Tobit 6

¹EN ze reisden hun weg heen, en kwamen tegen de avond aan de rivier Tigris, en overnachtten daar.

²En de jongeling klom neer om zich te wassen, en een vis schoot op uit de rivier.

³En hij wilde de jongeling verslinden.

⁴Maar de engel zei tot hem: Grijp de vis aan.

⁵En de jongeling vatte de vis en wierp hem op het land.

⁶En de engel zei tot hem: Snijd de vis in stukken, en neem het hart, en de lever, en de gal, en leg ze weg om te bewaren.

⁷En de jongeling deed zoals de engel hem gezegd had, maar de vis braadden en aten zij, en zij reisden beiden hun weg, totdat zij kwamen tot bij Ecbatana.

⁸En de jongeling zei tot de engel: Azarias, broer, wat is van het hart, en de lever, en de gal van deze vis?

⁹En hij zei tot hem: Wat het hart en de lever betreft, als iemand gekweld wordt van de duivel of boze geest, moet u roken die voor die man of die vrouw, en hij zal niet meer gekweld worden.

¹⁰En bestrijk met de gal een mens, die witte schellen heeft op zijn ogen, en hij zal genezen worden.

¹¹En zo zij nu nabij Ragis gekomen waren,

¹²Zo zei de engel tot de jongeling: Broeder, wij zullen vandaag te Raguël ter herberg gaan, en deze is uw bloedvriend, en hij heeft een eniggeboren dochter, genoemd Sara; ik zal om haar spreken, opdat zij u tot een huisvrouw gegeven worde.

¹³Want u komt haar erfenis toe. En u bent alleen over uit haar geslacht; en zij is schoon en verstandig.

¹⁴En nu hoor mij, ik zal haar vader aanspreken, en wanneer wij weer zullen keren van Ragis, zo zullen wij de bruiloft houden, want ik ken Raguël wel, dat hij haar geen andere man zal geven naar de wet van Mozes, of hij zou van de dood schuldig zijn, omdat het u past de erfenis te ontvangen meer dan enig man.

¹⁵Toen zei de jongeling tot de engel: Azarias, broer, ik heb gehoord dat deze dochter gegeven is aan zeven mannen, en dat zij allen in haar bruidskamer zijn omgekomen.

¹⁶En nu, ik ben een enig kind van mijn vader, en vrees dat ik tot haar ingaande sterven zal, zoals de voorgaanden, omdat een duivel haar liefheeft, die niemand leed doet, dan die tot haar ingaan. En nu vrees ik dat ik zou sterven, en ik zou het leven van mijn vader en van mijn moeder met smarten over mij in hun graf neer brengen, en zij hebben geen andere zoon die hen zou begraven.

¹⁷En de engel zei tot hem: Gedenkt u niet de woorden, die uw vader u bevolen heeft, dat u een huisvrouw zou nemen uit uw geslacht?

¹⁸En nu hoor mij, broer, want zij zal uw vrouw zijn. En heb geen zorg voor die duivel.

¹⁹Want deze zelfde nacht zal zij u tot een vrouw gegeven worden, en als u ingaat in de bruidskamer, zo zult u as nemen van het reukoffer, en zult daarop leggen van het hart en van de lever van de vis, en zult roken.

²⁰En de duivel zal het ruiken en zal vluchten, en zal in alle eeuwigheid niet terugkeren.

²¹Maar wanneer u nu tot haar zult ingaan, zo staat beiden op, en roept de barmhartige God aan, en Hij zal u behouden, en Zich over u ontfermen.

²²En vrees niet, omdat deze u is bereid van de eeuwigheid, en u zult haar behouden, en zij zal met u trekken, en ik zeg u, dat uit haar kinderen voor u geboren zullen worden.

²³En als Tobias dat hoorde, kreeg hij haar lief, en zijn ziel hing zeer aan haar, en zij kwamen te Ecbatana.