Romeinen 8

¹Zo is er dan nu geen verdoemenis voor degenen, die in Christus Jezus zijn, die niet naar het vlees wandelen, maar naar de geest.

²Want de wet van de Geest van het leven in Christus Jezus heeft mij vrijgemaakt van de wet van de zonde en van de dood.

³Want wat van de wet onmogelijk was, omdat zij door het vlees krachteloos was, heeft God, Zijn Zoon zendende in gelijkheid van de zondigen vleses, en dat voor de zonde, de zonde veroordeeld in het vlees.

⁴Opdat het recht van de wet vervuld zou worden in ons, die niet naar het vlees wandelen, maar naar de geest.

⁵Want die naar het vlees zijn, bedenken, dat van het vlees is; maar die naar de geest zijn, bedenken, dat van de geest is.

⁶Want het bedenken van het vlees is de dood; maar het bedenken van de geest is het leven en vrede;

⁷Daarom dat het bedenken van het vlees vijandschap is tegen God; want het onderwerpt zich aan de wet van God niet; want het kan ook niet.

⁸En die in het vlees zijn, kunnen God niet behagen.

⁹Maar u bent niet in het vlees, maar in de geest, zo anders de Geest van God in u woont. Maar zo iemand de Geest van Christus niet heeft, die komt Hem niet toe.

¹⁰En als Christus in u is, zo is wel het lichaam dood om de zonden wil; maar de geest is leven om de gerechtigheid wil.

¹¹En als de Geest van Degene, Die Jezus uit de doden opgewekt heeft, in u woont, zo zal Hij, Die Christus uit de doden opgewekt heeft, ook uw sterfelijke lichamen levend maken, door Zijn Geest, Die in u woont.

¹²Zo dan, broeders, wij zijn schuldenaars niet aan het vlees, om naar het vlees te leven.

¹³Want als u naar het vlees leeft, zo zult u sterven; maar als u door de Geest de werkingen van het lichaam doodt, zo zult u leven.

¹⁴Want zovelen als er door de Geest van God geleid worden, die zijn kinderen van God.

¹⁵Want u hebt niet ontvangen de geest van de dienstbaarheid opnieuw tot vrees; maar u hebt ontvangen de geest van de aanneming tot kinderen, door Welke wij roepen: Abba, Vader!

¹⁶Dezelfde Geest getuigt met onze geest, dat wij kinderen van God zijn.

¹⁷En als wij kinderen zijn, zo zijn wij ook erfgenamen, erfgenamen van God, en mee-erfgenamen van Christus; zo wij anders met Hem lijden, opdat wij ook met Hem verheerlijkt worden.

¹⁸Want ik houd het daarvoor, dat het lijden van deze tegenwoordige tijd niet is te waarderen tegen de heerlijkheid, die aan ons zal geopenbaard worden.

¹⁹Want het schepsel, als met opgestoken hoofd, verwacht de openbaring van de kinderen van God.

²⁰Want het schepsel is van de zinloosheid onderworpen, niet gewillig, maar om wie wil, die het van de zinloosheid onderworpen heeft;

²¹Op hoop, dat ook het schepsel zelf zal vrijgemaakt worden van de dienstbaarheid van de verderfenis, tot de vrijheid van de heerlijkheid van de kinderen van God.

²²Want wij weten, dat het hele schepsel samen zucht, en samen als in barensnood is tot nu toe.

²³En niet alleen dit, maar ook wij zelf, die de eerstelingen van de Geest hebben, wij ook zelf, zeg ik, zuchten in onszelf, verwachtende de aanneming tot kinderen, namelijk de verlossing van ons lichaam.

²⁴Want wij zijn in hoop zalig geworden. De hoop nu, die gezien wordt, is geen hoop; want wat iemand ziet, waarom zal hij het ook hopen?

²⁵Maar als wij hopen, wat wij niet zien, zo verwachten wij het met volharding.

²⁶En evenzo komt ook de Geest onze zwakheden mee te hulp; want wij weten niet, wat wij bidden zullen, zoals het behoort, maar de Geest Zelf bidt voor ons met onuitsprekelijke zuchtingen.

²⁷En Die de harten doorzoekt, weet, welke de mening van de Geest zij, omdat Hij naar God voor de heiligen bidt.

²⁸En wij weten, dat degenen, die God liefhebben, alle dingen medewerken ten goede, namelijk degenen, die naar Zijn voornemen geroepen zijn.

²⁹Want die Hij te voren gekend heeft, die heeft Hij ook te voren bestemd, het beeld van Zijn Zoon gelijkvormig te zijn, opdat Hij de Eerstgeborene zij onder vele broeders.

³⁰En die Hij te voren bestemd heeft, deze heeft Hij ook geroepen; en die Hij geroepen heeft, deze heeft Hij ook gerechtvaardigd; en die Hij gerechtvaardigd heeft, deze heeft Hij ook verheerlijkt.

³¹Wat zullen wij dan tot deze dingen zeggen? Zo God voor ons is, wie zal tegen ons zijn?

³²Die ook Zijn eigen Zoon niet gespaard heeft, maar heeft Hem voor ons allen overgegeven, hoe zal Hij ons ook met Hem niet alle dingen schenken?

³³Wie zal beschuldiging inbrengen tegen de uitverkorenen van God? God is het, Die rechtvaardig maakt.

³⁴Wie is het, die verdoemt? Christus is het, Die gestorven is; ja, wat meer is, Die ook opgewekt is, Die ook aan de rechterhand van God is, Die ook voor ons bidt.

³⁵Wie zal ons scheiden van de liefde van Christus? Verdrukking, of benauwdheid, of vervolging, of honger, naaktheid, of gevaar, of zwaard?

³⁶(Zoals geschreven is: Want om Uwentwil worden wij de hele dag gedood; wij zijn geacht als schapen ter slachting.)

³⁷Maar in dit alles zijn wij meer dan overwinnaars, door Hem, Die ons liefgehad heeft.

³⁸Want ik ben verzekerd, dat noch dood, noch leven, noch engelen, noch overheden, noch machten, noch tegenwoordige, noch toekomende dingen,

³⁹Noch hoogte, noch diepte, noch enig ander schepsel ons zal kunnen scheiden van de liefde van God, die is in Christus Jezus, onze Heere.