Richteren 3

¹Dit nu zijn de heidenen, die JAHWEH liet blijven, om door hen Israël te verzoeken, allen, die niet wisten van al de oorlogen van Kanaän;

²Alleen, opdat de geslachten van de Israëlieten die wisten, opdat Hij hun de oorlog leerde, tenminste van hen, die daar tevoren niet van wisten.

³Vijf vorsten van de Filistijnen, en al de Kanaänieten, en de Sidoniërs, en de Hevieten, wonende in het gebergte van de Libanon, van de berg Baäl-hermon, tot daar men komt te Hamath.

⁴Deze dan waren, om Israël door hen te verzoeken, opdat men wiste, of zij de geboden van JAHWEH zouden horen, die Hij hun vaders door de hand van Mozes geboden had.

⁵Als nu de Israëlieten woonden in het midden van de Kanaänieten, van de Hethieten, en van de Amorieten, en van de Ferezieten, en van de Hevieten, en van de Jebusieten;

⁶Zo namen zij zich hun dochters tot vrouwen, en gaven hun eigen dochters aan hun zonen; en zij dienden hun goden.

⁷En de Israëlieten deden, dat kwaad was in de ogen van JAHWEH, en vergaten JAHWEH, hun God, en zij dienden de Baäls en de bossen.

⁸Toen ontstak de toorn van JAHWEH tegen Israël; en Hij verkocht hen in de hand van Cuschan Rischataim, koning van Mesopotamië; en de Israëlieten dienden Cuschan Rischataim acht jaren.

⁹Zo riepen de Israëlieten tot JAHWEH; en JAHWEH verwekte de Israëlieten een verlosser, die hen verloste, Othniël, zoon van Kenaz, broer van Kaleb, die jonger was dan hij.

¹⁰En de Geest van JAHWEH was over hem, en hij richtte Israël, en trok uit ten strijde; en JAHWEH gaf Cuschan Rischataim, de koning van Syrië, in zijn hand, dat zijn hand sterk werd over Cuschan Rischataim.

¹¹Toen was het land veertig jaren stil, en Othniël, de zoon van Kenaz, stierf.

¹²Maar de Israëlieten voeren voort te doen, dat kwaad was in de ogen van JAHWEH; toen sterkte JAHWEH Eglon, de koning van de Moabieten, tegen Israël, omdat zij deden, wat kwaad was in de ogen van JAHWEH.

¹³En hij verzamelde tot zich de kinderen Ammons en de Amalekieten en hij trok heen, en sloeg Israël, en zij namen de Palmstad in bezit.

¹⁴En de Israëlieten dienden Eglon, koning van de Moabieten, achttien jaren.

¹⁵Toen riepen de Israëlieten tot JAHWEH, en JAHWEH verwekte hun een verlosser, Ehud, de zoon van Gera, een zoon van Jemini, een man, die links was. En de Israëlieten zonden door zijn hand een geschenk aan Eglon, de koning van de Moabieten.

¹⁶En Ehud maakte zich een zwaard, dat twee scherpten had, waarvan de lengte een el was; en hij gordde dat onder zijn kleren, aan zijn rechterheup.

¹⁷En hij bracht aan Eglon, de koning van de Moabieten, dat geschenk; Eglon nu was een zeer vet man.

¹⁸En het gebeurde, als hij geëindigd had het geschenk te leveren, zo geleidde hij het volk, die het geschenk gedragen hadden;

¹⁹Maar hij zelf keerde opnieuw van de gesneden beelden, die bij Gilgal waren, en zei: Ik heb een geheime zaak aan u, o koning! die zei: Zwijg! En allen, die om hem stonden, gingen van hem uit.

²⁰En Ehud kwam tot hem in, daar hij was zittende in een koele opperzaal, die hij voor zich alleen had; zo zei Ehud: Ik heb een woord van God aan u. Toen stond hij op van de stoel.

²¹Ehud dan reikte zijn linkerhand uit, en nam het zwaard van zijn rechterheup, en stak het in zijn buik;

²²Dat ook het hecht achter het lemmer inging, en het vet om het lemmer toesloot (want hij trok het zwaard niet uit zijn buik), en de mest uitging.

²³Toen ging Ehud uit van de voorzaal, en sloot de deuren van de opperzaal voor zich toe, en deed ze in het slot.

²⁴Als hij uitgegaan was, zo kwamen zijn knechten, en zagen toe, en ziet, de deuren van de opperzaal waren in het slot gedaan; zo zeiden zij: Zeker, hij bedekt zijn voeten in de verkoelkamer.

²⁵Als zij nu tot schamens toe gebeid hadden, ziet, zo opende hij de deuren van de opperzaal niet. Toen namen zij de sleutel en deden open; en zie, hun heer lag ter aarde dood.

²⁶En Ehud ontkwam, terwijl zij wachtten; want hij ging voorbij de gesneden beelden, en ontkwam naar Sehirath.

²⁷En het gebeurde, als hij aankwam, zo blies hij met de bazuin op het gebergte van Efraïm; en de Israëlieten trokken met hem af van het gebergte, en hij zelf voor hun aangezicht heen.

²⁸En hij zei tot hen: Volg mij na; want JAHWEH heeft uw vijanden, de Moabieten, in uw hand gegeven. En zij trokken af, hem na, en namen de doorwaadbare plaatsen van de Jordaan in naar Moab, en lieten niemand overgaan.

²⁹En zij sloegen de Moabieten in die tijd, ongeveer tien duizend man, allen vette en allen strijdbare mannen, dat er niet één man ontkwam.

³⁰Zo werd Moab op die dag onder Israëls hand ten onder gebracht; en het land was stil tachtig jaren.

³¹Na hem nu was Samgar, een zoon van Anath, die sloeg de Filistijnen, zeshonderd man, met een ossenstok; zo verloste hij ook Israël.