Tobit 5

¹EN Tobias antwoordende, zei: Vader, alles wat u mij geboden hebt, zal ik doen.

²Maar hoe zal ik dat geld kunnen ontvangen, daar ik hem niet ken?

³En toen gaf hij hem het handschrift, en zei tot hem:

⁴Zoek uzelf een man, die met u trekke, terwijl ik leef, en ik zal hem loon geven, en trek heen, ontvang het geld.

⁵En hij ging heen om een man te zoeken, en hij vond Rafaël,

⁶Die was een engel, maar hij wist het niet.

⁷En hij zei tot hem: Zou u met mij kunnen trekken tot Ragis in Medië?

⁸En bent u ook in die plaats bekend?

⁹En de engel zei tot hem: Ik zal met u trekken, want ik heb bij Gabaël onze broer geherbergd.

¹⁰En Tobias zei tot hem: Wacht op mij, ik zal het mijn vader aanzeggen; en hij sprak tot hem: Ga heen, en wacht niet langer.

¹¹En ingegaan zijnde, zei hij tot zijn vader: Zie ik heb een gevonden die met mij reizen zal. En hij sprak: Roep hem tot mij, opdat ik mag verstaan van welke stam hij is, en of hij trouw is om met u te reizen; en hij riep hem.

¹²En hij kwam in, en zij groetten elkaar.

¹³En Tobias zei tot hem: Broeder uit welke stam en uit welk geslacht bent u? geef het mij te kennen.

¹⁴En hij zei tot hem: Zoekt u een stam of geslacht, of een die om loon met uw zoon heenreize? En Tobias zei tot hem: Broeder, ik wilde uw geslacht en naam wel weten.

¹⁵Hij dan zei: Ik ben Azarias, de zoon van de grote Ananias, een van uw broers.

¹⁶En Tobias zei: Welkom bent u broer.

¹⁷En wil over mij niet gram worden, omdat ik gezocht heb uw stam en geslacht te weten.

¹⁸Ook u bent mijn broer, uit een eerlijk en goed geslacht. Want ik ken Ananias en Jonathan, de zonen van de grote Semeï wel;

¹⁹Omdat wij samen naar Jeruzalem getrokken zijn om te aanbidden, en daarheen de eerstgeborenen van het vee en de tienden van de vruchten brachten.

²⁰En zij zijn niet verleid geworden tot de afdwaling van onze broers.

²¹Broeder, u bent van een groot geslacht. Maar zeg mij, wat loon zal ik u geven? een drachme per dag, en wat u nodig zijn zal, zoals mijn zoon, en ik zal boven het loon u nog wat toeleggen, als u gezond terugkeert.

²²En zij zijn zo overeengekomen.

²³En hij zei tot Tobias: Maak u gereed tot de weg, en het ga u wel.

²⁴En zijn zoon bereidde wat tot de reis nodig was, en zijn vader zei tot hem: Trek met deze man heen, en God die in de hemel woont, zal uw weg voorspoedig maken, en de engel van God trekke met u.

²⁵En zij gingen beiden uit om weg te gaan, en de hond van de jongeling ging met hen. En Anna, zijn moeder, schreide, en sprak tot Tobias: Waarom hebt u ons kind weggezonden, en is hij niet de stok van onze hand, als hij uit en ingaat voor ons?

²⁶Och of dat geld nooit voorgekomen was, maar dat wat wij bijeengeschraapt hebben, van onze zoon zijn mocht.

²⁷Want wat ons door de Heere gegeven is om van te leven, is ons genoeg.

²⁸En Tobias zei tot haar: Heb geen zorg, zus, hij zal gezond weer komen, en uw ogen zullen hem zien.

²⁹Want een goede engel zal met hem trekken, en zijn reis zal voorspoedig zijn, en hij zal gezond weer keren; en zij hield op van huilen.