Spreuken 8

¹Roep de Wijsheid niet, en verheft niet de Verstandigheid Haar stem?

²Op de spits van de hoge plaatsen, aan de weg, ter plaatse, waar paden zijn, staat Zij;

³Aan de zijde van de poorten, voor aan de stad, aan de ingang van de deuren roept Zij overluid:

⁴Tot u, o mannen! roep Ik, en Mijn stem is tot de mensenkinderen.

⁵U eenvoudigen! versta verstandigheid, en u zotten! versta met het hart.

⁶Hoor, want ik zal vorstelijke dingen spreken, en de opening van Mijn lippen zal enkel eerlijkheid zijn.

⁷Want Mijn gehemelte zal de waarheid weloverwogen uitspreken, en de goddeloosheid is Mijn lippen een gruwel.

⁸Al de redenen van Mijn mond zijn in gerechtigheid; er is niets verdraaids, noch verkeerds in.

⁹Zij zijn alle recht voor degene, die verstandig is, en rechtmatig voor degenen, die wetenschap vinden.

¹⁰Neem Mijn tucht aan, en niet zilver, en wetenschap, meer dan het uitgelezen uitgegraven goud.

¹¹Want wijsheid is beter dan robijnen, en al wat men begeren mag, is met haar niet te vergelijken.

¹²Ik, Wijsheid, woon bij de verstandigheid, en vinde de kennis van alle bedachtzaamheid.

¹³De vrees voor JAHWEH is, te haten het kwade, de trots, en de hoogmoed, en de kwade weg; Ik haat ook de mond van de verkeerdheden.

¹⁴Raad en het wezen zijn van Mij; Ik ben het Verstand, van Mij is de Sterkte.

¹⁵Door Mij regeren de koningen, en de vorsten stellen gerechtigheid.

¹⁶Door Mij heersen de heersers, en de prinsen, al de rechters van de aarde.

¹⁷Ik heb lief, die Mij liefhebben; en die Mij vroeg zoeken, zullen Mij vinden.

¹⁸Rijkdom en eer is bij Mij, duurachtig goed en gerechtigheid.

¹⁹Mijn vrucht is beter dan uitgegraven goud, en dan dicht goud; en Mijn inkomen dan uitgelezen zilver.

²⁰Ik doe wandelen op de weg van de gerechtigheid, in het midden van de paden van het recht;

²¹Opdat Ik Mijn liefhebbers doe beërven dat bestendig is, en Ik zal hun schatkameren vervullen.

²²JAHWEH bezat Mij in het begin van Zijn weg, voor Zijn werken, van toen aan.

²³Ik ben van eeuwigheid af gezalfd geweest; van de aanvang, van de oudheden van de aarde aan.

²⁴Ik was geboren, als de afgronden nog niet waren, als nog geen fonteinen waren, zwaar van water;

²⁵Voordat de bergen ingevest waren, voor de heuvelen was Ik geboren.

²⁶Hij had de aarde nog niet gemaakt, noch de velden, noch de aanvang van de stofjes van de wereld.

²⁷Toen Hij de hemelen bereidde, was Ik daar; toen Hij een cirkel over het vlakke van de afgrond beschreef;

²⁸Toen Hij de opperwolken van boven vestigde; toen Hij de fonteinen van de afgrond vastmaakte;

²⁹Toen Hij voor de zee haar perk zette, opdat de wateren Zijn bevel niet zouden overtreden; toen Hij de grondvesten van de aarde stelde;

³⁰Toen was Ik een voedsterling bij Hem, en Ik was dagelijks Zijn vermakingen, altijd voor Zijn aangezicht spelende;

³¹Spelende in de wereld van Zijn aarde, en Mijn vermakingen zijn met de mensenkinderen.

³²Nu dan, kinderen! hoor naar Mij; want welgelukzalig zijn zij, die Mijn wegen bewaren.

³³Hoor de tucht, en wordt wijs, en verwerpt die niet.

³⁴Welgelukzalig is de mens, die naar Mij hoort, dagelijks wakend aan Mijn poorten, waarnemende de posten van Mijn deuren.

³⁵Want die Mij vindt, vindt het leven, en trekt een welgevallen van JAHWEH.

³⁶Maar die tegen Mij zondigt, doet zijn ziel geweld aan; allen, die Mij haten, hebben de dood lief.