Romeinen 2

¹Daarom bent u niet te verontschuldigen, o mens, wie u bent, die anderen oordeelt; want waarin u een ander oordeelt, veroordeelt u uzelf; want u, die anderen oordeelt, doet dezelfde dingen.

²En wij weten, dat het oordeel van God naar waarheid is, over degenen, die zulke dingen doen.

³En denkt u dit, o mens, die oordeelt degenen, die zulke dingen doen, en dezelfde doet, dat u het oordeel van God zult ontvluchten?

⁴Of veracht u de rijkdom van Zijn goedertierenheid, en verdraagzaamheid, en geduld, niet wetende, dat de goedertierenheid van God u tot bekering leidt?

⁵Maar naar uw hardheid, en onbekeerlijk hart, verzamelt u uzelf toorn als een schat, in de dag van de toorn, en van de openbaring van het rechtvaardig oordeel van God.

⁶Die een ieder vergelden zal naar zijn werken;

⁷Degenen wel, die met volharding in goeddoen, heerlijkheid, en eer, en onvergankelijkheid zoeken, het eeuwige leven;

⁸Maar degenen, die twistgierig zijn, en die van de waarheid ongehoorzaam, maar van de ongerechtigheid gehoorzaam zijn, zal toorn en toorn vergolden worden;

⁹Verdrukking en benauwdheid over alle ziel van de mensen, die het kwade werkt, eerst van de Jood, en ook van de Griek;

¹⁰Maar heerlijkheid, en eer, en vrede een ieder die het goede werkt, eerst de Jood, en ook de Griek.

¹¹Want er is geen aanneming van de persoon bij God.

¹²Want zovelen, als er zonder wet gezondigd hebben, zullen ook zonder wet verloren gaan; en zovelen, als er onder de wet gezondigd hebben, zullen door de wet geoordeeld worden;

¹³(Want de hoorders van de wet zijn niet rechtvaardig voor God, maar de daders van de wet zullen gerechtvaardigd worden;

¹⁴Want wanneer de heidenen, die de wet niet hebben, van nature de dingen doen, die van de wet zijn, deze, de wet niet hebbende, zijn zichzelf een wet;

¹⁵Als die betonen het werk van de wet geschreven in hun harten, hun geweten medegetuigende, en de gedachten onder elkaar hen beschuldigende, of ook ontschuldigende).

¹⁶In de dag wanneer God de verborgen dingen van de mensen zal oordelen door Jezus Christus, naar mijn Evangelie.

¹⁷Zie, u wordt een Jood genoemd en rust op de wet; en roemt op God,

¹⁸En u weet Zijn wil, en beproeft de dingen, die daarvan verschillen, zijnde onderwezen uit de wet;

¹⁹En u betrouwt uzelf te zijn een leidsman van de blinden, een licht van degenen, die in duisternis zijn;

²⁰Een onderrichter van de onwijzen, en een leermeester van de onwetenden, hebbende de gedaante van de kennis en van de waarheid in de wet.

²¹Die dan een ander leert, leert u uzelf niet? Die predikt, dat men niet stelen zal, steelt u?

²²Die zegt, dat men geen overspel doen zal, doet u overspel? Die van de afgoden een gruwel hebt, berooft u het heilige?

²³Die op de wet roemt, onteert u God door de overtreding van de wet?

²⁴Want de Naam van God wordt om uwentwil gelasterd onder de heidenen, zoals geschreven is.

²⁵Want de besnijdenis is wel nut, als u de wet doet; maar als u een overtreder van de wet bent, zo is uw besnijdenis voorhuid geworden.

²⁶Als dan de voorhuid de rechten van de wet bewaart, zal niet zijn voorhuid tot een besnijdenis gerekend worden?

²⁷En zal de voorhuid, die uit de natuur is, als zij de wet volbrengt, u niet oordelen, die door de letter en besnijdenis een overtreder van de wet bent?

²⁸Want die is niet een Jood, die het in het openbaar is; noch die is de besnijdenis, die het in het openbaar in het vlees is;

²⁹Maar die is een Jood, die het in het verborgen is, en de besnijdenis van de harten, in de geest, niet in de letter, is de besnijdenis; wiens lof niet is uit de mensen, maar uit God.