Spreuken 5

¹Mijn zoon! merk op mijn wijsheid, neig uw oor tot mijn verstand;

²Opdat u alle bedachtzaamheid behoudt, en uw lippen wetenschap bewaren.

³Want de lippen van de vreemde vrouw druppen honigzeem, en haar gehemelte is gladder dan olie.

⁴Maar het laatste van haar is bitter als alsem, scherp als een tweesnijdend zwaard.

⁵Haar voeten dalen naar de dood, haar treden houden het dodenrijk vast.

⁶Opdat u het pad van het leven niet zou wegen, zijn haar gangen onstandvastig, dat u het niet merkt.

⁷Nu dan, u kinderen! hoor naar mij, en wijkt niet van de redenen van mijn mond.

⁸Maak uw weg verre van haar, en nader niet tot de deur van haar huis;

⁹Opdat u anderen uw eer niet geeft, en uw jaren de wrede;

¹⁰Opdat de vreemden zich niet verzadigen van uw vermogen, en al uw smartelijke arbeid niet kome in het huis van de onbekenden;

¹¹En u in uw laatste brult, als uw vlees, en uw lijf verteerd is;

¹²En zegt: Hoe heb ik de tucht gehaat, en mijn hart de bestraffing versmaad!

¹³En heb niet gehoord naar de stem van mijn onderwijzers, noch mijn oren geneigd tot mijn leraars!

¹⁴Ik ben bijna in alle kwaad geweest, in het midden van de gemeente en van de vergadering!

¹⁵Drink water uit uw bak, en vloeden uit het midden van uw bornput;

¹⁶Laat uw fonteinen zich buiten verspreiden, en de waterbeken op de straten;

¹⁷Laat ze de uwe alleen zijn, en van geen vreemde met u.

¹⁸Uw springader zij gezegend; en verblijd u vanwege de huisvrouw van uw jeugd;

¹⁹Een zeer liefelijke hinde, en een aangenaam steengeitje; laat u haar borsten altijd dronken maken; dool steeds in haar liefde.

²⁰En waarom zou u, mijn zoon, in een vreemde dolen, en de schoot van de onbekende omvangen?

²¹Want de wegen van een ieder zijn voor de ogen van JAHWEH, en Hij weegt al zijne gangen.

²²Zijn ongerechtigheden zullen de goddeloze vangen, en met de banden van zijn zonden zal hij vastgehouden worden.

²³Hij zal sterven, omdat hij zonder tucht geweest is, en in de grootheid van zijn dwaasheid zal hij verdwalen.