; en het uitnemendste van die is moeite en verdriet; want het wordt snel afgesneden, en wij vliegen daarheen.

¹¹Wie kent de sterkte van Uw toorn, en Uw toorn, naardat U te vrezen bent?

¹²Leer ons zo onze dagen tellen, dat wij een wijs hart bekomen.

¹³Keer weer, JAHWEH! tot hoe lange? en het berouwe U over Uw knechten.

¹⁴Verzadig ons in de morgenstond met Uw goedertierenheid, zo zullen wij juichen, en verblijd zijn in al onze dagen.

¹⁵Verblijd ons naar de dagen, in die U ons vernederd hebt, naar de jaren, in die wij het kwaad gezien hebben.

¹⁶Laat Uw werk aan Uw knechten gezien worden, en Uw heerlijkheid over hun kinderen.

¹⁷En de liefelijkheid van JAHWEH, van onze God; zij over ons; en bevestig U het werk van onze handen over ons, ja, het werk van onze handen, bevestig dat.