Richteren 2

¹En een Engel van JAHWEH kwam omhoog van Gilgal tot Bochim, en Hij zei: Ik heb u uit Egypte opgevoerd, en u gebracht in het land, dat Ik uw vaders gezworen heb, en gezegd: Ik zal Mijn verbond met u niet verbreken in eeuwigheid.

²En wat u betreft, u zult geen verbond maken met de inwoners van dit land; hun altaren zult u afbreken. Maar u bent Mijn stem niet gehoorzaam geweest; waarom hebt u dit gedaan?

³Daarom heb Ik ook gezegd: Ik zal hen voor uw aangezicht niet uitdrijven; maar zij zullen u aan de zijden zijn, en hun goden zullen u tot een strik zijn.

⁴En het gebeurde, als de Engel van JAHWEH deze woorden tot alle Israëlieten gesproken had, zo hief het volk zijn stem op en huilde.

⁵Daarom noemden zij de naam van die plaats Bochim; en zij offerden daar aan JAHWEH.

⁶Als Jozua het volk had laten gaan, zo waren de Israëlieten heengegaan, een ieder tot zijn erfdeel, om het land erfelijk te bezitten.

⁷En het volk diende JAHWEH, al de dagen van Jozua, en al de dagen van de oudsten, die lang geleefd hadden na Jozua; die gezien hadden al dat grote werk van JAHWEH, dat Hij aan Israël gedaan had.

⁸Maar als Jozua, de zoon van Nun, de knecht van JAHWEH, gestorven was, honderd en tien jaar oud zijnde;

⁹En zij hem begraven hadden in het gebied van zijn erfdeel, te Timnath-heres, op een berg van Efraïm, tegen het noorden van de berg Gaas;

¹⁰En al dat geslacht ook tot zijn vaders verzameld was; zo stond er een ander geslacht na hen op, dat JAHWEH niet kende, noch ook het werk, dat Hij aan Israël gedaan had.

¹¹Toen deden de Israëlieten, dat kwaad was in de ogen van JAHWEH, en zij dienden de Baäls.

¹²En zij verlieten JAHWEH, de God van hun vaders, Die hen uit Egypteland had uitgevoerd, en volgden andere goden na, van de goden van de volken, die rondom hen waren, en bogen zich voor die, en zij verwekten JAHWEH tot toorn.

¹³Want zij verlieten JAHWEH, en dienden de Baäl en Astharoth.

¹⁴Zo ontstak de toorn van JAHWEH tegen Israël, en Hij gaf hen in de hand van de rovers, die hen beroofden; en Hij verkocht hen in de hand van hun vijanden rondom; en zij konden niet meer bestaan voor het aangezicht van hun vijanden.

¹⁵Overal, waarheen zij uittrokken, was de hand van JAHWEH tegen hen, ten kwade, zoals JAHWEH gesproken, en zoals JAHWEH gezworen had; en hun was zeer bang.

¹⁶En JAHWEH verwekte richteren, die hen verlosten uit de hand van degenen, die hen beroofden;

¹⁷Maar zij hoorden ook niet naar hun richteren, maar hoereerden andere goden na, en bogen zich voor die; haast weken zij af van de weg, die hun vaders gewandeld hadden, horende de geboden van JAHWEH; zo deden zij niet.

¹⁸En wanneer JAHWEH hun richteren verwekte, zo was JAHWEH met de richter, en verloste hen uit de hand van hun vijanden, al de dagen van de richter; want het berouwde JAHWEH, om hun zuchten vanwege degenen, die hen drongen en die hen drukten.

¹⁹Maar het gebeurde met het versterven van de richter, dat zij omkeerden, en verdierven het meer dan hun vaders, navolgende andere goden, die dienende, en zich voor die buigende; zij lieten niets vallen van hun werken, noch van deze hun harde weg.

²⁰Daarom ontstak de toorn van JAHWEH tegen Israël, dat Hij zei: Omdat dit volk Mijn verbond heeft overtreden, dat Ik hun vaders geboden heb, en zij naar Mijn stem niet gehoord hebben;

²¹Zo zal Ik ook niet voortvaren voor hun aangezicht iemand uit de bezitting te verdrijven, van de heidenen, die Jozua heeft achtergelaten, als hij stierf;

²²Opdat Ik Israël door hen verzoeke, of zij de weg van JAHWEH zullen houden, om daarin te wandelen, zoals hun vaders gehouden hebben, of niet.

²³Zo liet JAHWEH deze heidenen blijven, dat Hij hen niet haastig uit de bezitting verdreef; die Hij in de hand van Jozua niet had overgegeven.